Mετά από το μεγάλο διάλειμμα λόγω της πανδημίας, το παγκόσμιο μουσικό φαινόμενο GregoryPorter έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, στο Ηρώδειο, λίγο πριν από τις 2 μεγάλες του συναυλίες στο Ηνωμένο Βασίλειο στο μοναδικό Royal Albert Hall του Λονδίνου
Πολύ σύντομα άρχισαν ακόμα και οι πιο αυστηροί κριτές να τον κατατάσσουν ανάμεσα σε θρύλους που ο ίδιος λάτρευε όπως τον NatKingCole, τον DonnyHathaway και τον StevieWonder. Με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου κέρδισε το πρώτο του Grammy και δεν άργησε να έρθει και το δεύτερο τρία χρόνια αργότερα.
Ο Gregory Porter γεννήθηκε στην Καλιφόρνια το 1971 και υπό την επιρροή της μητέρας του που ήταν ιερέας, ανακάλυψε την gospel μουσική. Άκουγε ατελείωτες ώρες τους δίσκους της μητέρας του, τον μάγεψε ο Cole και από μικρός έμαθε να τον μιμείται και να τραγουδάει όπως εκείνος. Χαρισματικός αθλητής που σπούδασε με υποτροφία στο πανεπιστήμιο όπου και γνώρισε τον σαξοφωνίστα και συνθέτη Kaman Kenyatta. Ο τελευταίος, που έγινε ο μέντορας του, τον οδήγησε σε νέους καλλιτεχνικούς δρόμους, ακόμα και στο Broadway όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στο γνωστό μιούζικαλ “Ιt ain’tnothing but Blues”.
Μέσα στην τελευταία δεκαετία, ο Gregory Porter έφερε τη σύγχρονη jazz στα αυτιά χιλιάδων ανθρώπων. Μαζεύοντας επαίνους και αναγνώριση, μεταξύ αυτών δύο βραβείων Grammy στην κατηγορία Καλύτερου Jazz άλμπουμ με φωνή. Ο Porter διαθέτει σήμερα μία από τις πιο συγκλονιστικές βαρύτονες φωνές στη μουσική βιομηχανία. Διαθέτει τεράστια ψυχή που μεταφέρει τόσο τα συναισθήματα όσο και τη δύναμη κάθε τραγουδιού χωρίς να στηρίζεται σε φωνητικά τεχνάσματα.
Ιnfo: Σάββατο 24 Ιουνίου, στις21:00 στοΩδείο Ηρώδου Αττικού. Τιμές εισιτηρίων από 25€ έως 85€/ Προπώληση εισιτηρίων στη viva.gr.
Mε αφορμή την υπόθεση του Ι.Ν. Άγιου Νικολάου Ραγκαβά , influencers, τηλεπερσόνες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, αφού πήραν το μέρος του ιερέα και μας έδειξαν γι’ άλλη μια φορά πόσο “προχωρημένοι” και open-minded είναι, δεν παρέλειψαν να παπαγαλίσουν και τη γνωστή προοδευτική μπούρδα : αν η Εκκλησία θέλει να κερδίσει κόσμο, αν θέλει να αυξήσει την επιρροή της, θα πρέπει να αλλάξει, να “εκσυγχρονιστεί”, να ακολουθήσει το ρεύμα των καιρών. Έλα όμως που κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην πραγματική ζωή.
Τις τελευταίες δεκαετίες στις ΗΠΑ, οι Εκκλησίες εκείνες που είδαν τους πιστούς να τις εγκαταλείπουν και μάλιστα με ραγδαίους ρυθμούς, είναι οι λεγόμενες “προοδευτικές”, αυτές που ακολούθησαν το “ρεύμα των καιρών”, που απλοποίησαν το τελετουργικό τους, που έγιναν πιο “συμπεριληπτικές” και υιοθέτησαν κάθε ορθοπολιτική μόδα (πχ η Επισκοπική ή η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία). Αντίθετα, αυτές που αύξησαν θεαματικά την επιρροή τους, είναι οι “συντηρητικές” εκκλησίες, όπως οι Μορμόνοι και οι Νότιοι Βαπτιστές, που έμειναν ίδιες και εξακολουθούν να απαιτούν πίστη στα παραδοσιακά δόγματα.
Να το έχετε στο μυαλό σας : όταν βλέπετε προοδευτικούληδες, που συνήθως δεν περνάνε ούτε έξω από ναό, να φωνάζουν για την ανάγκη “εκσυγχρονισμού” της Εκκλησίας, δεν είναι επειδή τους έπιασε ο πόνος για την επιβιώσή της. Είναι επειδή ξέρουν πως αυτός ο “εκσυγχρονισμός” είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να καταστραφεί η Εκκλησία.
Και κλείνουμε με τον μεγάλο Γκίλμπερτ Τσέστερτον από το 1906 : “We do not want, as the newspapers say, a church that will move with the world. We want a church that will move the world.” (Δεν θέλουμε, όπως λένε και οι εφημερίδες, μία εκκλησία να πηγαίνει με τον κόσμο. Θέλουμε μία εκκλησία που θα ταρακουνήσει τον κόσμο”
στην αυλή του Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων “Φοίβος Ανωγειανάκης” – Κέντρο Εθνομουσικολογίας, Διογένους 1-3, Πλάκα
Η Συνάντηση Χορωδιών Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής είναι μια πρωτοβουλία των μουσικοδιδασκαλισσών Μάρθας Μαυροειδή, Αυγερινής Γάτση και Ευαγγελίας Χαλδαιάκη σε συνεργασία με το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων «Φοίβος Ανωγειανάκης» – Κέντρο Εθνομουσικολογίας.
Mάρθα Μαυροειδή
Με γνώμονα το μεράκι τους για την ελληνική μουσική παράδοση, τα ευφρόσυνα μουσικά ανταμώματα, την όρεξη για σύμπραξη και κυρίως τη θετική ανταπόκριση των μελών των ομάδων τους, οι διοργανώτριες συγκεντρώνουν τις χορωδίες «Ροδιά», «Περπερούνα» και «Φοίβος Ανωγειανάκης» την Κυριακή 11 Ιουνίου στις 12:00 στη φιλόξενη αυλή του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων στην Πλάκα. Στη συνάντηση αυτή κάθε χορωδία θα τραγουδήσει τρία τραγούδια από το μουσικό της ρεπερτόριο.
Επίσης και οι τρεις χορωδίες θα ερμηνεύσουν μαζί τρία επιπλέον τραγούδια, που έχουν διδαχθεί σε ξεχωριστούς χρόνους εντός της φετινής χρονιάς. Στόχος είναι η συνάντηση αυτή να αποτελέσει την αρχή μιας μουσικής συνεργίας, αλλά και αφορμή συνάντησης και γνωριμίας μεταξύ των μελών των χορωδιών και όσων παρακολουθούν τις δράσεις τους.
Η χορωδία παραδοσιακής μουσικής «Ροδιά» δημιουργήθηκε το 2012 από την μουσικό Μάρθα Μαυροειδή. Η Ροδιά μελετάει και παρουσιάζει παραδοσιακά τραγούδια από όλη την Ελλάδα, εστιάζοντας στις στυλιστικές λεπτομέρειες κάθε περιοχής αλλά και στο λαογραφικό πλαίσιο του κάθε τραγουδιού: τα έθιμα με τα οποία συνδέεται και τη θέση τους μέσα στον ετήσιο κύκλο των εορτών. Το ρεπερτόριό της είναι αποτέλεσμα έρευνας σε μουσικά αρχεία από καταγραφές και ηχογραφήσεις, από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι την προφορική παράδοση που σώζεται σήμερα.
Εχει δώσει συναυλίες στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, στο Μέγαρο Μουσικής, στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός, και στο Αμφιθέατρο Μίκης Θεοδωράκης. Το 2021 η Ροδιά έκανε ένα μεγάλο αφιέρωμα στην επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση, μελετώντας τραγούδια που μιλάνε για τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστές της επανάστασης, και οργανώνοντας μια σειρά από διαλέξεις με θέμα το 1821 με καλεσμένους τον καθηγητή Θεοδόση Τάσιο, την ιστορικό Μαρία Ευθυμίου, τον μουσικολόγο Λάμπρο Λιάβα κ.ά. Το αφιέρωμα έκλεισε με μία συναυλία με τίτλο «Μουσικές διηγήσεις για το ‘21», που διοργανώθηκε από το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων σε συνεργασία με το Ελληνικό Τμήμα του ICOM.
Για την επέτειο των 100 χρόνων από την Μικρασιατική Καταστροφή η Ροδιά μελέτησε τραγούδια από διάφορες περιοχές της Μικράς Ασίας και της Αν. Θράκης, τα οποία ηχογράφησε σε δίσκο το φθινόπωρο του 2022.
Η Ροδιά συμμετέχει ενεργά σε κοινωνικές δράσεις που αφορούν ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, παίρνοντας μέρος στο εορταστικό φεστιβάλ του Εξειδικευμένου Κέντρου Ημέρας «Κέντρο Κοινωνικού Διαλόγου» της Πανελλαδικής Ενωσης για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση και την Επαγγελματική Επανένταξη (2017), και ενισχύοντας οικονομικά την οργάνωση Αλληλεγγύη Λέσβου που παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια σε ευάλωτες ομάδες προσφύγων (2020) και την πρωτοβουλία της οργάνωσης «Αλλος Ανθρωπος» για δημιουργία προσωρινών κατοικιών για τους σεισμόπληκτους της Τουρκίας και της Συρίας (2023).
ΧΟΡΩΔΙΑ «ΠΕΡΠΕΡΟΥΝΑ»
Η «Χορωδία της Περπερούνας» δημιουργήθηκε στον χορευτικό σύλλογο «Η Περπερούνα» το 2011 με πρωτοβουλία του χοροδιδασκάλου Στέφανου Γανωτή . Το ρεπερτόριο της είναι παραδοσιακά τραγούδια, γνωστά ή ανεξερεύνητα, από όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Ωστόσο μες στη διαδρομή της έχει καταπιαστεί και με νέες συνθέσεις,μελοποιήσεις ποιημάτων, τραγούδια από παραδόσεις άλλων χωρών, κ.ά.
Η “Περπερούνα” παιζει και τραγουδά κάλαντα για τον Οικουμενικό Πατριάρχη
Δραστηριοποιείται κυρίως στην Αθήνα σε εκδηλώσεις που αφορούν τον χορό, τη στήριξη κοινωνικών δράσεων, αλλά και με συναυλίες. Τη διεύθυνση και εμψύχωση της ομάδας αναλαμβάνει η Αυγερινή Γάτση.
ΧΟΡΩΔΙΑ «ΦΟΙΒΟΣ ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ»
Η χορωδία «Φοίβος Ανωγειανάκης» προκύπτει από τα σεμινάρια ομαδικού παραδοσιακού τραγουδιού που οργανώνει το Κέντρο Ελληνικής Μουσικής «Φοίβος Ανωγειανάκης»(ΚΕΜΦΑ), την επιμέλεια των οποίων έχει από το 2013 η Ευαγγελία Χαλδαιάκη. Το εν γένει ρεπερτόριο της χορωδίας αφορά μουσικό υλικό που προκύπτει από αρχειακή και δισκογραφική έρευνα.
Στις εβδομαδιαίες συναντήσεις της μελετώνται τραγούδια με έμφαση στη μουσική παράδοση της Μικράς Ασίας και του Ανατολικού Αιγαίου, αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα, όπως και νεώτερες συνθέσεις στο ύφος της ελληνικής μουσικής παράδοσης. Στόχος είναι να αποδίδεται ομογενοποιημένα η ομαδική ερμηνεία των τραγουδιών που διδάσκονται (το ύφος, τα στολίδια, οι αναπνοές, κ.λπ.), ενώ συζητιούνται επίσης λαογραφικά στοιχεία, όπως η θεματολογία των τραγουδιών του ρεπερτορίου της, οι αφορμές δημιουργίας και αναπαραγωγής τους, αλλά και μουσικολογικά, όπως η τεχνική απόδοσής τους, που διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, κ.ά.
Η χορωδία έχει ήδη συμμετάσχει σε πολυάριθμες μουσικές εκδηλώσεις στην Αθήνα και στην περιφέρεια σε σύμπραξη με τα μουσικά σύνολα του ΚΕΜΦΑ ή άλλες μουσικές ομάδες και μουσικούς. Ως παραδείγματα της συνεργασίας της με την ορχήστρα «Φοίβος Ανωγειανάκης» αναφέρονται η συναυλία «Τραγουδάμε την Αίγινα», σε συνδιοργάνωση με το περιοδικό «Η Αιγιναία» τον Ιούνιο του 2022 στην Αίγινα, «Οι παραλλαγές του Θούριου του Ρήγα» στα πλαίσια του συνεδρίου «Ψηφιακό Αρχείο 1821: αρχειακά ερωτήματα ερευνητικές προοπτικές, ψηφιακές προκλήσεις» τον Μάρτιο του 2019, η συμμετοχή τους στην 3η Συνάντηση Παραδοσιακών Χορωδιών του Συλλόγου Φίλων Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής Μεγάρων τον Φεβρουάριο του 2019 αλλά και στο 8ο Φεστιβάλ Βυζαντινών και Παραδοσιακών Χορωδιών της Ενωσης Μικρασιατών Μελισσίων τον Ιούνιο του 2019, κ.ά.
Παρατίθενται επίσης παραδειγματικά η σύμπραξη της χορωδίας με το μουσικό σχήμα «Ποζαύλι» για το αφιέρωμα στην κυπριακή μουσική παράδοση «Τρεις ελιές τζαι μια ντομάτα», που παρουσιάστηκε τον Μάιο και Δεκέμβριο του 2018 στο ΚΕΜΦΑ και στον χώρο ΖΠ87 στην Αθήνα, με τη Μαντολινάτα του ΚΕΜΦΑ σε συναυλία στον κήπο του Νομισματικού Μουσείου τον Μάιο του 2019, οι παρουσιάσεις στις μουσικές συναυλίες του ΚΕΜΦΑ «Μουσικές της μνήμης και του φωτός» κάθε καλοκαίρι στην αυλή του Μουσείου Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, κ.ά. Η χορωδία έχει επίσης πραγματοποιήσει μερικές ηχογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις δημοτικών τραγουδιών, που βρίσκονται αναρτημένες στο διαδίκτυο.
της Ευαγγελίας Χαλδαιάκη Δρος Ιστορικής Μουσικολογίας
Ο μπασίστας, συνθέτης και παραγωγός, Πέτρος Κλαμπάνης κυκλοφόρησε τον δίσκο του “Tora Collective” τον Φεβρουάριο του 2023 από τις Enja/Yellowbird Records. Την παραγωγή του άλμπουμ μοιράζεται με τον Ziv Ravitz, ενώ η ηχογράφηση έγινε από τον Γιώργο Καριώτη στα Sierra Recording Studios στην Αθήνα και το mastering από τον Christoph Stickel. Ο δίσκος έχει λάβει ήδη αρκετή δημοσιότητα, αλλά και θετικά σχόλια από το μουσικό και μουσικοκριτικό κοινό, κυρίως της τζαζ διεθνούς σκηνής. Και κυρίως τιμήθηκε τον Μάιο του 2023 με το Βραβείο Καλύτερης Παραδοσιακής Εθνικής Μουσικής.
Τι είναι όμως η “Tora Collective”; Ο Πέτρος Κλαμπάνης επιθυμεί να μεταφέρει την ελληνική μουσική παράδοση στο επίκεντρο, το τώρα (“Tora”), της μουσικής σκηνής στην οποία κινείται, με ένα εγχείρημα συλλογικό (“Collective”) – εξ’ ου και ο τίτλος του άλμπουμ του. Ένας μουσικός που μεγάλωσε στην Ελλάδα, περιτριγυρισμένος από τις ανάλογες παραδόσεις της Μεσογείου και των Βαλκανίων, και κατέληξε στη Νέα Υόρκη να μελετάει και να ασχολείται με τη τζαζ μουσική, ενώ πλέον στις συνθέσεις και ερμηνείες του συνδυάζει πολλά μουσικά στοιχεία και είδη, από την κλασική μουσική μέχρι και την ποπ. Αναλόγως φανερώνεται και από τις διάφορες δισκογραφικές του εργασίες. Σήμερα μας παραδίδει το νέο του άλμπουμ επιχειρώντας να γεφυρώσει μουσικούς τρόπους, τόσο σε επίπεδο προσωπικό, όσο και σε επίπεδο συλλογικό, εφόσον πρόκειται για ένα δημιούργημα με δημόσιο χαρακτήρα.
Yiannis Bourgias
Δυο μουσικά είδη που έχουν ως βασικό στοιχείο τον αυτοσχεδιασμό, η ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση και η τζαζ, συμπράττουν και παραδίδουν στα αυτιά μας ανάλογους ηχητικούς συνδυασμούς σε τροπικές αρμονίες. Ταυτόχρονα, η συνεργασία που καταλήγει στο συγκεκριμένο άλμπουμ φαίνεται ότι έχει ως αμφότερο σκοπό να δημιουργήσει ένα διάλογο μεταξύ μουσικών που πρεσβεύουν διάφορα και διαφορετικά μουσικά είδη, τόσο ελλαδικά με τις υποδιαιρέσεις αυτών, όσο και διεθνή. Έτσι, η φωνή της Αρετή Κετιμέ, ο ήχος από το ούτι και το λαούτο αλλά και η φωνή του Θωμά Κωνσταντίνου, το κλαρίνο του Γιώργου Κωτσίνη και του Αλέξανδρου Αρκαδόπουλου, η τρομπέτα του Ανδρέα Πολυζωγόπουλου ενώνονται με τον ήχο του πιάνου του Kristjan Randalu, των ντραμς του Ziv Ravitz, της τρομπέτας του Sebastian Studnitzky, του καχόν της Laura Robles και φυσικά του κοντραμπάσου του Πέτρου Κλαμπάνη.
Η “Tora Collective” προσφέρει νέες και καινοτόμες ερμηνείες σε πολύ χαρακτηριστικά ακούσματα από τη λαϊκή μουσική παράδοση της Ελλάδας και της Μικράς Ασίας, συγκεκριμένα στα τραγούδια «Ξεχωρίσματα» και «Οσμαντάκας» από την Ήπειρο, «Μήλο μου και μανταρίνι», «Χαρικλάκι» και «Μενεξέδες και ζουμπούλια» από τη Μικρά Ασία και την Κωνσταντινούπολη, «Συμπεθέρα» από την Ικαρία, «Έντεκα» από τη Μακεδονία. Στο ίδιο ύφος το άλμπουμ προσθέτει δυο νέες συνθέσεις στη διεθνή μουσικοθήκη, τις “Disoriented” και “South by Southeast”, αλλά και μια κλασική εισαγωγή σε στυλ ταξιμιού, δηλαδή οργανικού αυτοσχεδιασμού, η οποία έχει ονομαστεί “Tora”.
Η κριτική του διάσημου τζαζ περιοδικού Down Beat για το Tora Collective
Στο σύνολό του, δημιουργείται ένα αποτέλεσμα που μπορεί να αφουγκραστεί τόσο από αυτιά εξοικειωμένα με την ελληνική μουσική παράδοση, αλλά και από νέους μύστες αυτής. Οι ενορχηστρώσεις που δίνουν πνεύμα στο κάθε κομμάτι προσφέρουν πολλαπλές δυνατότητες στις αναγνώσεις τους. Ένα πιο έμπειρο ακροατήριο μπορεί να παρατηρήσει τις συνομιλίες των μουσικών οργάνων και των φωνών, ενώ την ίδια στιγμή ένα πιο ερασιτεχνικό ευφημεί τις ξεσηκωτικές μελωδίες της ελληνικής μουσικής παράδοσης, λυπηρές ή χαρμόσυνες.
Εν γένει, οι νέες ερμηνείες τραγουδιών και οργανικών σκοπών της ελληνικής λαϊκής μουσικής παράδοσης μόνο θετικά μπορούν να αντιμετωπιστούν. Εξάλλου σε αυτό έγκειται και η ουσία αυτού του μουσικού είδους, το οποίο παραδίδεται από γενιά σε γενιά, ενσωματώνοντας κάθε φορά καινούργια στοιχεία και προσαρμοζόμενο σε σύγχρονες τάσεις. Και φυσικά δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη επιλογή για το εξώφυλλο που σφραγίζει το άλμπουμ, το οποίο δημιουργεί παραλληλισμό τέτοιου είδους με το περιεχόμενό του. Ένα σεμεδάκι, από τα λεπτεπίλεπτα κεντήματα που χαρακτηρίζουν τα εργόχειρα της ελληνικής παράδοσης, το οποίο δεν είναι τίποτα άλλο από ένα απλό λευκό νήμα, που συνδέεται σε κόμπους με ένα βελονάκι και αποδίδει περίτεχνα σχέδια. Σε μια αναδρομή, από τα χέρια της Αναστασίας Λιβέρη τη δεκαετία του 1950 καταλήγει σήμερα να φωτογραφίζεται από τον Γιάννη Μπουρνιά και να διαμορφώνεται στο σκέπασμα του άλμπουμ από τη Rédsky Design.
Δεύτερη μέρα για το Release Athens Festival η 17η Ιουνίου και οι οπαδοί του μέταλ προσμένουν την άφιξη των Helloween, ενός από τα κλασσικότερα γκρουπ του 80 μαζί με τους Oυκρανούς Jinjer , τους Γερμανούς Beyond the Black και τους “δικούς μας” Silent Winter.
ΗELLOWEEN
Ένα από τα δύο-τρία πιο επιδραστικά συγκροτήματα που γέννησε η έκρηξη του metal στα 80s, οι Helloween ξεκίνησαν στις αρχές τις δεκαετίας από το Αμβούργο και δεν άργησαν να γίνουν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου. Με την κυκλοφορία του “Keeper of the Seven Keys: Part I” καθόρισαν τι σημαίνει ευρωπαϊκό power metal ενώ με το δεύτερο μέρος του καθιερώθηκαν οριστικά στη συνείδηση των metalheads ολόκληρου του πλανήτη.
Η συνέχεια ήταν το ίδιο εντυπωσιακή. 16 studio albums με εκατομμύρια πωλήσεις, αμέτρητες συναυλίες και εμφανίσεις στα κορυφαία φεστιβάλ ως headliners, διατήρησαν τους Helloween στην πρώτη γραμμή του metal, κάτι που αναμένεται να συνεχιστεί για αρκετά χρόνια ακόμα.
Με την πολυπόθητη επιστροφή των Michael Kiske και Kai Hansen στο γκρουπ και τη σταθερή παρουσία των Weikath και Grosskopf, το συγκρότημα άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στην πολύχρονη ιστορία του με την κυκλοφορία του ομώνυμου δίσκου το 2021. Το “Helloween” αποθεώθηκε, δικαίως, από κοινό και κριτικούς και πρόσθεσε μερικά ακόμα σπουδαία τραγούδια σε μια δισκογραφία που ήταν ήδη γεμάτη από αυτά, όπως τα αξεπέραστα anthems “Ride The Sky”, “A Tale That Wasn’t Right”, “Eagle Fly Free”, “Power”, “I Want Out” κτλ.
Μια δεκαετία μετά την τελευταία τους εμφάνιση, οι Helloween επιστρέφουν στη χώρα μας και το Release Athens 2023, με ένα καταπληκτικό show που σίγουρα θα αποτελέσει το απόλυτο metal ραντεβού για το ερχόμενο καλοκαίρι.
JINJER
Οι Jinjer κατάγονται από το Ντονέτσκ και αποτελούν ένα από τα πιο πολυσυζητημένα συγκροτήματα του metal σήμερα. Η εξαιρετική τους ματιά στο σκληρό ήχο, σε συνδυασμό με την αφοσίωσή τους στη μουσική και τη σαφέστατη πρόθεσή τους να μην μασάνε τα λόγια τους, τους έχει χαρίσει φανατικό κοινό και τεράστια κριτική αναγνώριση. Το 2021 κυκλοφόρησαν το “Wallflowers”, τον τέταρτο δίσκο της καριέρας τους και έναν από τους κορυφαίους εκείνης της χρονιάς όσον αφορά στο metal, επιβεβαιώνοντας όσους ισχυρίζονται πως σύντομα θα βρουν τη θέση τους ανάμεσα στα μεγαλύτερα ονόματα της σκηνής.
Σημείο αναφοράς του συγκροτήματος είναι φυσικά η Tatiana “Tati” Shmayluk, μια από τις κορυφαίες τραγουδίστριες του 21ου αιώνα, σύμφωνα με το Loudwire, η οποία «μοιάζει σαν μια superstar της soul και, ταυτόχρονα, σαν μια δαιμονισμένη βασίλισσα». Μαζί με το αδιαμφισβήτητο ταλέντο των Roman Ibramkhalilov (κιθάρα), Eugene Abdukhanov (μπάσο) και Vladislav Ulasevich (drums), οι Jinjer συνεχίζουν τη ξέφρενη πορεία τους προς την κορυφή θέτοντας τα δικά τους πρότυπα στο σύγχρονο metal και συνεχίζοντας να εντυπωσιάζουν με κάθε εμφάνισή τους στις μεγαλύτερες metal αρένες του κόσμου.
Τον τελευταίο χρόνο, έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση του κοινού γύρω από τις αιματηρές συγκρούσεις στην Ουκρανία, εκφράζοντας ανοιχτά τις απόψεις τους και συγκεντρώνοντας χρήματα για να βοηθήσουν τους πληγέντες και εμείς έχουμε έναν παραπάνω λόγο να είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που θα έχουμε την ευκαιρία να τους ξαναδούμε από κοντά, μετά τη θριαμβευτική τους εμφάνιση στο Release Athens 2022, στο πλάι των τεράστιων Slipknot και Sepultura. Το Σάββατο 17 Ιουνίου, οι Jinjer, μαζί με τους Helloween, θα μας χαρίσουν μία ακόμα αξέχαστη metal εμπειρία.
BEYOND THE BLACK
Οι Beyond The Black δημιουργήθηκαν το 2014, στο Μάνχαϊμ της Γερμανίας, και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία απ’ την πρώτη στιγμή. Το ντεμπούτο τους, “Songs of Love and Death”, έσκασε σαν βόμβα στον κόσμο του ατμοσφαιρικού συμφωνικού metal και παρέμεινε για εβδομάδες στο τοπ 15 των γερμανικών charts, ενώ κέρδισε και το βραβείο του Metal Hammer στην κατηγορία “Best Debut”.
Toίδιο συνέβη και με τις επόμενες τρεις κυκλοφορίες τους, “Lost In Forever” (2016), “Heart of the Hurricane” (2018), “Horizons” (2020), οι οποίες αποτέλεσαν εμπορικούς και καλλιτεχνικούς θριάμβους και κατάφεραν να σκαρφαλώσουν στα charts πολλών χωρών όπως Αυστρία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία και Η.Π.Α. μεταξύ πολλών άλλων.
Το 2023, κυκλοφόρησαν τον πέμπτο, ομώνυμο δίσκο τους, ο οποίος επιβεβαίωσε πως η Jennifer Haben, η απόλυτη ηγέτιδα του γκρουπ, είναι αυτή τη στιγμή μια από τις κορυφαίες φωνές του συμφωνικού metal.
Κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα πορείας τους, έχουν πραγματοποιήσει αμέτρητες εμφανίσεις σε ολόκληρο τον κόσμο, έχουν περιοδεύσει μαζί με μεγαθήρια όπως οι Aerosmith, Korn, Saxon και Within Temptation, και έχουν εμφανιστεί επανειλημμένα στο κορυφαίο metal φεστιβάλ του πλανήτη, το Wacken Open Air.
SILENT WINTER
Οι Silent Winter δημιουργήθηκαν στο Βόλο το 1995, με έντονες επιρροές από Stratovarius, Helloween και Gamma Ray. Αν και το γκρουπ σταμάτησε να ηχογραφεί το 1999, επέστρεψε το 2018 με το EP “The War Is Here”, ενώ την επόμενη χρονιά ακολούθησε το ντεμπούτο τους, “The Circles of Hell”, το οποίο έλαβε εξαιρετικές κριτικές και αναγνωρίστηκε ως μια απ’τις πιο ξεχωριστές κυκλοφορίες του 2019. Το “Empire of Sins”, ο δεύτερος δίσκος τους, κυκλοφόρησε το 2021 με τη metal διασκευή στο “Leave A Light On” της Belinda Carlisle, να ξεχωρίζει.
Το Release Athens υποδέχεται τους μοναδικούς Nightwish, την Τετάρτη 7 Ιουνίου, στην Πλατεία Νερού! Η μπάντα-ορόσημο του συμφωνικού metal θα παρουσιάσει ένα σετ με τραγούδια από ολόκληρη τη διαδρομή τους, στη μεγαλύτερη συναυλία που έχουν δώσει ποτέ στη χώρα μας. Μαζί τους επίτιμοι προσκεκλημένοι οι In Flames, μαζί με τους Insomnium & τους δικούς μας Elysion!
NIGHTWISH
Ο ιθύνων νους των Nightwish, Tuomas Holopainen, ένας από τους πλέον ξεχωριστούς συνθέτες του σκληρού ήχου, δημιούργησε την κορυφαία Φινλανδική μπάντα το 1996. Η κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους, “Oceanborn” (1998), τους χάρισε διεθνή φήμη ενώ ο απόλυτος εμπορικός και καλλιτεχνικός θρίαμβος του “Once” (2004) τους μετέτρεψε σε ένα κορυφαία σχήματα στον πλανήτη. Από τότε, δεν κοίταξαν ποτέ πίσω. Τα εξίσου σημαντικά, “Imaginaerum” (2011) και “Endless Forms Most Beautiful” (2015), καθώς και το πιο πρόσφατο “Human. :II: Nature” (2020), είναι κορυφαία δείγματα συμφωνικού metal που ελάχιστες μπάντες έχουν δημιουργήσει.
Photo: Timo Iosaho
Οι Nightwish παραμένουν η επιτομή της απαιτητικής σύνθεσης με μια κινηματογραφική προσέγγιση γεμάτη πάθος, μελωδίες, εντυπωσιακά οπερετικά φωνητικά και επικά metal ξεσπάσματα! Η σκηνική παρουσία της Floor Jansen (τραγουδίστρια του γκρουπ την τελευταία δεκαετία) συγκρίνεται με ελάχιστες ενώ η φωνή της με καμία! Μια πραγματική μαχήτρια στη σκηνή αλλά και τη ζωή!
Η “Human. :II: Nature World Tour”, η όγδοη παγκόσμια περιοδεία του συγκροτήματος, θα τους φέρει και στο Release Athens 2023 για ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα. Με κλασικά τραγούδια όπως τα “The Greatest Show on Earth”, “Ghost Love Score”, “Nemo”, “Storytime”, “Noise”, “Last Ride of the Day”, “Élan”, “Dark Chest of Wonders”, η βραδιά της 7ης Ιουνίου προβλέπεται μαγική!
IN FLAMES
Οι In Flames είναι ένα από τα πιο επιδραστικάheavymetal συγκροτήματα των τελευταίων τριάντα ετών, οι οποίοι βοήθησαν στην καθιέρωση της σύγχρονης μελωδικής death metal σκηνής αλλά και του metalcore, στις αρχές των 00s. Χάρις τα ιδιαίτερα riffs και τις καινοτόμες συνθέσεις τους, το συγκρότημα εξελίχθηκε από ένα underground σχήμα σε πρωτοπόρους της metal σκηνής που δεν σταμάτησαν να εξελίσσουν τον ήχο τους και να πειραματίζονται.
Από τότε που σχηματίστηκαν, στο Gothenburg της Σουηδίας το 1990, το θρυλικό αυτό γκρουπ αποτελεί πρότυπο του τι σημαίνει να παραμένεις πιστός στο όραμά σου. Από το ντεμπούτο, “Lunar Strain” (1994), μέχρι το πιο πρόσφατο “Foregone” (2023), οι In Flames συνεχίζουν να δοκιμάζουν νέα πράγματα και να καινοτομούν παρά τις αμέτρητες διακρίσεις που ήδη έχουν κατακτήσει. Κυκλοφορίες όπως τα “The Jester Race” (1996), “Colony” (1999), “Clayman” (2000) και το τολμηρό “Rerouteto Remain” (2002), είναι μόνο κάποια δείγματα της σπουδαίας δισκογραφίας τους, τα οποία επιβεβαιώνουν τη θέση του γκρουπ στην κορυφή τoυ ευρωπαϊκού metal για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Μέσα σε 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας, οι In Flames έχουν πραγματοποιήσει αμέτρητες περιοδείες σε ολόκληρο τον κόσμο και έχουν αποδείξει πως πρόκειται για μια εξίσου εντυπωσιακή live μπάντα. Την Τετάρτη 7 Ιουνίου, το τεράστιο αυτό όνομα του σκληρού ήχου επιστρέφει στην Αθήνα, μετά από πάρα πολλά χρόνια, ώστε μαζί με τους Nightwish και τους Insomnium να σηματοδοτήσουν την έναρξη του Release Athens 2023 με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο.
INSOMNIUM
Οι Φινλανδοί Insomnium ξεκίνησαν την πορεία τους το 2002 με την κυκλοφορία του “In The Halls of Awakening” και μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια θα αναγνωρίζονταν ως μια από τις πιο αξιόπιστες μπάντες του μελωδικού death metal, η οποία έχει καταφέρει να αποκτήσει φανατικούς οπαδούς που περιμένουν με ανυπομονησία κάθε νέο τους βήμα. Τα “One For Sorrow” (2011), “Shadows of the Dying Sun” (2014) και το αριστουργηματικό “Winter’s Gate” (2016), οδήγησαν τους Insomnium σε μεγάλες περιοδείες, γεγονός που θα συνεχιστεί και φέτος, στο πλαίσιο της προώθησης ενός ακόμα εξαιρετικού δίσκου, του “Anno 1696”, που κυκλοφόρησεπριν λίγες μόλις εβδομάδες και ήδη λαμβάνει διθυραμβικές κριτικές.
ELYSIUM
Οι Elysion δημιουργήθηκαν το 2006 στην Αθήνα, με πολυσυλλεκτικές επιρροές από hard rock, gothic metal, pop και electro, οι οποίες τους βοήθησαν να δημιουργήσουν έναν ξεχωριστό, προσωπικό ήχο. Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με σπουδαία ονόματα όπως οι Evanescence, Christian Death, Helloween, Saxon, Lacuna Coil μεταξύ πολλών άλλων, ενώ φέτος κυκλοφόρησαν τον τρίτο τους δίσκο, με τίτλο “Bring Out Your Dead”, ο οποίος απέσπασε πολύ θετικά σχόλια από κοινό και κριτικούς σε ολόκληρο τον κόσμο.
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: 53 ευρώ
ΔΙΗΜΕΡΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ:
Nightwish / InFlames/ Insomnium/ Elysion(7/6/23, Πλατεία Νερού) + Helloween, Jinjer, Beyond the Black, Silent Winter (17/6/23, Πλατεία Νερού) προς 85€ (κέρδος 21€, αρχική τιμή 106€)
Nightwish, In Flames, Insomnium, Elysion (7/6/23, Πλατεία Νερού) + Amon Amarth, Kreator, Heaven Shall Burn, Bleed From Within (28/6/23, Πλατεία Νερού) προς 80€ (κέρδος 16€, αρχική τιμή 96€)
Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα που `κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα.
Βρήκα τα φρούτα που `χε στο πανέρι της, το δαχτυλίδι που `πεσε απ’ το χέρι της. Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της, τις ρόδες, το τιμόνι, το πεντάλι της.
Τη ζωνη της, τη βρήκα σε μιαν άκρη, μια πέτρα διάφανη που `μοιαζε με δάκρυ. Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα κι έλεγα πού `ναι πού `ναι η ποδηλάτισσα.
Την είδα να περνά πάνω απ’ τα κύματα, την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα. Την τρίτη νύχτωσ’ έχασα τ’ αχνάρια της, στους ουρανούς άναψαν τα φανάρια της.
Σώματα εκτεθειμένα στην κάψα του απογεύματος. Θυμάμαι νεαρό τουρίστα να περιπλανιέται ανυποψίαστος στο γρασίδι της Αρχαίας Αγοράς. Μυρωδιά ανθισμένου τίλιου.
Πήρα ν’ ανηφορίσω προς Προφήτη Ηλία κι από ’κει στους Δώδεκα Αποστόλους για τον εσπερινό. Παραταγμένα πιάτα με κόλλυβα, γυναίκες παλιές μ’ ένα χαρτί υπέρ αναπαύσεως στο χέρι με τα ονόματα των κεκοιμημένων. Ονόματα στη γενική. Σαν όλοι ν’ ανήκουν σε όλους. Ακόμα και το «μιμνήσκομαι» με γενική συντάσσεται. «Μνήσθητι Κύριε» σα να ’μαστε μόνο οι μνήμες μας. Σα να ’μαστε οι νεκροί μας.
Αργά το απόγευμα ένα άλλο σούρουπο. Θυμάμαι σιλουέτες ανθρώπων να χάνονται σ’ ένα γκρίζο ροζ πορτοκαλί που έφερε βροχή. Πάντων ων ουδείς εστίν ο μνημονεύων αυτούς. Και μύρισε γη και νοτισμένο χώμα. Μέχρι και η άσφαλτος ανέδιδε μυρωδιά σωμάτων. Όλα χαρισμένα στο τέλος.
Την Δευτέρα 29 Μαϊου 2023, στον Ι. Ναό Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού, πραγματοποιήθηκε η εαρινή συναυλία της παραδοσιακής χορωδίας Ροδιά, με συμμετοχή της Μικρής Ροδιάς και του εργαστηρίου πολυφωνικού τραγουδιού, υπό τη διεύθυνση της Μάρθας Μαυροϊδή.
Την διδασκαλία της παιδικής χορωδίας έκανε η Διονυσία Παπούλη.
Έπαιξαν: Στρατής Ψαραδέλλης, λύρα και Νίκος Παραουλάκης, νέυ.
Η Μάρθα Μαυροειδή ασχολείται με την παραδοσιακή μουσική από τα παιδικά της χρόνια, παίζοντας λαούτο και τραγουδώντας, διδάσκοντας και ερευνώντας. Το 2012 δημιούργησε τη χορωδία παραδοσιακής μουσικής «Η Ροδιά», η οποία μελετάει τραγούδια από όλη την Ελλάδα, εστιάζοντας στις στυλιστικές λεπτομέρειες κάθε περιοχής, αλλά και στο λαογραφικό και ανθρωπολογικό πλαίσιο του κάθε τραγουδιού.
Την εαρινή συναυλία προλόγισε ο προϊστάμενος του Ναού, Αρχιμανδρίτης Μιχαήλ Σταθάκης.
Αξίζει να σημειωθεί πως η Ροδιά κάνει τις πρόβες της στο Πνευματικό Κέντρο του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Ν. Ψυχικού.
Παραθέτουμε το βίντεο της συναυλίας που επιμελήθηκε η Κατερίνα Λεονάρδου.
Ένα τριήμερο μουσικό φεστιβάλ που συνδυάζει τον παραδοσιακό ήχο των Βαλκανίων, τους τραπ/χιπ χοπ αυτοσχεδιασμούς και το εθνογραφικό σινεμά
9 Ιουνίου 2023
– 11 Ιουνίου, 2023
Η Στέγη ταξιδεύει στην Κόνιτσα μαζί με τον βραβευμένο με Γκράμι παραγωγό Christopher King. Το «Γιατί ‘ναι μαύρα τα βουνά» είναι ένα τριήμερο μουσικό φεστιβάλ που συνδυάζει τον παραδοσιακό ήχο των Βαλκανίων, τους τραπ/χιπ χοπ αυτοσχεδιασμούς και το εθνογραφικό σινεμά.
Πώς συνδέονται η παραδοσιακή μουσική των Βαλκανίων, το εθνογραφικό σινεμά και οι τραπ/χιπ χοπ αυτοσχεδιασμοί; Το φετινό καλοκαίρι ξεκινά για τη Στέγη με το «Γιατί ‘ναι μαύρα τα βουνά», ένα μυσταγωγικό μουσικό τριήμερο, αφιερωμένο στις μουσικές κουλτούρες των Νοτίων Βαλκανίων, που θα πραγματοποιηθεί στην Κόνιτσα, στο σπίτι της Χάμκως –της μητέρας του Αλή Πασά των Ιωαννίνων, σε επιμέλεια του Christopher King και σε συνεργασία με τον Δήμο Κόνιτσας από τις 9 έως τις 11 Ιουνίου.
Τρεις μοναδικές νύχτες στις οποίες ο τόπος και η παράδοση συνδέονται με τη μουσική κληρονομιά και δημιουργούν μια ενδιαφέρουσα outsider ιστορία. Ο King, γνωστός στο ελληνικό κοινό από το βιβλίο του «Ηπειρώτικο μοιρολόι», εκτός από συγγραφέας είναι και ένας σπουδαίος εθνομουσικολόγος, παραγωγός και πρεσβευτής της παραδοσιακής μουσικής που οραματίζεται ένα δημόσιο πρόγραμμα που θα φωτίσει και θα εμπλουτίσει τις γνώσεις μας για τους μουσικούς πολιτισμούς κατά μήκος των βόρειων ελληνικών συνόρων.
Πιστεύει ότι η μουσική δεν είναι ένα στατικό, ομοιογενές πράγμα, αλλά ένα σύνθετο ανθρώπινο φαινόμενο που δεν έχει σύνορα. Και ότι ο πολιτισμός και η ιστορία μπορούν να κατανοηθούν μέσα από τον φακό της μουσικής.
Από δίσκους γραμμοφώνου 78 στροφών με δημοτικά τραγούδια από τη συλλογή του Christopher King έως τους μουσικούς και χορευτές από τις δύο πλευρές των βόρειων ελληνικών συνόρων αλλά και τις σπάνιες προβολές ταινιών του John Cohen και των αδερφών Μανάκια, το «Γιατί ΄ναι μαύρα τα βουνά» είναι ένα τριήμερο που γιορτάζει τον μουσικό πολιτισμό της περιοχής με μουσικά και χορευτικά σύνολα και ταινίες που περιλαμβάνουν από πολυφωνικά τραγούδια από τη νότια Αλβανία και τη βόρεια Ελλάδα με τις Ισοκράτισσες έως βιολιστικά ηπειρώτικα ντουέτα με τους Κώστα Καραπάνο και Aurel Qirjo, από ελληνικό χιπ χοπ και τραπ με samples από 78άρια των νότιων Βαλκανίων με τους Νέγρο του Μοριά και Odydoze, έως σάζι από την κεντρική Αλβανία με κλαρίνο, ακορντεόν, ντέφι και τραγούδι με τους Vasil Ziu και The Soul of Myzeqe, από την αστική μουσική και παραδοσιακή μουσική των χωριών της Δημοκρατίας των Σκοπίων με το Bajsa Arifovska Folk Group έως την παραδοσιακή χορευτική μουσική από τη Θράκη με την Εβρίτικη Ζυγιά.
Αυτά τα σπουδαία μουσικά συγκροτήματα και τραγουδιστές και από τις δύο πλευρές των ελληνικών συνόρων έχουν προσκληθεί για να παρουσιάσουν τη μουσική τους με τη συνοδεία χορευτών. Χορευτικές οργανώσεις της Ηπείρου έχουν επίσης κληθεί να συνεργαστούν. Για κάθε μέρα της εκδήλωσης, ο Christopher King θα προβεί σε μια σύντομη παρουσίαση βασισμένη σε εμπορικές ηχογραφήσεις που έγιναν μεταξύ 1913-1958 και προέρχονται από το προσωπικό του αρχείο.
Το τριήμερο Γιατί ‘ναι μαύρα τα βουνά συστήνεται ως μια πνευματική εμπειρία που δεν θυμίζει σε τίποτα παραδοσιακό πανηγύρι. Απόδειξη; Ο εκρηκτικός μουσικός σχηματισμός του Νέγρου του Μοριά με τον Odydoze, δύο τολμηρών καλλιτεχνών που, έπειτα από παραβιάσεις ρευστών μουσικών συνόρων, παρουσιάζουν το «τραμπέτικο»: μια ολόφρεσκη, τολμηρή μείξη τραπ/χιπ χοπ με το ρεμπέτικο τραγούδι. Ένα εγχείρημα που αβίαστα μας εξηγεί πως, όταν το παλιό ενώνεται με το νέο, μπορεί να προετοιμάσει το έδαφος για νέα είδη, κανόνες και εξαιρέσεις.
Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων βραδιών (Παρασκευή και Σάββατο), θα προβληθεί ταινία σχετική τόσο με την περιοχή όσο και με τη μουσική της. Αυτές τις προβολές θα πλαισιώσουν ο Christopher King καθώς και ο Atanas Chuposki, επικεφαλής κινηματογραφολόγος της Ταινιοθήκης της Skopje.
Ο Christopher King σημειώνει «Τα ισχύοντα εθνικά σύνορα στα νότια Βαλκάνια προέκυψαν από την κατάρρευση της πολυεθνοτικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις αρχές του 20ού αιώνα. Οι μουσικές παραδόσεις στις περιοχές των νότιων Βαλκανίων αποτύπωναν το μωσαϊκό των διαφόρων εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων που κατοικούσαν στην ευρύτερη ζώνη. Ωστόσο, η μουσική στις συγκεκριμένες περιοχές έχει πλέον αποκτήσει εθνικά χαρακτηριστικά αντί για εθνοτικά, καθώς τα σύνορα παγιώθηκαν και οι πληθυσμοί μετακινήθηκαν.
Παρ’ όλα αυτά, οι κοινές καταβολές αυτών των διαφορετικών μουσικών παραδόσεων εξακολουθούν να είναι εμφανείς μέχρι σήμερα, καθώς εξελίσσονται στις σύγχρονες μορφές τους. Το ”Why the Mountains Are Black: The Musical Cultures of the Southern Balkans” [Γιατί ‘ναι μαύρα τα βουνά: Οι μουσικές κουλτούρες των νότιων Βαλκανίων] διερευνά το πώς αυτές οι παραδόσεις εξελίχθηκαν, άλλαξαν, απορροφήθηκαν και εκδηλώθηκαν στον 21ο αιώνα. »
Οι τρεις μέρες μουσικής, χορού και σπάνιου κινηματογράφου από τις δύο πλευρές των βόρειων ελληνικών συνόρων υλοποιούνται σε παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, σε συνεργασία με τον Δήμο Κόνιτσας και φιλοξενούνται στο σπίτι της Χάμκως, στην Κόνιτσα, ένα πραγματικό και νοητό κέντρο της νότιας βαλκανικής μουσικής. Για να εκτιμήσουμε πλήρως το πλούσιο πολιτιστικό αγαθό της ελληνικής δημοτικής μουσικής, πρέπει να γνωρίσουμε όλα τα μέρη που συμβάλλουν στο σύνολό του.
Ο Christopher King θα παρουσιάσει το «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά: Οι μουσικές κουλτούρες των νότιων Βαλκανίων» παίζοντας 78άρια από την Αλβανία και περιγράφοντας το μουσικό τους πλαίσιο.
– 1η πράξη – Ισοκράτισσες ((Επτά τραγουδίστριες πολυφωνικών τραγουδιών από την Βόρειο Ήπειρο)
– 2η πράξη – Κώστας Καραπάνος και Aurel Qirjo (βιολιστικά ντουέτα ηπειρώτικης ορχηστρικής μουσικής που επηρέασε τη σύγχρονη μουσική για κλαρίνο της περιοχής)
– 3η πράξη – προβολή του ντοκιμαντέρ “Pericles in America” (1988) του Αμερικανού John Cohen (για τον Περικλή Χαλκιά, πατέρα του Πετρολούκα)
Σάββατο 10 Ιουνίου | 20:30-23:30
Ο Christopher King συνεχίζει την αφήγηση του “Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά: Οι μουσικές κουλτούρες των νότιων Βαλκανίων” παίζοντας 78άρια από την Ήπειρο και τη Μακεδονία.
– 1η πράξη – Νέγρος του Μοριά και Odydoze (ελληνικό χιπ χοπ και τραπ με samples από 78άρια των νότιων Βαλκανίων)
– 2η πράξη – Vasil Ziu και The Soul of Myzeqe (σάζι από την κεντρική Αλβανία [Lushnje] με κλαρίνο, ακορντεόν, ντέφι και τραγούδι)
– 3η πράξη – Προβολή βωβών ταινιών των αδερφών Μανάκια (πρωτοπόρων κινηματογραφιστών των νότιων Βαλκανίων, 1905-1912) με ζωντανή ορχήστρα (οι μουσικοί θα συνεργαστούν και θα παίξουν ένα αυτοσχέδιο σάουντρακ για κάθε ταινία μικρού μήκους). Την προβολή θα προλογίσει ο Atanas Chuposki.
Ο Christopher King κλείνει την αφήγηση παίζοντας 78άρια από τη Μακεδονία και τη Θράκη.
– 1η πράξη – Bajsa Arifovska Folk Group (η Ρομά μουσικός Bajsa Arifovska, από το Μπέροβο της Βόρειας Μακεδονίας, και το σύνολό της ερμηνεύουν chalgia [αστική μουσική] και παραδοσιακή μουσική των χωριών της Skopje)
– 2η πράξη – Εβρίτικη Ζυγιά (παραδοσιακή χορευτική μουσική από τη Θράκη)
Εργαστήριο πολυφωνικού τραγουδιού με τις Ισοκράτισσες
Σάββατο 10 Ιουνίου | Διάρκεια: 90-120 λεπτά
Μέσω του εργαστηρίου, το κοινό και οι συμμετέχοντες θα είναι σε θέση να κατανοήσουν και να εμπεδώσουν τα στοιχεία και τη μορφή του πολυφωνικού τραγουδιού, ειδικά τη φωνητική του δομή. Θα γνωρίσουν τον πρωτεύοντα τονικό ρόλο, το ίσο, και ως εκ τούτου θα μάθουν να προσδιορίζουν τις διαφορές σε σχέση με άλλες πολυφωνίες. Θα πειραματιστούν επίσης με τους άλλους φωνητικούς και τονικούς ρόλους και θα τραγουδήσουν σε μικρότερες ομάδες υπό την καθοδήγηση των μελών των Ισοκρατισσών.
Η ώρα έναρξης, ο χώρος διεξαγωγής και ο τρόπος δήλωσης συμμετοχής θα ανακοινωθούν σύντομα εδώ.
Ανάμεσα σε επιβλητικά βουνά, μύθους και θρύλους, το σπίτι της Χάμκως –της μητέρας του Αλή Πασά των Ιωαννίνων– είναι μια καλοκρυμμένη χρονομηχανή στην πεδιάδα της Κόνιτσας. Ιστορικό και διατηρητέο μνημείο που κάποτε το περιέβαλλε ένας ψηλός περίβολος με πολεμίστρες και μυστικές εισόδους, το συγκρότημα κτιρίων του αρχοντικού της Χάμκως μεταφέρει απευθείας τον επισκέπτη στον 18ο και 19ο αιώνα· σημείο συνάντησης ανθρώπων και παραδόσεων των Βαλκανίων, αλλά και γόνιμο έδαφος για να τεθούν τα στέρεα θεμέλια του εδώ και τώρα. Σήμερα, λίγα είναι αυτά που παραμένουν ακέραια στον αρχαιολογικό χώρο: η επιβλητική τοξωτή είσοδος, ο υπερυψωμένος πύργος, κάποια βοηθητικά κτίρια, καθώς και τμήματα από τον πανύψηλο περίβολο του συγκροτήματος.
Ο Christopher C. King είναι εθνομουσικολόγος, συγγραφέας, παραγωγός και πρεσβευτής της παραδοσιακής μουσικής. Μέσα σε 23 έτη έχει κυκλοφορήσει πάνω από 351 συλλογές CD με ιστορική λαϊκή μουσική από όλο τον κόσμο. Το 2002 κέρδισε Grammy στην κατηγορία της ιστορικής παραγωγής και έχει προταθεί άλλες επτά φορές. Το 2018 έγραψε ένα βιβλίο για την παραδοσιακή λαϊκή μουσική της βορειοδυτικής Ελλάδας, το ”Lament from Epirus” (εκδόσεις W. W. Norton), και την ίδια χρονιά μεταφράστηκε και δημοσιεύτηκε στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΔΩΜΑ (ως «Ηπειρώτικο μοιρολόι»).
Το βιβλίο του King και οι συναφείς συλλογές παραδοσιακής μουσικής των νότιων Βαλκανίων χαίρουν ευρείας κριτικής αποδοχής. Τα τελευταία 12 χρόνια έχει συστήσει στο διεθνές κοινό τα μοιρολόγια της Ηπείρου, τα τραγούδια και τους χορούς της Ελλάδας και τις βαθιά ριζωμένες κουλτούρες που εξακολουθούν να ευδοκιμούν στα νότια Βαλκάνια. Φέρνοντας τους New York Times στην Ήπειρο το 2014, συντονίζοντας ένα μεγάλο ντοκιμαντέρ στην περιοχή το 2017 και παρουσιάζοντας τη μουσική της Ελλάδας σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική από το 2018-2019, ο King είναι ένας ακούραστος και αφοσιωμένος υποστηρικτής της μουσικής των νότιων Βαλκανίων.
Έχει εργαστεί ως ειδικός σε θέματα ψηφιακής διατήρησης για τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και το Mayrent Institute of Yiddish Culture. Επιπλέον, έχει διατελέσει σύμβουλος μουσείων στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει παρουσιάσει το έργο του σε διάφορες δημοσιεύσεις και χώρους, όπως το TEDx, η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, η Μουσική Βιβλιοθήκη του Μεγάρου Μουσικής (μαζί με τον Λάμπρο Λιάβα), η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και το Paris Review of Books. Είναι εκδότης (πρόεδρος) του επιφανούς Association for Recorded Sound Collections Journal.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 10 ετών έχτισε τη μεγαλύτερη και πληρέστερη συλλογή νότιας βαλκανικής μουσικής σε μορφή δίσκου 78 στροφών. Για την άνοιξη του 2022 ο King έλαβε υποτροφία δημόσιας διπλωματίας από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ με σκοπό να πραγματοποιήσει διαλέξεις στην Ελλάδα σχετικά με τη συμβολή των Ελληνοεβραίων γυναικών στην ελληνική παραδοσιακή μουσική.
Το καλοκαίρι του 2022 του απονεμήθηκε η επίτιμη ελληνική ιθαγένεια για το έργο του στην προώθηση της ελληνικής μουσικής. Το φθινόπωρο του 2022 διαχειρίστηκε την περιοδεία στις ΗΠΑ των Ισοκρατισσών, ενός αμιγώς γυναικείου συνόλου Ελληνοαλβανίδων ερμηνευτριών πολυφωνικού τραγουδιού. Σήμερα ζει στην Κόνιτσα της Ηπείρου.
