ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Δεν βρέθηκαν άρθρα

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακολουθήστε μας:
1 May, 2026
ΚεντρικήStandard Blog Whole Post (Σελίδα 5)

Η Γκουίντεθ Πάλτροου κάποτε σκεπτόταν να την διασκευάσει 

 της Abbey Matheson για το Collider 

H συγγραφέας Ντόνα Τάρτ (Donna Tartt) ήταν μόνο 29 ετών όταν δημοσίευσε την “Μυστική Ιστορία “και ήταν το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε. Eίναι μια όμορφη ιστορία που σε στοιχιώνει και περιστρέφεται γύρω από έξι φοιτητές ακριβού πανεπιστημίου που αναντίρρητα έχουν ελαττώματα, αλλά επίσης μπορεί κάποιος να ταυτισθεί κάποιος μαζί τους με ένα τρόπο που σε τρομάζει. Η “Μυστική Ιστορία” έχει μαζέψει γύρω της πολλούς οπαδούς από την στιγμή της κυκλοφορίας της το 1992, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς αναρωτιούνται: που είναι η αντίστοιχη ταινία; 

Παρόλο που κάποιοι συγγραφείς διστάζουν να πουλήσουν τα δικαιώματα των βιβλίων τους σε σκηνοθέτες, η Ντόνα Τάρρτ δεν ήταν ποτέ ενάντια στην ιδέα η”Κρυφή Ιστορία” να γίνει ταινία, γιατί λοιπόν δεν έχει μεταφερθεί ακόμα; Για να πούμε την αλήθεια, έχουν γίνει πολυάριθμες προσπάθειες να μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη, άλλά μέχρι τώρα, όλες οι προσπάθειες έχουν αποτύχει. Το γεγονός δεν είναι αναγκαστικά κακό, η αρχική ακεραιότητα της “Κρυφής Ιστορίας” παραμένει ανέγγικτη και το απολαυστικά πλούσιο στυλ γραψίματος της Ντόνα Τάρττ παραμένει αγνό χωρίς να έχει γίνει σενάριο. Όμως παρόλο που “Η Μυστική Ιστορία” παραμένει ανέγγικτη από τους σκηνοθέτες, δεν υπάρχει αντίρρηση ότι η ιστορία θα ήταν πολύ όμορφη για να ζωντανέψει στην οθόνη. 

 

“Η Μυστική Ιστορία” λαμβάνει χώρα στο φανταστικό Κολλέγιο Χάλμπντεν” 

Τοποθετημένη στην Νέα Αγγλία στην Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών στην φανταστική τοποθεσία του Κόλλέγιο (στα αμερικάνικα Πανεπιστήμιο) του Χάλμπντεν, ο κύριος χαρακτήρας Ρίτσαρντ Πάπεν πλοηγεί την φοιτητική του ζωή με περιέργεια και οξείς παρατηρήσεις.  Ένα μεγάλο ποσοστό της “Μυστικής Ιστορίας” λαμβάνει στις εγκαταστάσεις του Κολλεγίου Χάμπντεν και η Ντόνα Τάρττ ποτέ δεν αποτυχαίνει να περιγράψει με λεπτομέρειες την πολυπλοκότητα του υπερπολυτελούς τοπίου του Βέρμοντ. Όμως αυτή η λεπτομερής  πολυπλοκότητα δεν γίνονται μόνο για να περιγράψουν την γεύση της αισθητικής της Dark Academia (1). Πράγματι η λεπτομερής περιγραφή του καιρού που αλλάζει χρησιμοποιείται για να προσθέσει το αίσθημα του σασπένς στο βιβλίο, χρησιμοποιείται για να εντατικοποιήσει το μελόδραμα των διαθέσεων του Ρίτσαρντ και χρησιμοποιούνται για να εντατικοποιήσει το προαίσθημα του φόβου, το αίσθημα ότι κάτι πρόκειται να συμβεί, αλλά ποτέ δεν ξέρουμε τι πραγματικά. Αυτήν την μεγάλη  ένταση που διαπερνά το βιβλίο θα ήταν συναρπαστικό να την δεί κανείς επί της οθόνης, απεικονισμένη από το νοσταλγικό και ταυτόχρονα τρομακτικό τοπίο του Κολλεγίου Χάμπντεν και των χώρων που το περιβάλλουν.   

Η Miramax προσπάθησε μια μεταφορά με την Γκουϊνεθ  Πάλτροου και τον αδελφό της Τζακ. 

 

Η σκηνοθέτιδα  Σοφία Κόππολα έχει την δεινότητα να δείχνει την ομορφιά των χαρακτήρων, αποκαλύπτοντας παράλληλα και τι βρίσκεται κάτω από αυτή την ομορφιά. Η Κόππολα έχει επίσης ταλέντο στο να  σχεδιάζει σκυθρωπά τοπία που λένε τόσα για την ιστορία, όσο και οι χαρακτήρες. Έτσι θα ήταν η τέλεια σκηνοθέτιδα για την ταινία “Η Μυστική Ιστορία” . Μα όλα αυτά είναι φυσικά ένα όνειρο για τους λάτρεις της “Μυστικής Ιστορίας” και για πολλούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς τα τελευταία 30 χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του σκηνοθέτη και παραγωγού Άλαν Πάκουλα (“Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου”) ο οποίος άρπαξε τα κινηματογραφικά δικαιώματα για την Warner Brothers, όταν πρωτοκυκλοφόρησε “Η Μυστική Ιστορία”. Η διάσημη δημοσιογράφος και συγγραφέας Τζόαν Ντιντιόν είχε υπογράψει συμβόλαιο για να γράψει το σενάριο και ο Αυστραλός σκηνοθέτης Σκωτ Χίκς ήταν έτοιμος για να σκηνοθετήσει,  Ωστόσο, ο Πάκουλα σκοτώθηκε με τραγικό τρόπο το 1998 και τα κινηματογραφικά σχέδια του για την “Μυστική Ιστορία” ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν. 

O Άλαν Πάκουλα (Columbia Pictures)

Μετά, το 2002, η Miramax έκανε μια συμφωνία με την Γουϊντεθ Πάλτροου και τον αδελφό της Τζάκ Πάλτροου και επρόκειτο να σκηνοθετήσουν και να κάνουν παραγωγή την ταινία της “Μυστικής Ιστορίας”. Φυσικά εκείνη την περίοδο ο συνιδρυτής της Miramax, Χάρβεϋ Γουαινστάιν ήταν δυστυχώς ακόμα αξιοσέβαστος στο Χόλλυγουντ. Το πρότζεκτ των αδελφών Πάλτροου για την “Μυστική Ιστορία” είχε ένα σενάριο που ετοιμαζόταν, αλλά ένας ακόμα θάνατος   σταμάτησε το πρότζεκτ για μια ακόμη φορά. Ο Μπρους Πάλτροου, πατέρας της Γκουϊνεθ και του Τζέηκ πέθανε το 2013, και τα πλάνα των αδελφών για την “Μυστική Ιστορία” μπήκαν στην γωνία.

Αυτήν την περίοδο η Ντόνα Τάρττ αποφεύγει το Χόλλυγουντ

Το 2013, σε συνδυασμό με την κυκλοφορία του τέταρτου μυθιστορήματος της Ντόνα Τάρττ “Η Καρδερίνα”, ο επι χρόνια φίλος της Τάρττ, πρώην συμφοιτητής της στο Μπένινγκτον Κόλλητζ και συγγραφέας του μυθιστορήματος, American Psycho, Mπρέτ Ήστον Έλλις σχεδίαζε να διασκευάσει την “Μυστική ιστορία” σε μια μίνι σειρά. Αρκετά ενδιαφέρον ήταν το γεγονός ότι “Η Καρδερίνα” χάρισε στην Ντόνα Τάρττ το Βραβείο Πούλιτζερ για το 2014 και το μυθιστόρημα έγινε πετυχημένη ταινία. Όμως οι επί χρόνια οπαδοί της Τάρττ ακόμα αναρωτιόταν  που ήταν η μεταφορά της “Μυστικής Ιστορίας” και τα όνειρα του Μπέτ Ήστον Έλλις για την μίνι σειρά σιγά -σιγά έσβησαν λόγω των επαγγελματικών του  υποχρεώσεων. 

Παρόλο που “Η Καρδερίνα” μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη, η αδυναμία να προβλέψει κανείς το Χόλλυγουντ, έκανε την Ντόνα Τράττ να κρατά αποστάσεις από τα “μήντια”. Το 2013, είπε στο περιοδικό “Town & Country” (“Tάουν εντ Κάντρυ”) : “Είμαι λίγο σαν μοναχικός λύκος. Δεν δίνω συνεντεύξεις η δεν κάνω δημόσιες σχέσεις, εκτός και αν έχει κυκλοφορήσει κανένα βιβλίο μου. Το θεωρώ ότι με αποσπά (από την δουλειά ) Το γραφείο μου είναι εκεί που συμβαίνει η πραγματική δουλειά.” 

 

Χωρίς μια κινηματογραφική μεταφορά, η κληρονομιά του μυθιστορήματος “Η Μυστική Ιστορία” διατηρείται ανέγγιχτη 

Παρόλο που η Ντόνα Τάρττ περιγράφει τους χαρακτήρες των βιβλίων της και των χώρων που τους περιβάλλουν με πλούσιες λεπτομέρειες που θα εξεπλήρωναν τα όνειρα εξίσου υπευθύνων κάστιγκ, σκηνογράφων, καλλιτεχνών μέηκ άπ, ηθοποιών και κινηματογραφικών σκηνοθετών, θα υπάρχουν πάντα τα πιο αμφίσημα συστατικά της “Μυστικής Ιστορίας” που θα παλεύουν για να μεταφερθούν στην μεγάλη οθόνη.  Οι πιο εσώτερες σκέψεις της ψυχής του Ρίτσαρντ Πάπεν, οι οποίες όλο και πιο συχνά προσομοιάζουν τις πιο σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης φύσεως εκφράζονται με τόσο προσωπικό τρόπο με την γλώσσα της Τάρττ που η σχέση του αναγνώστη με τον Ρίτσαρντ μοιάζει ακραία προσωπική και ιδιωτική. Δεν μπορείς παρά να νοιώθεις συμπαθεια για αυτόν. 

Οι έξι ήρωες μιας ταινίας που ακόμα δεν “γυρίστηκε” (SobForSirius.tumbir.com)

Το ίδιο ισχύει για τους υπόλοιπους της φοιτητικής ομάδος, των οποίων η δυνατή ροπή για το ποτό έρχεται ως αποτέλεσμα της πάλης τους με πράγματα, όπως το άγχος, ο έρωτας δίχως ανταπόκριση και ο φόνος, Φυσικά αυτά τα πράγματα μπορούν να αναπαραστηθούν μόνο από τους σωστούς ηθοποιούς, αλλά  η διήγηση της ανθρώπινης φύσης από την Ντόνα Τραττ στην “ Μυστική Ιστορία” μοιάζει ενστικτώδης και έμπειρη και είναι δύσκολο να διαλέξεις και να οργανώσεις ανθρώπους που θα βγάλουν αυτό το επίπεδο ευαισθησίας στην οθόνη. 

Η “Μυστική Ιστορία” είναι πολλά περισσότερα από μια ιστορία που λαμβάνει χώρα στην υποκουλτούρα της αισθητικής της Dark Academia με έξι φοιτητές που μπλέκουν σε μπελάδες, που γεννιούνται από το νεανικό αίσθημα του ανίκητου που κατευθύνεται σε λάθος δρόμο. Η ιστορία της Ντόνα Τάρτ πάει πιο βαθιά από αυτό. Έχει να κάνει με τις συνέπειες του φόβου και της άγνοιας.  Έχει να κάνει με το πόσο μακριά μπορεί να πάει κάποιος για να βρει την αγάπη, τα λάθη  που κάνει ένας άνθρωπος όταν κυνηγάει την αγάπη. Έχει να κάνει με την αβεβαιότητα που συμβαδίζει με την νιότη, το άγχος, το οποίο έρχεται στην επιφάνεια όταν σκεφτόμαστε το μέλλον. Έχει να κάνει με την φιλία, την αφοσίωση και την πίστη (προς κάποιον). Όμως στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται ο Ρίτσαρντ Πάπεν, ένας νεαρός, ο οποίος παρόλες τις προσπάθειες του να είναι μηδενιστής, είναι αναντίρρητα διαισθητικός, νοιάζεται για τους άλλους και είναι πολλά υποσχόμενος (για υποτροφία). Είναι ανασφαλής και θέλει να ανήκει κάπου,  αλλά αυτό δεν τον κάνει λιγότερο ανθρώπινο. Και αυτό είναι το νόημα της “Μυστικής Ιστορίας”, να είσαι ανθρώπινος.  

(1) Dark Academia: Αισθητική και υποκουλτούρα που αναπτύχθηκε στον 21ον αιώνα και επικεντρώνεται γύρω από κλασσικές σπουδές (αρχαία Ελληνική και Λατινική γραμματεία) με ένα ιδεαλισμό που παραπέμπει σε εποχές που αυτός ο κλάδος ήταν πολύ αγαπητός και  αξιοσέβαστος. Άλλες ενασχολήσεις είναι η καλλιγραφία, η κλασσική μουσική, οι τέχνες. Το ντύσιμο είναι ρετρό  παραπέμπει σε ελίτ σχολεία (Ivy League) της δεκαετίας του 20 και του 30 .Αυτό το στυλ συνδυάζεται με αγάπη για γκόθικ αρχιτεκτονική (κύριο στυλ σε πανεπιστήμια των αρχών του προηγούμενου αιώνα) και σκοτεινή λογοτεχνία. Η ταινία “Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών” και κυρίως η  “Μυστική Ιστορία” της Ντόνα Τάρττ υπήρξαν η έμπνευση του όλου κινήματος.  

Η Γκουίντεθ Πάλτροου κάποτε σκεπτόταν να την

Επιμέλεια: Γιώργου Πισσαλίδη

 

Το 2015 μελοποίησε και παρουσίασε ποίηση της Emily Dickinson και του Κώστα Καρυωτάκη στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Το 2017 στον ίδιο χώρο παρουσίασε ένα ξεχωριστό live μαζί με τον σπουδαίο Philip Jeck, που πλαισίωσε την προβολή του ντοκιμαντέρ «λπ» του Χρήστου Πέτρου για τη ζωή και το έργο της.

Φέτος, η Λένα Πλάτωνος και ο σταθερός συνεργάτης της, Stergios T. (Στέργιος Τσιρλιάγκος), θα παρουσιάσουν παραδοσιακά τραγούδια με τη δική τους οπτική, η οποία στοχεύει στο μυστηριακό στοιχείο της μουσικής μας παράδοσης: από το τραγούδι των ομιχλωδών δασών, λιμνών και ποταμών της Μακεδονίας και της Θράκης έως τα μεταφυσικά μοιρολόγια της Μάνης και την αδυσώπητη κρητική φωνή.

Πάνω από είκοσι τραγούδια από όλα τα μήκη της χώρας θα ακουστούν για πρώτη φορά με έναν τρόπο «παραδοξιακό». Στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης θα βρίσκονται τέσσερις ερμηνευτές, τέσσερις σολίστ παραδοσιακών οργάνων και η Λένα Πλάτωνος με τον Stergio T., σε ένα ταξίδι αισθησιακό και συναισθηματικό, αγκαλιά με παραδοσιακούς ήχους και ακούσματα, αλλά και συνθεσάιζερ, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και άλλα σύγχρονα μέσα. 

Μάνος Αχαλινωτόπουλος

«Η προσέγγιση παραδοσιακών τραγουδιών και η διασκευή τους ήταν μια ιδέα που εδώ και αρκετό καιρό μας απασχολούσε και ψάχναμε τρόπους για να πραγματοποιηθεί.

Σκεφτόμασταν πως υπάρχουν τόσο όμορφα τραγούδια συνυφασμένα με την ιστορία και την παράδοσή μας, τα οποία θα έπαιρναν νέα πνοή με ένα διαφορετικό άγγιγμα, με έναν διαφορετικό ήχο. Είναι ένας άλλος κόσμος, που εμπεριέχει τόση κρυμμένη ενέργεια, πανέμορφες μελωδίες, ποικιλία ρυθμών, λυρισμό, ηρωικές αλλά και τραγικές φιγούρες, ένας κόσμος ο οποίος ήταν ικανός να μας εμπνεύσει να ετοιμάσουμε τα τραγούδια με μια αισθητική που τα πάει σε άλλα μονοπάτια…

Λένα Πλάτωνος και Stergios T

Οι άνθρωποι της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση αγκάλιασαν την ιδέα αυτή και μας υποστήριξαν, ώστε να πραγματοποιηθεί το πρότζεκτ υπό τις καταλληλότερες συνθήκες.

Ανυπομονούμε να σας τα παρουσιάσουμε επί σκηνής στις 1 και 2 Μαρτίου, παρέα με τους σπουδαίους συνεργάτες μας».

Λένα Πλάτωνος και Stergios T. 

Συντελεστές Παράστασης

Διασκευή & Ενορχήστρωση: Λένα Πλάτωνος, Stergios T. 

Τραγούδι: Ευάγγελος Γκίκας, Αννα Λινάρδου, Εύη Σεϊτανίδου, Μανώλης Τσιρλιάγκος 

Λένα Πλάτωνος: Πλήκτρα 

Stergios T. (Στέργιος Τσιρλιάγκος): Πλήκτρα, Programming, Sound design, Φωνητικά 

Μάνος Αχαλινωτόπουλος: Πνευστά 

Βαγγέλης Καρίπης: Κρουστά 

Αλέξανδρος Καψοκαβάδης: Έγχορδα,  Τραγούδι 

Γιώργος Κοντογιάννης: Λύρες 

Βαγγέλης Καρίπης

Ηχοληψία: Βασίλης Μιχαηλίδης 

Visuals: Γιάννης Νησίδης

Σχεδιασμός φωτισμών: Βαγγέλης Μούντριχας 

Εκτέλεση παραγωγής: Goodheart Productions 

Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση. 

 

Λίγα λόγια για την Λένα Πλατωνος 

Έγινε διάσημη με την  αξεπέραστη ραδιοφωνική εκπομπή του Τρίτου Προγράμματος «Εδώ Λιλιπούπολη» που έγινε σε συνεργασία με τους Μαριανίνα Κριεζή, Νίκο Κυπουργό και Λένα Πλάτωνος, υπό την καθοδήγηση του Μάνου Χατζιδάκι και που διάρκησε από τον Δεκέμβριο του 1977 μέχρι τον Μάιο του 1980. 

Το 1981, σε συνεργασία με τη Μαριανίνα Κριεζή, τη Σαβίνα Γιαννάτου και τον  Γιάννη Παλαμίδα, πρώην τραγουδιστή των Apocalypsis, ενός προγκρέσιβ ροκ συγκροτήματος εμπνευσμένου από τους Genesis του Πήτερ Γκάμπριελ, η Λένα Πλάτωνος κάνει το προσωπικό δισκογραφικό της ντεμπούτο με το άλμπουμ «Σαμποτάζ». «Θα το έβαζα μαζί με τη μουσική των Emerson, Lake & Palmer ή των Barclay James Harvest. Κάπου εκεί θα το κατέτασσα. Ήχος δηλαδή που έχει σχέση με μια κλασική τεχνοτροπία, αλλά με πολλά συνθεσάιζερ» θα έλεγε χρόνια αργότερα η Σαβίνα Γιαννάτου.

Ακολούθησε ο δίσκος «Καρυωτάκης: 13 τραγούδια» (Lyra), που ηχογραφήθηκε πριν από το “Σαμποτάζ” αλλά κυκλοφόρησε με ερμηνεύτρια την Γιαννάτου.

Ανάμεσα στο 1984 και το 1986, κυκλοφορεί την περίφημη ηλεκτρονική τριλογία της «Μάσκες Ηλίου» (1984) , “Γκάλοπ” (1985) και “Λεπιδόπτερα” (1986) με όλο και πιο έντονη την χρήσητων  συνθεσάιζερς, ενώ η μουσική της γίνεται όλο  και με πιο πειραματική. Αυτά τα τρία άλμπουμ θεωρούνται από τους περισσότερους τα καλύτερα της. Εκείνη την περίοδο είναι που γνώρισε τον Κωνσταντίνο Βήτα (τότε στους Stereo Nova), για τον οποίον η ίδια δηλώνει ότι αισθάνεται σαν “πνευματική του μητέρα».

Στην δεκαετία του 90, οι κυκλοφορίες της αραιώνουν με τον  δίσκο «Μη μου τους κύκλους τάρατε» (1990) να θεωρείται από την ίδια ως «ένας από τους καλύτερούς μου δίσκους και από τους λιγότερο γνωστούς» ενώ οι “Αναπνοές” (1997) με την Σαββίνα Γιαννάτου να παίρνει  ιδιαίτερα καλές κριτικές στην Ιαπωνία.

Το 1997 ήταν η χρονιά που η μουσική της Λένα Πλάτωνος ήρθε πιο κοντά στην καινούργια γενιά ακροατών χάρις στο tribute album «Το Μίξερ της Λένας Πλάτωνος» που κυκλοφορεί από την FM Records με τους Κωνσταντίνο Βήτα, Μιχάλη Δέλτα, Coti K., Νετρίνα και  This Fluid να αποτείνουν φόρο τιμής στη “ιέρεια της electronica”. 

Θα μεσολαβήσει μία μακρά απουσία λόγω κατάθλιψης , εξαιτίας της απώλειας των γονιών της, αλλά θα κάνει ένα μεγάλο comeback πρώτα με το 2005 με αφορμή την συγκεντρωτική έκδοση των υπέροχων στίχων της, με τίτλο «Τα λόγια μου» (Οδός Πανός) και τρία χρόνια αργότερα με τα Ημερολόγια» και την μεγάλη συναυλία της στο Ηρώδειο, με καλεσμένους τους φίλους και συνοδοιπόρους της, Γιάννη Παλαμίδα, Κ. Βήτα, Έλλη Πασπαλά και Μάρθα Φριντζήλα. 

 Το 2010 κυκλοφορεί ο δίσκος της, «Κωνσταντίνος Καβάφης: 13 τραγούδια». Με αφορμή, μάλιστα, τα 150 χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου ποιητή, παρουσιάζει το έργο της στο Παλλάς, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαϊωάννου. Αυτή η αγάπη της για την μελοποιημένη ποίηση θα την ωθήσει πέντε χρόνια αργότερα να  μελοποιήσει ποίηματα της Αμερικανίδος Έμιλυ Ντλικινσον στα αγγλικά με τίτλο  “Hope is the thing with feathers”  που θα την πρωτοπαρουσιάσει στην Στέγη Τεχνών και Γραμμάτων. 

Το 2015 και το 2016, η κλασσική τριλογία της δεκαετίας του 80 κυκλοφορεί παγκοσμίως από τη δισκογραφική εταιρία Dark Entries με  πολλά remixes να κυκλοφορούν από πολυσυζητημένα ονόματα της σύγχρονης ηλεκτρονικής σκηνής (Red Axes, Avalon Emerson, Lena Willikens). Τα τραγούδια της Λένας Πλάτωνος ακούγονται πλέον σε ξακουστά club nights (Boiler Room) και φαντεζί catwalks (Dior). 

Σαββίνα Γιαννατου, Στέργιος Τσιρλιάγκος, Λένα Πλάτωνος και Γιάννης Παλαμίδας το 2015

Το 2017, παρουσιάζεται στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση η παγκόσμια πρεμιέρα του «λπ», του ντοκιμαντέρ του Χρήστου Πέτρου που καταγράφει τη ζωή, το έργο, την επίδραση και τη διαχρονικότητα της Λένας Πλάτωνος. 

Το 2018 το περιοδικό “Resident Advisor”, η «Βίβλος της ηλεκτρονικής μουσικής» θα ταξιδέψει μέχρι την Αθήνα για να της πάρει συνέντευξη που θα κυκλοφορήσει με τίτλο «Η Λένα Πλάτωνος και το μυστικό της ελληνικής electronica»

 

Πληροφορίες παράστασης 

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση Συγγρού 107 1 & 2 Μαρτίου 2024, 20:30 Κεντρική Σκηνή 

Εισιτήρια Κανονικό: 7, 22, 28 € 

Μειωμένο, Φίλος, Παρέα 5-9 άτομα: 18, 22 € 

Παρέα 10+ άτομα: 16, 20 € 

Κάτοικος Γειτονιάς: 7 €* 

Ανεργίας, ΑμεΑ: 5 € 

Συνοδός ΑμεA: 10 € 

 

*Η αγορά των εισιτηρίων Κατοίκων Γειτονιάς πραγματοποιείται αποκλειστικά από τα εκδοτήρια της Στέγης, Τετάρτη έως Παρασκευή και ώρες 12.00-18.00. Πρόσβαση από την «Eίσοδο καλλιτεχνών» επί της οδού Γαλαξία. 

Επιμέλεια: Γιώργου Πισσαλίδη   Το 2015 μελοποίησε και παρουσίασε

του Παναγιώτη Ανδριόπουλου

 

Ο Μανόλης Κ. Χατζηγιακουμής απέδρασε σήμερα, Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 2024, στην αιωνιότητα.

Ο Μανόλης Κ. Χατζηγιακουμής είναι Διδάσκαλος του Γένους. Όχι κάτι λιγότερο. Ως κράτιστος φιλόλογος μας άνοιξε δρόμους με την αξεπέραστη διατριβή του «Νεοελληνικαί πηγαί του Σολωμού» (1968) και τα περίφημα «Μεσαιωνικά δημώδη κείμενα» (1977), ενώ το 1980 πραγματοποιεί μια μεγάλη επανάσταση με την κυκλοφορία του μνημειώδους έργου του «Χειρόγραφα Εκκλησιαστικής Μουσικής 1453-1821» (έκδοση της Εθνικής Τράπεζας). Είχε προηγηθεί το 1975 μια πρώτη αποτύπωση του τεράστιου εγχειρήματος στα «Μουσικά Χειρόγραφα 1453 – 1832».

Για πρώτη φορά στα χρονικά ένας φιλόλογος, ένας σύγχρονος σπουδαίος νεοελληνιστής ασχολείται με τον πλούτο των μεταβυζαντινών χειρογράφων εκκλησιαστικής μουσικής, αναδεικνύει τον δυναμισμό του Γένους κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, προβάλλει με τρόπο επιστημονικό την ιστορία της εκκλησιαστικής μουσικής μετά την Άλωση, ανοίγει δρόμους στην έρευνα, υποδεικνύει ότι η υπόθεση αυτή δεν είναι δουλειά των ψαλτών ή της Εκκλησίας, αλλά της καθόλου επιστήμης, χωρίς παρωπίδες και ιδεολογικές προλήψεις. Το βιβλίο αυτό του Χατζηγιακουμή περιλαμβάνει εν σμικρώ το σύμπαν, για την εκκλησιαστική μουσική από την Άλωση μέχρι την Επανάσταση.

Το βιβλίο συνοδευόταν και από ένα δίσκο βινυλίου στον οποίο έψαλε ο αείμνηστος άρχοντας πρωτοψάλτης της Μ.τ.Χ.Ε. Θρασύβουλος Στανίτσας. Μια ιστορική ηχογράφηση, που έμελλε να αποτελέσει την απαρχή μιας μνημειώδους σειράς ηχογραφήσεων παραδοσιακών ψαλτών: Θρασύβουλος Στανίτσας, διακο – Διονύσιος Φιρφιρής, Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος Βαλληνδράς, Λεωνίδας Σφήκας, Ματθαίος Τσαμκιράνης, π. Παναγιώτης Τσινάρας, π. Γεώργιος Τσέτσης, Αγιορείτες πατέρες (Επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος, Δανιηλαίοι, Θωμάδες, Δοχειαρίτες κ.α.), Χαρίλαος Ταλιαδώρος, Βασίλειος Εμμανουηλίδης, Δημήτριος Νεραντζής, Γιώργος Κυρμελής, Παναγιώτης Νεοχωρίτης, Μητροπολίτης Σηλυβρίας Μάξιμος Βγενόπουλος, Ψάλτες της Κω, της ιδιαίτερης πατρίδας του Χατζηγιακουμή.

Μνημειώδη φιλολογικά πονήματα του: Η μετάφραση της «Οδύσσειας», «Νεοελληνικά Φιλολογικά Ανάλεκτα», αλλά και ο «Μουσικός Θησαυρός της Κω» (Αρχειακές Ηχογραφήσεις 1964-1968).

Ήταν αυστηρός, αντισυμβατικός, ανυπόκριτος, ακατάβλητος, περήφανος, πραγματικά μοναδικός!

Το έργο του πολύτιμη παρακαταθήκη και αντικείμενο μελέτης για τους επόμενους.

Θα παραμείνει για πάντα Ο Δάσκαλος! Των Γραμμάτων, της Μουσικής και της Ζωής!

Προσωπικά τού είμαι βαθύτατα ευγνώμων γιατί με δίδαξε την Ιδιωτική Οδό.

του Παναγιώτη Ανδριόπουλου   Ο Μανόλης Κ. Χατζηγιακουμής απέδρασε σήμερα,

 

Επιμέλεια: Γιώργου Πισσαλίδη 

 

Παραμονές της εθνικής εορτής , το αριστούργημα του μεγάλου Έλληνα συνθέτη σε ποίηση Διονύσιου Σολωμού στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στις 22 & 23 Μαρτίου. Ενώ στις 26 και 27 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.  

Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, έργο σε μορφή Λαϊκής Λειτουργίας για συμφωνική ορχήστρα, μικτή χορωδία, λυρικούς τραγουδιστές (τενόρο, βαρύτονο, μπασοβαρύτονο) και αφηγήτρια, θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της σύγχρονης Ελληνικής μουσικής.

Ο Γιάννης Μαρκόπουλος ασχολήθηκε με τη σύνθεση του έργου Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι σε μορφή Λαϊκής Λειτουργίας οργανώνοντας το λιμπρέτο από το ομώνυμο ποίημα του Σολωμού και επιλέγοντας από όλα τα σχεδιάσματα του ποιήματος, τα πεζά, τους στίχους και τα αφηγηματικά μέρη. 

Ξεκινώντας από τη δεκαετία του ’60, ο συνθέτης ολοκλήρωσε το έργο σχεδόν μία δεκαετία μετά. Όπως σημειώνει ο ίδιος ο συνθέτης μερικά χρόνια πριν, «το δούλεψα για μεγάλο διάστημα, πάνω στα τρία Σχεδιάσματα του ποιήματος». Το 1975 έδωσε την οριστική μορφή στο έργο, τη μορφή της Λαϊκής Λειτουργίας, την οποία και παρουσίασε για πρώτη φορά στο κοινό το 1975 στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, προσκεκλημένος του αείμνηστου καθηγητή Λίνου Πολίτη, του πιο σημαντικού ίσως μελετητή του Σολωμού και επιμελητή της έκδοσης των χειρογράφων του ποιητή σε δύο τόμους.

Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι κυκλοφόρησαν σε δίσκο το 1977, με ερμηνευτές τους Νίκο Ξυλούρη, Λάκη Χαλκιά, Ηλία Κλωναρίδη και αφηγήτρια την ηθοποιό Ειρήνη Παπά. Συμμετείχε η ερασιτεχνική μικτή χορωδία της Πρέβεζας, σε διδασκαλία Γιώργου Κακίτση και ορχήστρα 16 οργάνων, μέσα στα οποία περιλαμβάνονταν και ελληνικά όργανα.

Η πρώτη συναυλία με τους Ελεύθερους Πολιορκημένους δόθηκε στο γήπεδο του Παναθηναϊκού το καλοκαίρι του 1978, όπου ο Μαρκόπουλος διηύθυνε το έργο του, μπροστά σε κοινό είκοσι δύο χιλιάδων ατόμων, που κατέκλυσαν τις κερκίδες του γηπέδου και υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό τόσο το νέο μουσικό έργο όσο και την είσοδο της ποίησης του Σολωμού στη νεοελληνική μουσική δημιουργία.

Σολίστ: Μάριος Φραγκούλης, Τάσος Αποστόλου, Χάρης Ανδριανός


Αφηγήτρια: Μαρία Καβογιάννη

Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Θεσσαλονίκης
Μουσική Διεύθυνση: Αναστάσιος Συμεωνίδης

Συμμετέχουν η Μικτή Χορωδία Θεσσαλονίκης και η Χορωδία Δήμου Αθηναίων

 

ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

  1. Στοχασμός – Εισαγωγή
  2. Το Χάραμα
  3. Άκρα του τάφου σιωπή
  4. Παλληκαρά και μορφονιέ
  5. Βαρώντας γύρου ολόγυρα
  6. Ο Γιος σου κρίνος με δροσιά
  7. Η θέλησή μου βράχος
  8. Όπου ‘ν’ ερμιά και σκοτεινιά
  9. Στα μάτια και στο πρόσωπο
  10. (Πριν από την έξοδο) Μια φούχτα χώμα… (Επάψαν τα φιλιά στη γη)
  11. Οι Γυναίκες
  12. Μητέρα μεγαλόψυχη
  13. Για κοίτα κει χάσμα σεισμού
  14. Αλλ’ ήλιος αλλ’ αόρατος
  15. Αραπιάς άτι
  16. Πειρασμός
  17. Πολλοί ’ν’ οι δρόμοι πο ‘χει ο νούς
  18. Αηδονολάλειε στήθος μου
  19. Έξοδος – Δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΜΜΘ 

75€, 65€, 55€, 45€, 35€, 25€

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΜΜΑ 

€45.00,  €55.00,  €65.00,  €75.00,  €85.00

 

€30.00 Φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+ & πολύτεκνοι 

Ώρα έναρξης: 20:30 


Για εισιτήρια Μεγάρου Μουσικής Αθηνών https://webtics.megaron.gr/el/events/?eventid=3283 

Για εισιτήρια Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης 

https://www.more.com/music/oi-eleutheroi-poliorkimenoi-g-markopoulos/ 

 

Επίσης εισιτήρια θα προπωλούνται:
Ηλεκτρονικά: artinfo.gr
Φυσικά σημεία: Καταστήματα Public & Media Markt (Θεσσαλονίκη)
Τηλεφωνικά στο 2109213310 

  Επιμέλεια: Γιώργου Πισσαλίδη    Παραμονές της εθνικής εορτής ,

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Ένας ιδιαίτερος κύκλος τραγουδιών του Γιώργου Κουρουπού, σε στίχους Ιουλίτας Ηλιοπούλου, που τον έχουμε απολαύσει σε συναυλίες, δισκογραφήθηκε και κυκλοφορήθηκε σε ψηφιακό δίσκο από τη Subways Music του φιλόπονου Σοφοκλή Σαπουνά, Διευθυντού της εταιρείας και του Εράτειου Ωδείου.

Οι Μπεμπελούνες είναι τραγούδια του φεγγαριού, που μέσα από τρυφερή και παιγνιώδη διάθεση μιλούν για τη νύχτα, τη μοναξιά, την αγάπη, αναζητούν τον έρωτα, την ελπίδα, την ευτυχία της συνύπαρξης.

Στον δίσκο ερμηνεύουν εξαίσια, ως «φεγγαρίσιοι πιερότοι», ο βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος και ο πιανίστας Θανάσης Αποστολόπουλος. Μας συνεπήραν και πρόσφατα στο Μέγαρο Μουσικής, (5 Φεβρουαρίου 2024) όταν ερμήνευσαν κύκλους τραγουδιών του Γιώργου Κουρουπού και ανάμεσά τους οι «Μπεμπελούνες». Ο δίσκος περιλαμβάνει και τα «Τραγούδια από τους τόπους», πάντα σε μουσική Γ. Κουρουπού και στίχους Ι. Ηλιοπούλου.

Ο συνθέτης Γιώργος Κουρουπός και η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου Φωτογραφία: Παναγιώτης Ανδριόπουλος

Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου έχει πει σε παλαιότερη συνέντευξή της για τις Μπεμπελούνες της:

«Είναι τραγούδια για φωνή και πιάνο. Τραγούδια που χαρακτηρίζονται από τη μετάθεση της παιδικής τρυφερότητας στην ευαισθησία των μεγάλων. Τα τραγούδια φαινομενικά αναφέρονται στο φεγγάρι. Πιο σωστά, η ίδια η λέξη Μπεμπελούνα υποδηλώνει το μωρό του φεγγαριού. Είναι ένας τρόπος να βλέπεις τη ζωή, τη νύχτα, τον έρωτα, την απουσία μέσα από διάθεση ειλικρινούς παιδικότητας, αλλά και παιδικής ειλικρίνειας, απόλυτης, τρυφερής, σκληρής κάποτε. Τα τραγούδια άλλοτε αναφέρονται σε μια άδεια κούνια, άλλοτε σε μια ερωτική κλίνη, στη χαρά της συνύπαρξης ή και σε μια βροχή που στον συνεχή χτύπο της δηλώνει κάθε αγωνία και έγνοια για τον άλλο… Ο Γιώργος Κουρουπός ξέρει να ακούει σε βάθος κάθε λέξη, κάθε συλλαβή, κάθε σιωπή της ψυχής που προηγείται του λόγου και τον πυροδοτεί. Ξέρει να κάνει με τη μουσική του ανάγλυφα τα αισθήματα, αλλά και να εντείνει την αλήθεια μιας εκμυστήρευσης, διαθέτοντας πάντα απλόχερα την τρυφερότητα, την τόλμη, την πνευματικότητα της δικής του ευαισθησίας».

Ο Γιώργος Κουρουπός είναι αναμφισβήτητα ο μαιτρ του τραγουδιού για φωνή και πιάνο. Η εργασία του είναι πραγματικά ξεχωριστή και διακρίνεται από μια λαμπερή πολυμελωδικότητα – ακόμα και όταν «περιγράφει» τις σκιές -, από μία ευφάνταστη πολυρρυθμία και ταυτόχρονα από μια δωρικότητα όπου απαιτείται.

Στις «Μπεμπελούνες» η τρυφερότητα δεν είναι συναισθηματική. Είναι πνευματική! Η μουσική δεν υπομνηματίζει απλώς τον στίχο. Τον διαπερνά! Ακούς τις «Μπεμπελούνες» και συνειδητοποιείς τον στίχο του Ελύτη: «Να χαράζεσαι στη ζωή τόσο προσεκτικά, που να μην ματώνει ποτέ η ευλάβεια».

Ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος ερμηνεύει τις «Μπεμπελούνες» με μία αφοπλιστική φυσικότητα, ενώ τα τραγούδια δεν είναι εύκολα στην απόδοσή τους. Περιέχουν τεχνικές και εκφραστικές δυσκολίες, αλλά ο Τ. Χριστογιαννόπουλος με την ερμηνεία του αναδεικνύει τη συνθετική γραφή σε όλο της το μεγαλείο. Διαλέγεται σαν από πάντα με τον έμπειρο Θανάση Αποστολόπουλο στο πιάνο, χτίζοντας μαζί ένα μουσικό «σύμπαν», ακόμα κι αν πρόκειται για ένα τραγούδι που διαρκεί ένα λεπτό και κάτι

Η Μουσική Ποιητική του Γιώργου Κουρουπού και της Ιουλίτας Ηλιοπούλου ανθεί και φέρει κι άλλο. Μοιάζει ανεξάντλητη! Μια συνεργασία με ρίζα και διάρκεια. 

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου Ένας ιδιαίτερος κύκλος τραγουδιών του

του Γιώργου Πισσαλίδη

Ιmage credit: Lasse Hoile 

Ο Στήβεν Γουίλσον (Steven Wilson), διάσημος ως ένας από τους κορυφαίους κιθαρίστες της εποχής μας, ηγέτης των Porcupine Tree και εμβληματική φυσιογνωμία του  σύγχρονου “προγκρέσιβ ροκ” ενημέρωσε τους οπαδούς του για το επόμενο άλμπουμ του, μήνες μόνο μετά την κυκλοφορία του The Harmony Codex που ανέβηκε στο Νο 4 των εγγλέζικων τσαρτς! 

Μιλώντας στο podcast “Gas Masks &  Hand Granades” στην διάρκεια μιας συνέντευξης του ίδιου και του Τim Bowess σχετικά με την καινούργια κασσετίνα των αρτ ποπ No-Man, Housekeeping: The OLI Years, 1990-1994, o Γουίλσον αποκάλυψε ότι το επόμενο άλμπουμ του θα είναι διαφορετικό από το προηγούμενο και θα συμεπριλαμβάνει μόνο δύο εκτενή κομμάτια και θα διαπερνάται από μια κεντρική ιστορία.

“Το επόμενο άλμπουμ είναι σχεδόν τελειωμένο, μπορείτε να το πιστέψετε; “ αποκάλυψε ο Γουίλσον “Έχετε στο μυαλό σας ότι το The Harmony Codex ήταν τελειωμένο τον Δεκέμβριο του 2022, έστι είναι πάνω από ένα χρόνο από τότε που συνέβη και έχω τελειώσει το άλμπουμ που θα ακολουθήσει. Ξανά είναι πολύ διαφορετικό.”

Όταν ρωτήθηκε πότε θα κυκλοφορήσει το νέο άλμπουμ, ο Wilson συνέχισε “Αρχές του 2025. Δουλεύω πολύ γρήγορα και ακόμα με εξιτάρει να κα΄νω μουσική . Θα αποτελείται από δύο μόνο τραγούδια που υα διαρκούν από 20 λεπτά. Έτσι θα είναι ένα κόνσεπτ άλμπουμ και πιστεύω ότι θα έχει τελειώσει και θα ειναι έτοιμο για να κυκλοφορήσει στις αρχές του επόμενου χρόνου.” 

Όταν ο παρουσιαστής ρώτησε αν πρόκειται να κάνει περιοδεία για την προώθηση του , ο Γουίλσον απάντησε: “Νομίζω ότι πρόκειται να περιμένω μέχρι να κυκλοφορήσω αυτόν τον επόμενο δίσκο και μετά πρόκειται να περιοδεύσω.”

Ο  Γουίλσον κυκλοφόρησε το έβδομο άλμπουμ του The Harmony Codex τον Σεπτέμβριο . Το άλμπουμ έφτασε στο Νο 4 των τσάρτς των άλμπουμς του Ηνωμένου Βασιλείο, ενώ τόσο οι δημοσιογράφοι , όσο και οι αναγνώστες του περιοδικού Prog (της “βίβλου” του προγκρέσιβ ροκ” και υπεύθυνου για τα Progressive Awards) το ψήφισαν ως το Άλμπουμ της Χρονιάς στα αντίστοιχα δημοψηφίσματα, ενώ ο Steven Wilson ψηφίστηκε ως Καλλιτέχνης της Χρονιάς .

του Γιώργου Πισσαλίδη Ιmage credit: Lasse Hoile  Ο Στήβεν

Με αφορμή τα γενέθλια του Τζωρτζ Ουάσινγκτον (22 Φεβρουαρίου) και την προχθεσινή Ημέρα του Αμερικανού Προέδρου δημοσιεύουμε ένα άρθρο της ελληνικής καταγωγής Αναστασίας (Στέησυ) Καλιαμπάκου που αναδεικνύει τον πρώτο Πρόεδρο της πρώτης σύγχρονης Δημοκρατίας να είναι ο πρώτος εκπρόσωπος αυτού που αργότερα ονομάσθηκε “Πρώτα η Αμερική”, αρνούμενος ανά τις ανά τον κόσμο πολιτικές η στρατιωτικές επεμβάσεις (Άβαλον των Τεχνών) 

 

της Anastasia Kaliabakos 

 

Τα αποτελέσματα της “Έρευνας Ειδικών για το Πόσο Μεγάλοι ήταν οι Αμερικανοί Πρόεδροι για το 2024” (2024 Presidential Greatness Project Expert Survey) έχουν κυκλοφορήσει έγκαιρα για να συμπέσουν με την Ημέρα του Προέδρου: “Ειδικοί για τους Προέδρους” έχουν ταξινομήσει τον Τζό Μπάιντεν ως τον 14ο καλύτερο Πρόεδρο στην ιστορία των ΗΠΑ και τον Ντόναλντ Τραμπ ως τον τελευταίο. Η λίστα είναι γεμάτη με αμφισβητίσιμες ταξινομήσεις (ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ είναι 2ος, ο Γούντροου Γουίλσον 15ος και ο Ρίτσαρντ Νίξον 35ος) Ο Αβραάμ Λίνκολν είναι πρώτος και ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον ήρθε τρίτος. 

Είναι κρίμα,  αν και δεν είναι εντελώς μη αναμενόμενο.  Ο Ουάσινγκτον ήταν ένας γρίφος, και ακόμα χειρότερα, μερικές από τις ιδέες του είναι εντελώς μη δημοφιλείς με το κοινό που συμμετέχει σε αυτές τις δημοσκοπήσεις. Ειδικά ο  Ουάσινγκτον  ήθελε να εξασφαλίσει την επιβίωση των νεόδμητων Ηνωμένων Πολιτειών και να τις προστατέψει από αναμείξεις σε ξένες υποθέσεις. Σε αυτό που θα μπορούσε να αποκαλεσθεί η εκκολαπτόμενη γλώσσα του “Πρώτα η Αμερική” ο Ουάσινκτον έλεγε στον Αποχαιρετιστήριο Λόγο του:  

΄”Ως λεωφόροι σε ξένη επίδραση σε αμέτρητους τρόπους, τέτοιες  προσκολλήσεις είναι ιδιαίτερα προειδοποιητικές για τον αληθινά διαφωτισμένο και ανεξάρτητο πατριώτη. Πόσες ευκαιρίες έχουν να ανακατευτούν με τις πολιτικές φράξιες στο εσωτερικο, να εξασκήσουν τις τέχνες της εξαπάτησης, να καθοδηγήσουν με ψεύτικους τρόπους την κοινή γνώμη, να επηρεάσουν η να αφήσουν άναυδα τα δημοτικά συμβούλια. Τέτοια προσκόλληση του μικρού η του αδύνατου προς το μεγάλο η δυνατό έθνος καταδικάζει τον πρώτο να είναι ο δορυφόρος του δεύτερου”. 

Αvailable from Library of Congress

Έν έτει 2024, όταν το Κογκρέσσο συζητά δημόσια πόσα δισεκατομμύρια θα πρέπει να σταλθούν πέρα από τον ωκεανό για να εξευμενίσει ξένες δυνάμεις, οι προειδοποιήσεις του ουάσινκτον αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. 

Επίσης προτιμούσε άλλους πρακτικούς τρόπους για να βοηθήσει την Αμερικάνικη δημοκρατία να επιβιώσεις τις πρωτες της μέρες. Όπως έγραφε σήμερα στο American Conservative το μέλος του Κογκρέσσου Τζος Μπρέτσην: 

“Στην  Αποχαιρετιστήρια Ομιλία του το 1796, ο Τζώρτζ Ουάσινγκτον υπογράμμισε την σημασία του να ξεπληρώσουμε το χρέος του Επαναστατικού Πολέμου και τα λόγια του θα έπρεπε να είναι μάθημα για μας σήμερα. Καλούσε το Κογκρέσσο να κάνει την πλήρη αποπλήρωση του χρέους προτεραιότητα σε εποχή ειρήνης αντί να μεταφέρει με φειδώ στο μέλλον τα βάρη που θα έπρεπε να σηκώσουμε εμείς οι ίδιοι.” 

Ο πρώτος Πρόεδρος μας θα έμενε έκπληκτος αν έβλεπε το εθνικό μας χρέος να έχει φτάσει μέχρι 34 τρις δολλάρια και να ανεβαίνει κάθε μέρα. Δυστυχώς ο 14ος καλύτερος πρόεδρος ξοδεύει σήμερα για την Ημέρα του Προέδρου στο παράλιο σπίτι του στο Ντέλαγουέηρ και έτσι αυτά τα προβλήματα θα πρέπει να λυθούν κάποια άλλη στιγμή. Ευτυχισμένη Ημέρα του Προέδρου! 

Photo credit for central photo: Jorge Salcedo 

Με αφορμή τα γενέθλια του Τζωρτζ Ουάσινγκτον

Επιμέλεια Γιώργου Πισσαλίδη 

Ο Έφηβος του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι 

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ του Γιάννη Λιγνάδη

Βασισμένη σε διασκευή Τάσου Λιγνάδη

Εκδόσεις 24γράμματα

Σκέφτηκα […] να επανασυνθέσω το έργο σε νέα βάση, διατηρώντας μέρος του αρχικού δομικού σχεδίου και κάποια ουσιώδη συστατικά μέρη και επαναγράφοντάς το σε νέο γλωσσικό και υφολογικό κώδικα. Η νέα θεατρική διασκευή του “Εφήβου” εν πολλοίς πατάει στα ίχνη της αρχικής, διαφοροποιείται όμως σημαντικά από εκείνη ως προς την εν γένει λογοτεχνική και δραματουργική αντίληψη και μορφή. Φυσικά δεν είμαι σε θέση να κρίνω αν το θεατρικό κείμενο της ανά χείρας έκδοσης είναι ως προς τα κατά ποιόν βέλτιον της πρώτης γραφής, η οποία, όπως ειπώθηκε, δοκιμάστηκε και ευδοκίμησε θεατρικά πριν από τρεις δεκαετίες. Αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι αποτελεί προϊόν μιας διαφορετικής θεατρικής ανάγνωσης, ένα καινό δραματικό πλάσμα, συντεθέν «εκ της εμής χειρός», το οποίο ήλθε ετεροχρονισμένα να εκπληρώσει την επίμονη πατρική επιθυμία της επανασυγγραφής του πρώτου χαμένου “Εφήβου” (Δρ Γιάννης Λιγνάδης, απόσπασμα από το προλογικό σημείωμα για το θεατρικό κείμενο τού “Εφήβου”). 

Ποιός είναι ο Γιάννης Λιγνάδης 

Κλασικός φιλόλογος, διδάκτωρ Θεατρολογίας, με ειδίκευση στο Αρχαίο Ελληνικό Δράμα. Δίδαξε στη Μέση Εκπαίδευση (Αρσάκειο Ψυχικού), στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών, στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης. Έχει μεταφράσει έργα του Αρχαίου Δράματος και του Ευρωπαϊκού θεάτρου.

Έχει διασκευάσει έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και έχει συγγράψει πρωτότυπα θεατρικά έργα. Το μεγαλύτερο μέρος της θεατρικής του συγγραφής έχει παρουσιαστεί στη θεατρική σκηνή. Έχει εκδόσει
δοκίμια, μελέτες και άρθρα με φιλολογικό και θεατρολογικό περιεχόμενο. 

Η παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 2024 στις 6 το απόγευμα, στον Πολυχώρο αίσθημα (Αθηνάς 30). 

Oμιλητές 

Δημήτρης Μπαλτάς, Δρ Φιλοσοφίας 

Σοφούλης Πανανός- Αναπληρωτής Καθηγητής ΕΚΠΑ 

-Τμήμα Ρωσσικής Γλώσσας, Φιλολογίας και  Σλαβικών Σπουδών 

Παναγιώτης Ανδριόπουλος, Θεολόγος, Συγγραφέας 

Γιάννης Λιγνάδης, Δρ Θεατρολογίας, Συγγραφέας του βιβλίου

 

Αποσπάσματα θα διαβάσει η Έλενα Κορρέ, Θεατρολόγος, Ηθοποιός 

 

Επιμέλεια Γιώργου Πισσαλίδη  Ο Έφηβος του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι  ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ του Γιάννη

του Γιώργου Πισσαλίδη 

O ιδρυτής και φρόντμαν των Jethro Tull , Ίαν Άντερσον αποκάλυψε ότι ια συμμετέχει στο επόμενο άλμπουμ των κορυφαίων του progressive metal, Opethalbum. 

Mιλώντας στο ραδιοφωνικό σώου Mystery Tour στον Ιταλικό ραδιοφωνικό σταθμό Radio Onda D’Urto, ο Άντερσον έκανε την αποκάλυψη όταν ρωτήθηκε για την μουσική δραστηριότητα του εκτός των Jethro Tull.  

“Από καιρό εις καιρό παίζω σε δίσκους άλλων ανμου προκαλούν ενδιαφέρον” δήλωσε ο διάσημος φλαουτίστας του προγκρέσιβ ροκ. “Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα έπαιξα σε τρία ξ τέσσερα τραγούδια από ένα συγκρότημα του προγκρέσιβ μέταλ που λέγονται Opeth. Είναι Σουηδοί” 

Πίσω στο 2021, ο Mikael Åkerfeldt, βασικός τραγουδιστής, συνθέτης και κιθαρίστας του συγκροτήματος είχε δηλώσει στο περιοδικό Prog, την βίβλο του “προγκρέσιβ ροκ” σε όλες του τις μορφές , ότι είχε προσπαθήσει να πείσει τον Anderson να συνεισφέρει στο άλμπουμ Heritage του 2011 αλλά είς μάτην. to no avail, saying, “Έστειλα μέηλ στον Ίαν Άντερσον αλλά δεν πήρα απάντηση.” 

Παρόλο που δεν έχει υπάρξει επίσημη επιβεβαίωση οι  Opeth θεωρείται βέβαιο ότι δουλεύουν σκληρά σε ένα επερχόμενο δίσκο από όταν τον Φεβρουάριο της προηγούμενης χρονιάς τελείωσαν στο Μεξικό την περιοδεία Evolution XXX tour, που γιόρταζε την 30η επέτειο του συγκροτήματος.

Το συγκρότημα έχουν σχεδιάσει μια σειρά από Ευρωπαϊκές συναυλίες για αυτό το καλοκαίρι και φαίνεται απίθανο να ανακοινώσουν καινούργιο άλμπουμ χωρίς μια πλήρως οργανωμένη περιοδεία για να τον στηρίξουν, έτσι οποιαδήποτε πιθανή κυκλοφορία θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα στο τέλος της χρονιάς η ακόμα και μέσα στο  2025.

Πρόσφατα οι Opeth επανέκδοσαν το άλμπουμ τους 

Damnation (2003) σε βινύλιο, ενώ οι Jethro Tull θα κυκλοφορήσουν τον Μάρτιο ένα remix του Στήβεν Γουίλσον (Steven Wilson)  στο “μεγάλο χαμένο άλμπουμμ τους” The Château D’herouville Sessions.

 

Οι Opeth παίζουν στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου 2024 στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού. 

 

του Γιώργου Πισσαλίδη  O ιδρυτής και φρόντμαν των

του Γιώργου Πισσαλίδη

Μετά από δύο sold out συναυλίες τον Ιανουάριο, ο βραβευμένος με Γκράμμυ μπασσίστας της τζαζ Παναγιώτης Ανδρέου επιστρέφει με Έλληνες φίλους στο “Άλικο” της Τριπτοπολέμου. 

Η συναυλία θα γίνει στις 22 Φεβρουαρίου και συμμετέχουν φοβεροί μουσικοί που αποτελούν την αφρόκρεμα της Αθηναϊκής σκηνής της Ανατολικής, αλλά και της τζαζ μουσικής:

 Μάρθα Μαυροειδή: ηλεκτρική λάφτα, φωνή
Τάσος Πούλιος: κανονάκι, φωνή
Ταξιάρχης Γεωργούλης: ούτι
Γιάννης Παπαδόπουλος: πλήκτρα
Ιάσονας Γουάστωρ: τύμπανα
Βαγγέλης Καρίπης: κρουστά
Νίκος Παραουλάκης: νέι
Γιάννης Πούλιος : βιολί 

Υπόψιν ότι οι περισσότεροι συμμετείχαν στην παρουσίαση του έργου “Ανατολή- Δύση” που είχε γράψει ο Ανδρέου με την ακάματη πρωθιέρεια της παραδοσιακής μουσικής Μάρθα Μαυροειδή στον ίδιο χώρο. 

Μερικά λόγια για τον Παναγιώτη Ανδρέου 

Ο Παναγιώτης Ανδρέου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουνίου του 1978 και έχει σπουδάσει στο Berklee College of Music της Βοστώνης. To 2002 μετακόμισε στην Νέα Υόρκη για μεταπτυχιακό – και έκτοτε ζει εκεί. 

Ο Ανδρέου συνδυάζει αριστοτεχνικά την ηλεκτρονική τζαζ, τη λάτιν και τη βαλκανική μουσική με το μοναδικό του στυλ παιξίματος και τραγουδιού, αντλώντας από ένα ευρύ φάσμα επιρροών που καλύπτουν το funk, το timba, το Konnakol (Indian Scat) μέχρι τη βαλκανική και ελληνική φολκλορική μουσική. Είναι ιδρυτικό μέλος του «New York Gypsy All-stars», μιας μπάντας που εμφανίζεται τακτικά στο Drom της Νέας Υόρκης, περιοδεύει εκτενώς διεθνώς και έχει εμφανιστεί σε παγκοσμίου φήμης φεστιβάλ και χώρους τζαζ, κλασικής και gypsy μουσικής

Όσον αφορά την λάτιν μουσική, ο Ανδρέου έχει παίξει και ηχογραφήσει με το υποψήφιο για Grammy συγκρότημα “Gonzalo Grau y La Clave Secreta”. Το 2010, του απονεμήθηκε το βραβείο «Latin Bass Player of the Year” από το blog Latin Jazz Corner και ο πρόσφατος βραβευμένος μουσικός κρουστών Pedro Martinez, με τον οποίο έπαιζε συχνά, τον περιέγραψε ως «σηματοδοτώντας μια νέα εποχή στην ιστορία του λατινικού μπάσου”  

Έχει περιοδεύσει και παίξει με το NY Latin Funk Collective Yerbabuena, το Jason Lindner’s Now vs Now, τον Husnu Senlendirici, και άλλους γνωστούς μουσικούς. 

Πληροφορίες 

Πότε: 22 Φεβρουαριου 2024 

Πού: “Άλικο”, Τριπτολέμου 7, Γκάζι 

Έναρξη: 22:00
Τιμή Εισόδου: 7€ 

του Γιώργου Πισσαλίδη Μετά από δύο sold out