ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Δεν βρέθηκαν άρθρα

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακολουθήστε μας:
1 May, 2026
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΒΑΛΟΝ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
SECTION
logo
mobile-logo
ΚεντρικήStandard Blog Whole Post (Σελίδα 20)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

του Παναγιώτη Ανδριόπουλου 

Την Τρίτη 30 Μαΐου 2023, 19:00, θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου «ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ (14/12/1883–8/4/1962). ΕΠΙΣΗΜΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ (1920-2022)» του Θωμά Ταμβάκου, μουσικογράφου-ερευνητή-κριτικού-συγγραφέα, η οποία εκδόθηκε, τον Απρίλιο του 2023, από τη Μουσική Εταιρεία Αλεξανδρούπολης.

Η έκδοση με την πλήρη επίσημη δισκογραφία του Μανώλη Καλομοίρη καλύπτει το κενό στη βιβλιογραφία του συνθέτη. Λαμβάνει χώρα με αφορμή τη συμπλήρωση των εκατόν σαράντα (140) ετών από τη γέννησή του. Ξεκινά το 1920, με τη φωνογραφική αποτύπωση του φωνητικού έργου Βενιζέλος!

Έως τον Δεκέμβριο του 2022, με την τελευταία δισκογραφική έκδοση (με τη νέα φωνογράφηση της Σονάτας για βιολί και πιάνο), έχουν καταχωρισθεί εκατόν εξήντα πέντε (165) δ.ε. και επανεκδόσεις, και επίσης, πέντε (5) αντίστοιχες ψηφιακές. Όλες αναγράφονται με όλα τα γνωστά στοιχεία τους (την εταιρεία ή τον φορέα έκδοσης, τη χώρα, τη χρονολογία, τον κωδικό, τους ερμηνευτές κ.λπ.).

Έγινε συστηματική προσπάθεια για την τεκμηριωμένη συμπλήρωση και διόρθωση τυχόν λαθών και παραλείψεων σε αρκετά από τα στοιχεία αυτά.  Οι δ.ε. και οι ψ.ε. που παρατίθενται συνοδεύονται από αντίστοιχο φωτογραφικό υλικό, με τα εξώφυλλα, τις ετικέτες πάνω στους δίσκους, τους ερμηνευτές των έργων και δείγματα από αυτόγραφες και εκδοθείσες παρτιτούρες. 

Στις υποσημειώσεις του βιβλίου αναγράφονται επίσης γνωστές πληροφορίες για τις δισκογραφικές εταιρείες και τους φορείς που υπογράφουν την παραγωγή (ή συμπράττουν σε αυτή) των δ.ε. και των ψ.ε. Συνολικά φωνογραφήθηκαν εβδομήντα (70) έργα του συνθέτη, ολόκληρα ή μέρη τους, από τα συνολικά εκατόν είκοσι τρία (123) μουσικά και δεκατέσσερα (14) μουσικοπαιδαγωγικά έργα. Απουσιάζουν αρκετά σημαντικά έργα του, μερικά από τα οποία αναγράφονται στις σελίδες του ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ της έκδοσης.

Ομιλητές της εκδήλωσης: 

Στεφανία Μεράκου, διευθύντρια Μουσικής Βιβλιοθήκης «Λίλιαν Βουδούρη» του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής

Νίκος Μαλιάρας, μουσικολόγος, καθηγητής Ε.Κ.Π.Α., Τμήμα Μουσικών Σπουδών

Χαρά Καλομοίρη, εγγονή του Μ. Καλομοίρη, διευθύντρια του Εθνικού Ωδείου Αθηνών

Μυρτώ Οικονομίδου, μουσικολόγος στη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής

Βύρων Φιδετζής, αρχιμουσικός, πρόεδρος Δ.Σ. του «Συλλόγου Φίλων Καλομοίρη»

Δρ. Αθανάσιος Τρικούπης, συνθέτης, αρχιμουσικός, μουσικολόγος, αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Τμήμα Μουσικών Σπουδών

Θωμάς Ταμβάκος, συγγραφέας του βιβλίου.

Στο μουσικό μέρος συμμετέχει το Duo Vocialo (Ιωάννα Βρακατσέλη-μεσόφωνος και Χρήστος

 Μαρίνος-πιάνο) με πέντε αδισκογράφητα τραγούδια του Μ. Καλομοίρη για φωνή και πιάνο

Μικρούλα (1908) από τον Ταμπουρά και Κόπανο, έργο 7, σε ποίηση Αλέξανδρου Πάλλη

Το θάμα, έργο 20 (1915), σε ποίηση Ν. Παπαγεωργίου

Έχε γεια (1922) από τα 20 Δημοτικά Τραγούδια (πρώτη σειρά), σε δημώδη ποίηση

Τραγούδια αγέννητα (1943) από τους Πεντασύλλαβους (τρίτη σειρά), σε ποίηση Κωστή Παλαμά

Sotto voce (1943), σε ποίηση Καρθαίου 

Τρίτη 30 Μαΐου, 19:00 ΑΙΘΟΥΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 

του Παναγιώτη Ανδριόπουλου  Την Τρίτη 30 Μαΐου 2023,

ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ, ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΝΕΟΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ: ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΡΩΣΙΑ & ΕΓΓΥΣ ΑΝΑΤΟΛΗ

 Επιμέλεια Γιώργος Πισσαλίδης 

Στις 27 Μαΐου 2023, ημέρα Σάββατο, και ώρα 19:30, θα πραγματοποιηθεί υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης και σε συνδιοργάνωση της Κοινότητας Νεοχωρίου Βοσπόρου, του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ και της «Ενωσις Ομογενών εκ Κωνσταντινουπόλεως Β.Ε.», συναυλία με τον τίτλο «Ο Νεοχωρίτης Χανεντέ Ζαχαρίας», στο Γενί Τζαμί. 

Παραθέτουμε το πρόγραμμα της εκδήλωσης 

“Φρικτόν το βήμα σου “ ήχος πλάγιος β! Σύνθεση του Ζαχαρία του Χανεντέ 

“Χουμαγιούν Πρεσρέβ” Σύνθεση του Βελί Ντεντέ 

“Χουμαγιούν Τσεμπέρ Μουραππά Μπεστέν” Σύνθεση του Ζαχαρία του Χανεντέ 

“Χουμαγιούν Χαφίφ Κιάρ” Σύνθεση του  Ιμπραήμ Κιάρ 

“Χιτζάζ Μουραππά Αγίρ Σεπάι” Σύνθεση του Ζαχαρία του Χανεντέ 

“Ουζάλ Γιουρούκ Σεμάι” Σύνθεση του Ζαχαρία του Χανεντέ

“Χιτζάζ Σεμάι” ‘Άγνωστου -Συλλογή Δημήτρη Καντεμίρη  

Συμμετέχουν οι μουσικοί 

Δήμος Παπατζαλάκης : Πρωτοψάλτης Καθεδρικού Ναού Τίμιου Προδρόμου Νεαπόλεως Θεσσαλονίκης 

Χαρούν Κορμκμάζ: Σερχανεντέ 

Ριντβάλ Αϊντβιλί: Χανεντέ 

Χασάν Κιρίς: Χανεντέ 

Ερχάν Μπαϊράμ: πολίτικη λύρα

Ασινέθ Φωτεινή Κοκκάλα: κανονάκι 

Αχμέτ Αλτινκαϊνάκ : νέι

Φαχρεττίν Γιαρκίν: νταϊρέ 

Νικόλαος Παπαγεωργίου: τανμπούρ (ταμπουράς), καλλιτεχνική επιμέλεια

 

Λίγα λογια για τον Ζαχαρία τον Χανεντέ 

Ο ελληνορθόδοξος Ζαχαρίας, ο επονομαζόμενος «Χανεντές» (=τραγουδιστής – εννοώντας προφανώς τον Θεσπέσιο τραγουδιστή), ήταν κορυφαίος ελληνορθόδοξος μελοποιός και τραγουδιστής.

Οι Τούρκοι μελετητές θεωρούν ομόφωνα ότι ήταν ο σημαντικότερος συνθέτης έργων για φωνή και θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Κλασικής Ανατολικής Μουσικής.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (εκτιμάται το 1680) και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας που ασχολούνταν με το εμπόριο γούνας όπως κι ο ίδιος.

Ανήκε σε μια από τις ισχυρότερες και πλουσιότερες συντεχνίες της Πόλη, αυτής των γουναράδων, τη διοίκηση της οποίας είχαν πάντα οι Ρωμιοί για αυτό σε ορισμένα έγγραφα της εποχής αναφέρεται συχνά κι ως «Kürkçü» (γουναράς). 

Σύμφωνα με τούρκικες πηγές ήταν τραγουδιστής στο παλάτι στα χρόνια των Σουλτάνων Αχμέτ Γ΄ (1703‐1730) και του Μαχμούτ Α΄ (1730‐1754) όπου τραγουδούσε δικές του συνθέσεις, γεγονός που επιδοκίμαζε ο σουλτάνος.

Το παλάτι του Αχμέτ Γ!

Σε πολλά χειρόγραφα αναφέρεται ως “Mir Cemil” (=Θεσπέσιος Κύριος) και για αυτό θεωρήθηκε από πολλούς μελετητές πως έγινε μουσουλμάνος κάτι που όμως δεν επιβεβαιώνεται. Το πιο πιθανό είναι να του δόθηκε ως τιμητικός τίτλος ή παρατσούκλι παρά ως μουσουλμανικό όνομα.

Σε ανέκδοτη βιογραφία του ο Ραούφ Γεκτά Μπέι (1871 – 1935) γράφει ότι ο Ζαχαρίας έψαλλε και σε τεκέδες (μοναστήρια) των Μεβλεβί

Έκανε συνθέσεις τόσο κοσμικής όσο κι εκκλησιαστικής μουσικής.

Ο συγγραφέας και ιστορικός Yılmaz Öztuna αναφέρει ότι οι συνθέσεις του Ζαχαρία αποπνέουν έναν «ορθόδοξο μυστικισμό», καθώς είναι φανερή η επιρροή της εκκλησιαστικής μουσικής στα έργα του.

Διδάχτηκε την εκκλησιαστική μουσική από τον Πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας (=το Οικουμενικό Πατριαρχείο) τον Δανιήλ με τον οποίο ήταν φίλοι.

Αρχιψάλτης Δημήτρη Παπατζαλάκης

Στα χρόνια του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ ζούσε στο παλάτι για αυτό και οι συνθέσεις του είναι στην Οθωμανική γλώσσα.

Ο Σουλτάνος που ήταν ιδιαίτερα φιλόμουσος είχε συγκεντρώσει στην Αυλή του τους καλύτερους Άραβες, Πέρσες και Ρωμιούς μουσικούς που ανάμεσα τους αναδείχτηκε ο Ζαχαρίας ως ο πιο καλλίφωνος τραγουδιστής και συνθέτης.

Η συνύπαρξη του με αυτές τις εθνικότητες έχουν άλλωστε επηρεάσει ολοφάνερα τα έργα του και είναι αισθητή η επιρροή του Ζαχαρία από την Περσική κλασσική μουσική.

Ριτβάν Αϊντλινί

Συχνά κάνουν αναφορές στο έργο του Έλληνες αλλά και Τούρκοι θεωρητικοί καθώς ακόμα και σήμερα επιλέγονται οι συνθέσεις του κοσμικής μουσικής για να συγκαταλέγονται σε συλλογές σημαντικών συνθέσεων της Οθωμανικής μουσικής.

Ενώ έχει συνθέσει πάνω από 100 έργα σώζονται όμως μόνο περίπου 20 από αυτά.

Ο Ζαχαρίας ήταν γνωστός και ως ο δημιουργός ενός είδους εκκλησιαστικού ύμνου που είναι γνωστός ως «καλοφωνικός ειρμός» που είναι έντεχνη σύνθεση που παραπέμπει στα καθιστικά αργόσυρτα δημοτικά τραγούδια (τα λεγόμενα επίσης «της τάβλας»).

Νίκος Παπαγεωργίου

Το 1830 εκδίδεται μια συλλογή μουσικής με το όνομα «Ευτέρπη» που περιέχει 102 τραγούδια από τα οποία το 89 είναι στην Οθωμανική γλώσσα ενώ τα υπόλοιπα είναι σε ελληνικούς στίχους.

Το 1868 ο λεξικογράφος Κυριάκος Φιλοξένης για πρώτη φορά έθεσε το ζήτημα της πατρότητας των συνθέσεων της Ευτέρπης και υποστηρίζει πως οι εκδότες της συλλογής παρέλειψαν να αναφέρουν « τον κυρίως ποιητήν του πονήματος και τον γράψαντα το πρώτον» δηλαδή τον Ζαχαρία τον Χανεντέ, άποψη που έχει κι αρκετούς άλλους υποστηρικτές.

Υπολογίζεται πως πέθανε στην Κωνσταντινούπολη αρκετά αργότερα από το 1750 χωρίς όμως απόλυτη βεβαιότητα και δεν είναι γνωστός ο τόπος ταφής του.

Aσινέθ Φωτεινή Κοκκάλα Photo@Yannis Gutman

 Επιμέλεια Γιώργος Πισσαλίδης  Στις 27 Μαΐου 2023, ημέρα

ΙΣΤΟΡΙΑ - ΙΔΕΕΣ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 του Τηλέμαχου Χορμοβίτη 

H νίκη της “Νέας Δημοκρατίας” δεν σηματοδοτεί καμιά “δεξιά ή συντηρητική στροφή των ψηφοφόρων”, όπως είδα να αναπαράγεται σε ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ. 

Με τα επιδόματα, τα pass, τους διορισμούς στο Δημόσιο, την εκτόξευση των κρατικών δαπανών, την άρνηση να μειώσει το ΦΠΑ, η ΝΔ κυβέρνησε σαν ένα τυπικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και μάλιστα τα στελέχη της περηφανεύονται ανοιχτά γι’ αυτό, επιπλέον έχει πάρει στις τάξεις της όλα τα ορφανά του Σημίτη και του “Ρήγα Φεραίου” ενώ έχει υιοθετήσει όλες τις εμβληματικές πολιτικές του διεθνούς left-liberal κατεστημένου (από τα λοκντάουν και την κρατικοδίαιτη “πράσινη ανάπτυξη” μέχρι το ουκρανικό). 

Αυτή την πολιτική που καμιά σχέση δεν έχει με τη Δεξιά, τον συντηρητισμό ή τον οικονομικό φιλελευθερισμό, επιβράβευσαν χθες οι ψηφοφόροι. Μάλιστα θα έλεγα πως η εκλογική του νίκη δίνει το ελεύθερο στο Μητσοτάκη να εφαρμόσει με ακόμη μεγαλύτερο ζήλο την κεντροαριστερή ατζέντα του αλλά και να προχωρήσει στην πλήρη “ποταμοποίηση” της “Νέας Δημοκρατίας”. 

Aπό την άλλην, η σαρωτική νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη σε αυτές τις εκλογές θα αποχαλινώσει μια ήδη επικίνδυνη και αλαζονική κυβέρνηση και θα φέρει τα επόμενα τέσσερα χρόνια ακόμη πιο αυταρχικές πολιτικές, ακόμη περισσότερη λογοκρισία, ακόμη μεγαλύτερη περιφρόνηση προς τους θεσμούς και τις ελευθερίες μας. Και δυστυχώς η πλειοψηφία του κόσμου αυτά θέλει. 

 του Τηλέμαχου Χορμοβίτη  H νίκη της "Νέας Δημοκρατίας"

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Επιμέλεια Γιώργου Πισσαλίδη

Η συγγραφέας κα Αθηνά Χ. Κακούρη θα αναγορευθεί Επίτιμη Διδάκτορας του Τμήματος Φιλολογίας, την Τετάρτη 24 Μαΐου 2023 και ώρα 19:00 στην Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου Πατρών.

Η διακεκριμένη πατρινή λογοτέχνις θεωρείται διαχρονικά μία από τις σπουδαιότερες δημιουργούς ιστορικών μυθιστορημάτων και πρωτοπόρους συγγραφείς αστυνομικών διηγημάτων.

Το έργο και την προσωπικότητα της τιμώμενης θα παρουσιάσει η Καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας Κατερίνα Κωστίου ενώ θα ακολουθήσει η αναγόρευση της τιμώμενης σε Επίτιμη Διδάκτορα από την Πρόεδρο του Τμήματος Φιλολογίας, Καθηγήτρια Ευφημία Καρακάντζα και η περιένδυσή της από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου, Καθηγητή Χρήστο Μπούρα.

Η εκδήλωση της επιτιμοποίησης θα ολοκληρωθεί με την ομιλία της τιμώμενης με τίτλο: «Το Ιστορικό Μυθιστόρημα: «Ιστορικό» ή «Μυθιστόρημα»;»

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγγραφέας έχει παραχωρήσει όλη τη βιβλιοθήκη της που αφορά στην Πάτρα, καθώς επίσης και το αρχείο της, στο Εργαστήριο Αρχειακών Τεκμηρίων και Τύπου (ΕΑΤΤ) του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Το ΕΑΤΤ είναι ερευνητικός φορέας, ενταγμένος σε ακαδημαϊκό πλαίσιο, που αποσκοπεί στην επιστημονική αξιοποίηση αρχειακού υλικού και του Τύπου μέσω του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών και συνεργασιών με ερευνητές και άλλα πανεπιστήμια

Ήδη το έργο της Αθηνάς Κακούρη αποτελεί θέμα εργασιών για τους φοιτητές του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, καθώς και πλαίσιο μεταπτυχιακών εργασιών.

Λίγα λόγια για την Αθηνά Κακούρη

Η Αθηνά Κακούρη γεννήθηκε το 1928 στην Πάτρα, σε οικογένεια κεφαλονίτικης καταγωγής. Πέρασε τον πόλεμο και την Κατοχή στην Αθήνα.

Η Αθηνά Κακούρη την εποχή που ζούσε στην Βιέννη

Μετά την Απελευθέρωση, επέστρεψε στην Πάτρα, όπου εργάστηκε στο γραφείο πρακτόρευσης πλοίων και πετρελαιο-ειδών του πατέρα της Χαρίλαου. Δημοσίευσε τα πρώτα της κείμενα, χρονογραφήματα και ταξιδιωτικές εντυπώσεις, στην εφημερίδα “Νεαλόγος” της Πάτρας.

Το 1952, στον διαγωνισμό μετάφρασης αμερικανικών διηγημάτων που προκήρυξαν οι εκδόσεις “Ίκαρος” (στην κριτική επιτροπή συμμετείχαν: Κωνσταντίνος Τσάτσος, Κ. Θ. Δημαράς, Απόστολος Σαχίνης), η νεαρή Αθηνά κέρδισε βραβείο, το οποίο συνοδευόταν από χρηματικό έπαθλο 200.000 δραχμών.

Το 1959, έχοντας κατά νου την επιτυχία της Αγκάθα Κρίστι, έγραψε ένα αστυνομικό διήγημα, τοποθετημένο στην Πάτρα του ’50, και το έστειλε στην Ελένη Βλάχου, η οποία δεν της απάντησε ποτέ. Το έστειλε έπειτα στον “Ταχυδρόμο”, όπου δημοσιεύτηκε με εικονογράφηση του Μποστ. Άρχισε έτσι, να δημοσιεύει αστυνομικά διηγήματα με ήρωες τον αστυνόμο Γεράκη, την Τούλα, μια νοικοκυρά, και τον κοσμοπολίτη Νάσο Δαπόντε, υπάλληλο της Ιντερπόλ. Στον “Ταχυδρόμο” υπέγραφε επίσης μεγάλα ρεπορτάζ.

Την ίδια εποχή, έγραψε μια ραδιοφωνική σειρά, συνεργάστηκε με διάφορα έντυπα και ασχολήθηκε με τη μετάφραση. Το πρώτο της βιβλίο με αστυνομικά διηγήματα (“218 ονόματα”) εκδόθηκε το 1963 και το δεύτερο (“Αλάτι στα φιστίκια”) το 1974, τη χρονιά δηλαδή που εκδόθηκε και το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα, “Κυνηγός φαντασμάτων”.

Εντω μεταξύ ,το 1970 είχε εκδοθεί το νεανικό ιστορικό μυθιστόρημα της “Ο δραπέτης της Αυλώνας”. Από το 1976 και επί 15 χρόνια ταξίδευε ανάμεσα στην Ελλάδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γερμανία. Άλλα ιστορικά μυθιστορήματα της είναι: “Της τύχης το μαχαίρι”, “Με τα φτερά του Μαρίκα”, “Η σπορά του ανέμου”, “Ο χαρταετός”, “Αύριο”, “Πριμαρόλια”, το οποίο βραβεύτηκε με το Βραβείο Νικηφόρου Βρεττάκου, το μυθιστόρημα “Θέκλη” με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2005, και το “Ξιφίρ Φαλέρ”. Όλα τους είναι τοποθετημένα στον ελληνικό χώρο και όλα από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.

Το 2010 εκδόθηκε το αυτοβιογραφικό της βιβλίο “Με τα στο χέρια σταυρωμένα”.

Τα τελευταία βιβλία της είναι ιστορικά , μια απλή αφήγηση του 1821 που απευθύνεται κυρίως σε παιδιά, μιά σύντομη ιστορία των πρώτων 40 χρόνων της σύγχρονης Ελλάδος ( Επανάσταση, Καποδίστριας, Όθων) και δύο βιβλία για τον Διχασμό (“Τα Δύο Βήτα”. “Ουλάνοι στην Λάρισα”)

Επιμέλεια Γιώργου Πισσαλίδη Η συγγραφέας κα Αθηνά Χ.

ΜΟΥΣΙΚΗ

του Γιώργου Πισσαλίδη 

Κλείνουν φέτος 104 χρόνια από την αποφράδα 19η Μαΐου 1919 που ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβαζόταν στην Σαμψούντα, βάζοντας έτσι μπροστά την δεύτερη φάση της σφαγής του Ποντιακού Ελληνισμού. 

Αποφασίσαμε λοιπόν να κάνουμε ένα αφιέρωμα στην Ποντιακή Γενοκτονία μέσα από την φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, του πιο διάσημου Πόντιου που γέννησε ο 20ος αιώνας.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε το 1931 από πρόσφυγες γονείς, τον Πόντιο Χαράλαμπο και την Μικρασιάτισσα Χατζίδαινα. Όπως θα τραγούδαγε και το 1987 στο τραγούδι «Πρόσφυγες κυνηγημένοι» σε μουσική Θεόδωρου Καμπουρίδη και στίχους Λευτέρη Χαψιάδη:

«Απʼ της Σμύρνης τα ακρογιάλια
και του Πόντου τις αυλές
Φτάσαμε ξεριζωμένοι
μες στις φτωχογειτονιές


Πρόσφυγες κυνηγημένοι, μια ζωή αδικημένοι
Στοιβαγμένοι σε παράγκες, να μας τρώνε οι ανάγκες
Πρόσφυγες κυνηγημένοι, μια ζωή αδικημένοι».

Ο Καζαντζίδης υπήρξε ο μέγιστος λαϊκός τραγουδιστής που εξέφραζε τους Έλληνες που μέχρι τα τέλη του 60 αρχές της δεκαετίας του 70, αναγκαζόταν να φύγουν στην Γερμανία και την Αυστραλία για αναζήτηση καλύτερης τύχης. Όπως έλεγε και ο Διονύσης Σαββόπουλος όταν τον άκουγε κανείς πίστευε ότι ήταν ο ίδιος ο εργάτης ή ο πρόσφυγας για τον οποίο τραγουδούσε. 

Τραγούδησε εξίσου λαϊκούς συνθέτες (Καλδάρας, Τσιτσάνης, Μπακάλης), έντεχνους (Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Λεοντής), αλλά και δημοτικό («Μου παρήγγειλε το αηδόνι»). Όμως οι δύο καλύτεροι του δίσκοι υπήρξε η συνεργασία του με τον Άκη Πάνου «Η ζωή μου όλη» και το «Υπάρχω» σε μουσική Χρίστου Νικολόπουλου και στίχους Πυθαγόρα. 

Όμως ποτέ δεν ξέχασε την πατρίδα του τον Πόντο και το χρέος προς αυτήν. Στα 1993 θα συνευρεθεί με τον Χρύσανθο Θεοδωρίδη, την σημαντικότερη φωνή της Ποντιακής μούσας, στον δίσκο «Τα αηδόνια του Πόντου», που κυκλοφόρησε από την MBI.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης θα δηλώσει για το δίσκο: «Χρόνια τώρα άλλοτε με την φωνή μου κι άλλοτε με την σιωπή μου τραγούδησα τον πόνο, τα μεράκια, τα ντέρτια, τις αγωνίες, τους καημούς, τις χαρές και της πίκρες, των ταπεινών, κατατρεγμένων και καταφρονημένων τούτης εδώ της Πατρίδας μου. Ήρθε όμως η ώρα, να ξεπληρώσω ένα μεγάλο χρέος απέναντι στην ιδιαίτερη Πατρίδα των γονιών μου, τον θρυλικό και καταματωμένο ιστορικό Πόντο. Τον Πόντο τον ανάσπαλτον. Μια πατρίδα που δεν την έζησα, ούτε καν γνώρισα, μα κατέθεσα όμως όλη την λατρεία της ψυχής μου. Μια πατρίδα που χάθηκε σʼ εκείνο το μεγάλο παζάρι ντροπής του αιώνα μας, όπου οι άνθρωποι χρησιμοποιήθηκαν σαν ανταλλάξιμο είδος. 

Θέλω ο δίσκος να είναι ένα μνημόσυνο στα θύματα εκείνης της θηριωδίας αλλά και ένα μήνυμα στην σημερινή πολυτάραχη εποχή μας. Όχι άλλες χαμένες πατρίδες. Όχι άλλα δάκρυα. Τέλος θέλω με τον τρόπο αυτό να τιμήσω όλους εκείνους τους αθεράπευτα νοσταλγούς της ποντιακής γης, που φύγανε χωρίς μα μπορέσουν να ξαναδούν την μαρτυρική του Πατρίδα, και τα λιγοστά γερόντια μας, που ζουν ακόμα, για να θυμίζουν με την παρουσία τους την μεγαλύτερη τραγωδία, μα και θηριωδία του αιώνα μας. Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο. Θα ήταν μια λύτρωση». 

Σε αυτόν τον δίσκο τραγουδούσε το παραδοσιακό «Έκαεν και το Τσάμπασιν» για την σφαγή στην Ορντού. Η μετάφραση προέρχεται από το ρεμπέτικο φόρουμ και να προσθέσουμε ότι το Τσάμπασι ήταν θέρετρο του Ορντού και το Καρακιόλ βουνό της Κερασούντας.

Εκάεν και το Τσάμπασιν
Και επέμναν τα τουβάρια γιαρ γιαρ αμάν
Και ρούξαν σο χουρτάρεμαν
Το Ορτούς τα παλληκάρια γιαρ γιαρ αμάν

Κεν έκαεν καεμάνιεν
Τ Ορτούς το Παρχάρ
Κεν εκεί τιδέν και επέμνεν
Μονάχον σαχταρ!

Εκάεν και το Τσάμπασιν
Γιαβρούμ τιδέν και επέμνεν
Ράσα και λειβαδότοπα
Άλλο χορτάρ και φέρνε

Τρανόν Γιαγκούν σο Τσάμπασιν
Σπίτε και θα απόμενε γιαρ γιαρ αμάν
Τρανοί μικροί φτωχοί ζεγκίν
Ουλ καθούνταν και κλαίνε γιαρ γιαρ αμάν

Κλαίν τα πουλόπα τη θεού
Κλαίν τα πεγαδομάτα γιαρ γιαρ αμάν
Κλαίει το Τσαμπλούκ το Καρακιόλ
Κλαιν τ’ έμορφα τ’ ελάτια γιαρ γιαρ αμά 

Kαι η μεταγραφή στα νέα ελληνικά:

«Κάηκε και το Τσάμπασι
κι έμειναν μόνο οι τοίχοι (των σπιτιών)
Και ρίχτηκαν να σώσουν (τους κινδυνεύοντες)
τα παλικάρια του Ορντού

Μεγάλη φωτιά στο Τσάμπασι
Δεν θα μείνουν σπίτια
Φτωχοί και πλούσιοι
Όλοι κάθονται και κλαίνε

Κλαίνε τα πουλιά
Κλαίνε οι πηγές (τα κεφαλόβρυσα)
Κλαίει το Τσαμλίκ, το Καρακιόλ
Κλαίνε τα όμορφα έλατα

Κάηκε και το Τσιάμπασι
Και έμειναν οι τοίχοι
Κάηκε και καταστράφηκε
το παρχάρι του Ορντού
κι εκεί δεν έμεινε τίποτα
μονάχα στάχτη».

Στο “Ποντιακό Συναπάντημα” που ηχογράφησε με τον Στάθη Νικολαϊδη και τον λυράρη Χρήστο Χρυσανθόπουλο υπάρχει το παραδοσιακό “Πατρίδα μ’ σε αραεύω σε” 

Πέντε οσπίτια έχτισα κι ας ’όλα ξεσπίτουμαι 

Πρόσφυγας είμ’ασο κουνί μ’, Θε μ’ θα παλαλούμαι.

 Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος 

Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος

 Όσπιτα `θεκα ανάμεσα σ’ορμήν και ποταμάκρη

 Πεγάδια μαρμαρόχτιστα, νερόν αμόν το δάκρυ.

 Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος 

Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος 

Και τώρα αδακές διψώ νερό να πίνω ’κι έχω 

Εντρέπομαι να ψάλαβω τα χείλοπα μ να βρέχω 

Πατρίδα μ αραεύω σε αμόν καταραμένος 

Σα ξένα είμαι Έλληνας και σην Ελλάδαν ξένος (3) 

Επίσης τραγουδούσε τον «Αντάρτη» για δύο Πόντιους αντάρτες που τους κυνηγάνε τα τούρκικα αποσπάσματα:

«Αντάρτης απάνʼς στα βουνά
αντάρτην εκουβάλνεν
τραματημένον σο πλευρόν
το αίμανα τʼεχάνεν

Αφʼς μεν και γλώτωσον την ψʼσου
είμαι αποθαμένος
επαρακάλνεν κι έλεγεν
τον φίλο του ο ντογμένος

Έρχουνται τα αποσπασματα
τοις δυς πα θα πιάνε
εμέν εσύ ξάι μη νουνείς
εσέν πα θα κρεμάνε

Ένταμαν έμνες σο ραχίν
αν χάνω σε θα χάμαι
σʼτη ζωήν και σʼ σον θάνατον
φίλε μαζί θα πάμε».

Ενώ ο δίσκος κλείνει με το «Ποντιακό Προσκλητήριο» σε μουσική και στίχους Μάκη Ερημίτη από τον δίσκο “Τα αηδόνια του Π¨οντου. Τι προτείνει ο Καζαντζίδης; 

«Έπαρ υιέμ τη σπάθιν σου Ποντιακόν κοντάρι
Δέβʼ ατουνούʼς και σκόρπισον
Ως άνεμος τα φύλλα
Έπαρ υιέμʼ τη σπάθιν σου».

Καλούσε δηλαδή τους Πόντιους να πάρουν το σπαθί αποδεικνύοντας ότι αυτό είναι η μόνη δικαιοσύνη. Κάτι που δεν το έκαναν οι ραγιάδες πολιτικοί.  Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Καζαντζίδης υπήρξε όχι μόνο κορυφαίος τραγουδιστής, αλλά και κορυφαίος πατριώτης. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει. 

του Γιώργου Πισσαλίδη  Κλείνουν φέτος 104 χρόνια από

ΜΟΥΣΙΚΗ

του Κώστα Ζουγρή

Με τα ανοίγματα που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια ο θεσμός ο δικός μας Βαγγέλης σίγουρα δικαιούται έστω και μετά θάνατον να αποκτήσει μία θέση σ’ αυτό το ναό του ροκ.

Η τεράστια προσφορά του είναι αναγνωρισμένη από όλες σχεδόν τις χώρες του πλανήτη ενώ ο θρύλος που δημιούργησε το έργο του  απολαμβάνει μεγάλης εκτίμησης και στις ΗΠΑ.

Θα μιλήσω με τον Γιάννη Πετρίδη ο οποίος είναι ένα από τα μέλη που ψηφίζουν στον οργανισμό ώστε να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του ώστε να συζητηθεί στο μέλλον η προοπτική ένταξης του.

Θα είναι κάτι ιδιαίτερα σημαντικό και τιμητικό για την χώρα μας και πιστεύω ότι το δικαιούται.

Θα προσπαθήσουμε επίσης να έλθουμε σε επαφή με την νέα κυβέρνηση που θα προκύψει από τις επερχόμενες εκλογές  ώστε να κάνουμε μαζί προσπάθειες  σε όλα τα επίπεδα που μπορούν να επηρεάσουν.

Το έργο του Βαγγέλη Παπαθανασίου είναι τεράστιο και διαχρονικό και λογικά θα έπρεπε ήδη να τον είχε σκεφτεί η ομάδα αυτών που επιλέγουν τους υποψήφιους.

του Κώστα Ζουγρή Με τα ανοίγματα που έχει

ΙΣΤΟΡΙΑ - ΙΔΕΕΣ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 του Τηλέμαχου Χορμοβίτη 

Η προεκλογική περίοδος τελειώνει και ούτε λέξη δεν ακούστηκε για το μεγαλύτερο έγκλημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, για την πολιτική εκείνη που αποτελεί το κλειδί για την ερμηνεία όλων των αυταρχικών εκτροπών των τελευταίων τεσσάρων χρόνων. Μιλάω φυσικά για τα σταλινικά λοκντάουν. 

Σε μια κανονική δημοκρατική χώρα αυτή η σκληρή και απάνθρωπη πολιτική, η οποία όχι μόνο παραβίασε με τον χειρότερο τρόπο όλες τις ατομικές μας ελευθερίες αλλά επιπλέον απέτυχε στους στόχους της μιας και η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως στους κατά κεφαλήν θανάτους, θα ήταν βούτυρο στο ψωμί της αντιπολίτευσης και θα αποτελούσε ιδανικό υλικό για τον Τύπο. 

Αλλά στην χώρα του Κυριάκου Μητσοτάκη, στην χώρα που οι πιο παρανοϊκές φιλελέφτ ιδεοληψίες αντιμετωπίζονται με θρησκευτικό δέος, ποιος θα τολμήσει να ασχοληθεί προεκλογικά με τα λοκντάουν ; Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ που ζητούσαν ακόμη πιο σκληρά μέτρα; Ή μήπως τα ΜΜΕ, που μπουκωμένα από τα εκατομμύρια της Λίστας Πέτσα, χειροκροτούσαν τις ευλογημένες καραντίνες; 

Kαι έτσι, σε αντίθεση με άλλες Δυτικές χώρες, στην Ελλάδα καμιά κοινοβουλευτική επιτροπή δεν έχει συσταθεί για να ερευνήσει εκείνες τις σκοτεινές μέρες και τον τρόπο που πάρθηκαν όλες αυτές οι μοιραίες αποφάσεις, καμιά δημοσιογραφική αποκάλυψη δεν έχει γίνει ενώ οι υποστηρικτές αυτής της βάρβαρης πολιτικής αντί να απολογούνται και να ζητάνε συγνώμη, έχουν το θράσος να μας κουνάνε ακόμη το δάχτυλο. 

Χάρη στη σιωπή και τη συνενοχή της αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ, τα λοκντάουν όχι μόνο δεν έχουν απαξιωθεί στα ματιά της κοινής γνώμης αλλά για την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου θεωρούνται ακόμη μια αναγκαία πολιτική. 

Γι’ αυτό στην επόμενη κρίση (και μας ετοιμάζουν πολλές τα επόμενα χρόνια οι ελιτ μας ), το λοκντάουν θα είναι και πάλι η ενδεδειγμένη λύση. Με τις ευλογίες όλων αυτών που σήμερα τσακώνονται στα κανάλια αλλά που στην πραγματικότητα συμφωνούν σε τόσα πολλά.

 του Τηλέμαχου Χορμοβίτη  Η προεκλογική περίοδος τελειώνει και

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Επιμέλεια Γιώργου Πισσαλίδη 

Οι δύο μουσικοί παίζουν μουσική από την Ανατολική Μεσόγειο και δικές τους συνθέσεις, δίνοντας έμφαση στον αυτοσχεδιασμό. Δύο όργανα παρεμφερή, όμως με ξεχωριστή ιστορία και τεχνική το καθένα, το ούτι και η λάφτα, συνομιλούν σε μια βραδιά τροπικής μουσικής.

Ταξιάρχης Γεωργούλης: ούτι
Μάρθα Μαυροειδή: λάφτα, φωνή

Παρασκευή 26/5 στις 9:00μ.μ.

Zp87
Ζωοδόχου Πηγής 87, Νεάπολη-Εξάρχεια
tel.6980665404

 

Λίγα λόγια για τον Ταξιάρχη Γεωργούλη 

Ο Ταξιάρχης Γεωργούλης γεννήθηκε στην Καλαμάτα (1993). Η ενασχόληση του με την μουσική ξεκίνησε στα οκτώ του χρόνια, με το μπουζούκι.

Μερικά χρόνια αργότερα ασχολήθηκε με το στεριανό λαούτο, υπό την καθοδήγηση του Ηλία Καππάκου και μετέπειτα του Χρήστου Ζώτου, παίζοντας σε φεστιβάλ και συναυλίες ανά την Ελλάδα. Παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής με τον Ιωάννη Πλεμμένο. Το 2009 μπήκε στα μονοπάτια του ουτιού με τον Νίκο Παλαιολόγο και συμμετείχε σε πολυάριθμα σεμινάρια του μουσικού εργαστηρίου Λαβύρινθος  του Ross Daly με μουσικούς, όπως ο Χάρης Λαμπράκης,,ο Σωκράτης Σινόπουλος και πολλοί άλλοι.

Έζησε για δυο χρόνια στην Κρήτη όπου εργάστηκε στο μουσικό εργαστήρι λαβύρινθος του Ross Daly, με τον οποίον συνεργάστηκε και ως μέλος του κουαρτέτου του μαζί με τους Κέλυ Θωμά και Σοφία Ευκλείδου.

Ο Ταξιάρχης Γεωργούλης είχε ακόμη την ευκαιρία να συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως ο Ahmet Erdogdular, ο Omer Erdogdular, ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος, ο Περικλής Παπαπετρόπουλος, ο Νίκος Ανδρίκος, ο Βαγγέλης Καρύπης, ο Haig Yazdjian, ο Νικόλας Παλαιολόγος, η Μάρθα Μαυροειδή, ο Derya Turkan, Νικόλας Παραουλάκης κ.α., παίζοντας σε συναυλίες και φεστιβάλ, σε Ελλάδα, Τουρκία, Ινδία, Ιταλία, Βέλγιο, Γαλλία, Κατάρ κ.α.

Πρόσφατα ίδρυσε μαζί με τη Σοφία Ευκλείδου στο τσέλο, το ντουέτο Beraber, όπου παίζουν τροπικές συνθέσεις της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και δικές τους. Είναι βασικό μέλος του σχήματος “Ακούσματα Ανατολής” του Γιώργου Ψάλτη, όπου παίζουν συστηματικά τα τελευταία χρόνια. Έχει κερδίσει το δεύτερο βραβείο στο διεθνές φεστιβάλ ουτιού της Τυνησίας.

Από το 2018 διδάσκει τούρκικο ούτι στο Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος.

Λίγα λόγια για την Μάρθα Μαυροειδή 

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Μουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης. Έχει σπουδάσει σάζι με τον Περικλή Παπαπετρόπουλο, Βυζαντινή Μουσική με δάσκαλο τον Ιωάννη Αρβανίτη, Βουλγάρικο τραγούδι με την Dessislava Stefanova, την Galina Durmushlyiska, και την Tzvetanka Varimezova και φωνητική με τον Γιώργο Σαμαρτζή. 

Το 2009 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της “Ο Κήπος της Ρίλας” έχοντας ένα πανβαλκανικό πολυφωνικό ήχο και αναγνωρίσθηκε ως “ανερχόμενο αστέρι της Βαλκανικής μουσικής”  από το fROOTS , την  ‘βίβλο” των μουσικών του κόσμου τον Μάρτιο του 2013. Ακολούθησαν τα άλμπουμς “Το  Πορτάκι” και “Η Κλωστή και το Βελόνι” ενώ συνεργάσθηκε με τον κορυφαίο βιολιστή του νησιώτικου τραγουδιού Στάθη Κουκουλάρη στα άλμπουμς “Αγιορείτικο” και  “Μαγιάτικο”. 

Έχει συμμετάσχει σε συναυλίες παραδοσιακής και σύγχρονης μουσικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό σε συνεργασία με σημαντικούς Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες, όπως η πριγκήπισσα της σύγχρονης εγκλέζικης φολκ Eliza Carthy,η  Σαβίνα Γιαννάτου, ο Ross Daly, κ.α  και έχει παρουσιάσει την δουλειά της σε εκπομπές στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση (Αλάτι της Γης, Τα Μυστικά της Μουσικής, Ελλήνων Δρώμενα). 

Επίσης η Μάρθα Μαυροειδή είναι μέλος του ακαπέλλα φωνητικού συνόλου “Γιασεμί” που ασχολείται με ελληνικό και βαλκανικό πολυφωνικό τραγούδι. Ηγείται του Martha Mavroidi Ouartet  (Γιάννης Παπαϊωάννου-πιάνο, Γιώργος Βεντούρης-κοντραμπάσσο, Δημήτρης Κλώνης-τύμπανα) όπου συνδυάζει αρώματα από Ελλάδα , Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο με τις τζαζ αρμονίες. Είναι η διευθύντρια της χορωδίας παραδοσιακής μουσικής “Η Ροδιά” που πρόσφατα ηχογράφησε τον δίσκο “Τα Τραγούδια της Ροδιάς- Αφιέρωμα στην Μικρά Ασία” αλλά και της Happy Hour Choir, μία ορχήστρα από φωνές, με την μορφή εργαστηρίων φωνητικού συνόλου. 

Επιμέλεια Γιώργου Πισσαλίδη  Οι δύο μουσικοί παίζουν μουσική

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Εθνικό Θέατρο, 7 & 8 Ιουλίου 2023

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 

Η Kατερίνα Ευαγγελάτου, διακεκριμένη σκηνοθέτις και Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ, επανέρχεται στην Επίδαυρο με το Εθνικό Θέατρο μετά την Άλκηστη (2017) που δημιούργησε ιδιαίτερη αίσθηση.

Η Αφροδίτη στήνει ένα παιχνίδι εκδίκησης και παρακολουθεί με ηδονοβλεπτική ματιά πώς το ανθρώπινο είδος γίνεται άθυρμα των επιθυμιών της. Το μάτι της γίνεται μάτι μας και τα πρόσωπα απογυμνώνονται. Τα γυμνά σώματα μεταφέρουν την έκρηξη, τον πόθο, τη λαγνεία αλλά και την αγνότητα του γένους των ανθρώπων. 

Μια σκηνοθεσία που βουτάει στο άγριο σύμπαν του έργου του Ευριπίδη βλέποντάς το σαν έναν σύγχρονο εφιάλτη μέσα σε ένα ποιητικό σκηνικό, όπου τα πρόσωπα παλεύουν με τις αδυναμίες τους και ο έρωτας είναι τόσο παράφορος που δεν μπορεί παρά να είναι μοιραίος. Ένας δυνατός θίασος 24 ηθοποιών και τεσσάρων μουσικών θα βρίσκεται συνεχώς επί σκηνής.

Μετάφραση Κώστας Τοπούζης • Δραματουργική επεξεργασία – Διασκευή –Σκηνοθεσία Κατερίνα Ευαγγελάτου

  • Σκηνικά Εύα Μανιδάκη
  • Μουσική Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης
  • Φωτισμοί Ελίζα Αλεξανδροπούλου
  • Χορογραφία Αλέξανδρος Σταυρόπουλος
  • Βίντεο Παντελής Μάκκας
  • Βοηθός σκηνοθέτιδας Γιώργος Μπραουδάκης
  • Βοηθός σκηνογράφος Κατερίνα Βλάχμπεη
  • Βοηθός φωτίστριας Λάμπρος Παπούλιας
  • Παίζουν (αλφαβητικά) Κόρα Καρβούνη, Αμαλία Νίνου, Δημήτρης Παπανικολάου, Μαρία Σκουλά, Έλενα Τοπαλίδου, Γιάννης Τσορτέκης, Ορέστης Χαλκιάς
  • Συμμετέχει 17 μελής Χορός (θ.α.)
  • Μουσικοί επί σκηνήςΓιάννος Γιοβάνος, Ορέστης Ζαφειρίου, Γιάννης Παπαδόπουλος, Βαγγέλης Παρασκευαΐδης

Φωτογραφίες: Θεόδωρος Τσίμας

Πληροφορίες:

Ημερομηνίες: 7 & 8 Ιουλίου 2023

Τιμές εισιτηρίων: 

Ζώνη VIP 50€

Ζώνη Α 45€

Ζώνη Β 13€ – 25€

Ζώνη Γ (Α. Διάζωμα) 5€ – 20€

Ζώνη Δ (Α. Διάζωμα) 5€ – 15€

Ζώνη Ε (Α. Διάζωμα) 5€ – 12€

Ζώνη ΣΤ (Α. Διάζωμα) 5€ – 10€

Προπώληση: viva.gr

Εθνικό Θέατρο, 7 & 8 Ιουλίου 2023 Αρχαίο

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Μετά την sold out συναυλία τους στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, το κουαρτέτο Γιασεμί υποδέχεται τη Σαβίνα Γιαννάτου αυτή την φορά στην Στοά Αττάλου στις 19 Μαίου 2023. 

Aυτήν την φορά θα ερμηνεύσουν από κοινού  παραδοσιακά τραγούδια από διάφορα μέρη του κόσμου, καθώς και αγαπημένα τραγούδια του σύγχρονου ελληνικού ρεπερτορίου διασκευασμένα για το πολυπρισματικό σύνολο φωνών.

Η διεθνούς φήμης τραγουδίστρια Σαβίνα Γιαννάτου, καλλιτέχνιδα της θρυλικής δισκογραφικής εταιρείας ECM, είναι γνωστή για τους φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς και την ιδιαίτερη ερμηνεία της πάνω σε παραδοσιακά τραγούδια από όλο τον κόσμο. Συμπράττει επί σκηνής με την τραγουδίστρια και συνθέτρια Μάρθα Μαυροειδή και το φωνητικό σύνολο Γιασεμί, γνωστό για τις a cappella διασκευές παραδοσιακών τραγουδιών από την Ελλάδα και τα Βαλκάνια.

H Στοά του Αττάλου, με το εντυπωσιακό μήκος των 120 μέτρων και τις διπλές σειρές από κίονες, αποτελεί ένα μοναδικό σκηνικό για την πραγματοποίηση της συναυλίας.

19 Μαΐου 2023

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

Στοά του Αττάλου

Αδριανού 19, Αθήνα

Ώρα έναρξης: 19:00 

Μετά την sold out συναυλία τους στην