ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακολουθήστε μας:
28 November, 2020
ΚεντρικήΠοιοί Είμαστε

  Κρατήστε όλους τους πνευματώδεις σύγχρονους συγγραφείς σας.
  Δώστε μου τον Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.
  Κρατήστε όλους τους μοδάτους σύγχρονους ζωγράφους σας.
  Θα πάρω τον Ρέμπραντ, τον Τιτσιάνο, τον Ντα Βίντσι και τον Γκαίνσπορω

   20th Century Man των Kinks  

To “Άβαλον Των Τεχνών” είναι ένα διαδικτυακό περιοδικό αφιερωμένο στo πάντρεμα Παράδοσης και Μοντερνισμού στις Τέχνες και τον Πολιτισμό.

Ξεκινώντας από την λογοτεχνία, λατρεύουμε τo ηρωϊκό στοιχείο, έτσι όπως υπάρχει στα μεγάλα έπη της ανθρωπότητας (“Ιλιάδα”, “Ραμαγιάνα”, “Νιμπελούγκεν”, “Καλεβάλα”) και την ηρωϊκή φαντασία του Τόλκιν και του Μούρκοκ.

Έχουμε μια προτίμηση σε μεγάλους συγγραφείς που εμπνέονται από μια πιο παραδοσιακή πλευρά των πραγμάτων: από τον Γκαίτε και τον Μπάυρον στον Σολωμό και τον Κάλβο και τον Σικελιανό, από τον Έλύτη και την “Γενιά του ‘30” στον Έλιοτ, τον Πάουντ και τον Τόμας Μαν η  σύγχρονους λογοτέχνες, όπως ο Κορμακ Μακ Κάρθυ και ο αγρότης-ποιητής Γουέντελ Μπέρυ.

Παράλληλα, αγαπάμε τους καλύτερους συγγραφείς αστυνομικής και κατασκοπευτικής λογοτεχνίας, επιστημονικής φαντασίας, αλλά και ιστορικές ταινίες και σειρές εποχής.

Σε μια πνευματικά ασταθή εποχή, εμείς γράφουμε για σύγχρονο πνευματικό  κινηματογράφο, ενώ θεωρούμε πάντα μοντέρνους τους χριστιανούς συγγραφείς, όπως ο Ντοστογιέφσκι, ο Παπαδιαμάντης, ο Παπατσώνης και η Φλάννερυ Ο’ Κόννορ (μεγάλη αγαπημένη του Σπρίνγκστην και του Νικ Κέηβ).

Εναντιωνόμαστε στην αποδόμηση της αρχαίας τραγωδίας και της όπερας από μοντέρνους σκηνοθέτες (Regietheatre), καθώς και την “λατρεία της ασχήμιας που έχει καταλήξει η σύγχρονη τέχνη” (Σκρούτον). Αντίθετα πιστεύουμε ότι η Παράδοση μπορεί να είναι εφαλτήριο και για την πιο επαναστατική τέχνη.

Ενώ θεωρούμε ότι η πολιτική ορθότητα καταπιέζει την καλλιτεχνική δημιουργία και την ελευθερία της σκέψης.

“Η ομορφιά εξαφανίζεται από τον κόσμο μας γιατί ζούμε σαν να μην είναι σημαντική” (Ρότζερ Σκρούτον)

Έχουμε μεγάλη αδυναμία στην προκλασσική μουσική και στηρίζουμε την αντίστοιχη ελληνική σκηνή, που συνήθως δεν καλύπτεται, όπως θα έπρεπε από τον ελληνικό τύπο. Ενώ δημοσιεύουμε συχνά άρθρα για την ελληνική λόγια μουσική που παραμένει “μεγάλη άγνωστη” για πολλούς.

Και φυσικά αγαπάμε το μέταλ και την όπερα, το “προγκρέσιβ ροκ” και το κλασσικό έντεχνο της δεκαετίας του ‘60 και του ‘70, την κάντρυ και το “σάουθερν ροκ”, την αγγλο-ιρλανδο- αμερικάνικη φολκ και τις ευρωπαϊκές λαϊκές μουσικές.

Ιδίως όμως μας ενδιαφέρει το θέμα της ελληνικής μουσικής παράδοσης, έτσι όπως επιβιώνει σε κλασσικές, αλλά και πιό σύγχρονες μουσικές φόρμες.

Επιθυμούμε να γίνουμε βήμα για νέους καλλιτέχνες, αλλά και για να ακουσθούν πράγματα  που δεν μπορούν  να ειπωθούν αλλού, όπως στην περίπτωση του  Ρένου Χαραλαμπίδη και του Γιώργου Χατζηνάσιου που  μίλησαν ενάντια στο καλλιτεχνικό κατεστημένο των τελευταίων δεκαετιών.

Τέλος σε μια εποχή που ισοπεδώνονται τα έθνη, οι παραδόσεις και οι πολιτισμοί, απαντάμε δημοσιεύοντας κείμενα για και από παραδοσιοκράτες φιλοσόφους και στοχαστές (Έντμουντ Μπερκ, Χρ. Γιανναράς, Κων. Τσάτσος, Ράσελ Κέρκ, Ρότζερ Σκρούτον) και την εθνική διανόηση του 20ου αιώνα (Δραγούμης, Πικιώνης, Ζήσιμος Λορεντζάτος, Κων. Καραβίδας). Ενώ μας ενδιαφέρουν θέματα, όπως η οικολογία (Χέρμπερτ Γκρουλ), ο κοινοτισμός  και το οικονομικό και κοινωνικό κίνημα του Διανεμισμού.

Πολλοί από αυτούς είναι άγνωστοι η παραγκωνισμένοι στήν Ελλάδα, αλλά πιστεύουμε ότι αξίζει να ανακαλυφθούν (η να ξαναανακαλυφθούν) από το μεγάλο κοινό.

Όποιος λοιπόν θέλει να διαβάσει άρθρα για θέματα πολιτισμού και συνεντεύξεις που δεν θα βρει πουθενά αλλού, τότε είναι στο σωστό μέρος. 

 

Γιώργος Πισσαλίδης

Διευθυντής και αρχισυντάκτης  Του «Άβαλον των Τεχνών»

Ο Γιώργος Πισσαλίδης είναι πολιτιστικός συντάκτης και κριτικός κινηματογράφου. Έχει υπάρξει συνεργάτης της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» και μουσικών περιοδικών, όπως «Ποπ& Ροκ», «Δίφωνο», «Jazz&Tζαζ», «ΟΖ», Folk Roots (νυν froots) και Global Rhythm.  Έχει γράψει εξ ημίσεως το κεφάλαιο για την Ελληνική μουσική στις τρεις τελευταίες εκδόσεις του διάσημου «έθνικ» μουσικού οδηγού The Rough Guide to World Music” της Penguin. Έχει δε επιμεληθεί δύο διάσημες συλλογές ελληνικής μουσικής: στο εξωτερικό: την Grecia: De Oriente Y De Occidente (Resistencia) και The Rough Guide to the Music of Greece.

Tα τελευταία 14 χρόνια, γράφοντας πάντοτε για την καλλιτεχνική επικαιρότητα, αναδεικνύει τις παραδοσιακές αξίες σε κάθε μορφή Τέχνης και επιλέγει θέματα βάσει μιας κλασσικίστικης  άποψης περί Τέχνης  για μια σειρά από ανάλογα έντυπα μεγάλης αναγνωσιμότητας. Επιτυχία  που οδήγησε εκδότες να του προτείνουν σειρά από βιβλία με κείμενα του η καινούργιο υλικό για τον κινηματογράφο και την μουσική.