Προσκεκλημένος ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος, Μέλος της Χορωδίας
Παρουσίαση: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αρβανίτης
Παραγωγή: Ιδιωτική Οδός, 2024
Η Παιδική Χορωδία του Παρεκκλησίου των Βασιλικών Ανακτόρων ιδρύθηκε το 1950, σύμφωνα με επιθυμία της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως Παύλου. Την οργάνωση και διεύθυνσή της ανέλαβε ο νεαρός τότε συνθέτης Μιχάλης Αδάμης (1929-2013). Η χορωδία είχε στο ρεπερτόριό της τρεις Θείες Λειτουργίες (διαφορετικών συνθετών), πολλά Απολυτίκια και τροπάρια Εορτών, Ακολουθίες της Μ. Σαρακοστής και της Μεγάλης Εβδομάδας, καθώς και πλήθος άλλων εκκλησιαστικών συνθέσεων της Ορθοδόξου Λατρείας. Ταυτόχρονα, ερμήνευε απαιτητικές συνθέσεις ελλήνων συνθετών και είχε ηχογραφήσει ύμνους και άσματα που είχαν κυκλοφορήσει σε δισκάκια της εποχής.
Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος με την Βασίλισσα Άννα Μαρία και μέλη της Παιδικής Χορωδίας των Βασιλικών Ανακτόρων υπό τον Στέφανο Βασιλειάδη. Δίπλα στον Βασιλέα Κωνσταντίνο ο μικρός χορωδός Γρηγόρης Βαλλιανάτος. παραμονή Πρωτοχρονιάς 1965. Αρχείο Γρηγόρη Βαλλιανάτου
Εκδόθηκαν τρεις δίσκοι 45 στροφών στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και τις αρχές του ’60 (στις εταιρείες Fidelity και Philips) με κάλαντα, τροπάρια και ψαλμούς, ενώ η χορωδία συμμετείχε και στην ηχογράφηση με τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι για τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη (για την θρυλική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης).
Το 1962 ο Μιχάλης Αδάμης τιμήθηκε από τον Βασιλέα Παύλο με τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα για την προσφορά του στην Παιδική Χορωδία των Ανακτόρων, καθώς όχι μόνο την προετοίμαζε και την διηύθυνε, αλλά συνέθετε ή διασκεύαζε μελωδίες ειδικά γι’ αυτήν. Στην χορωδία έπαιξε σημαντικό ρόλο και ο συνθέτης και μουσικοπαιδαγωγός Στέφανος Βασιλειάδης (1933-2004), στενός συνεργάτης του Μιχάλη Αδάμη στην χορωδιακή πράξη. Ο Στ. Βασιλειάδης υπήρξε χορωδός και βοηθός για μια δεκαετία (1951-61), διευθυντής της χορωδίας την περίοδο 1961-65 και συνεργάτης την διετία 1965-67.
Την πρόθεση του βασιλιά Καρόλου να επισκεφθεί το Άγιο Όρος μετά τις θεραπείες του, αποκάλυψε η Χρυσάνθη Λαιμού, της γνωστής οικογενείας, η οποία διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με το παλάτι.
«Εξακολουθεί τη θεραπεία του, είναι αισιόδοξος, το παλεύει σαν παλικάρι που είναι», είπε μιλώντας στο OPEN και περιγράφοντάς τον σημείωσε: «Είναι δυναμικός, ευαίσθητος, αγαπάει πολύ την Ελλάδα»
Μίλησε για τις οικογενειακές σχέσεις που διατηρούν αναφέροντας πως όσο ήταν πρίγκιπας «ευχαριστιόταν τρώγοντας το ελληνικό φαγητό και με τις συζητήσεις με τον σύζυγό μου».
Η Χρυσάνθη Λαιμού επανέλαβε πως ο βασιλιάς Κάρολος αγαπάει πολύ θερμά την Ελλάδα και στη συνέχεια ερωτώμενη αν έχει έρθει σε επαφή το τελευταίο διάστημα μετά τις ανακοινώσεις για την υγεία του βασιλιά ανέφερε: «Με τον άνθρωπο που μπορεί κανείς να μιλήσει, τον Ίαν Πάτρικ, που είναι το δεξί του χέρι εδώ και μια εβδομάδα, μιλήσαμε και μας είπε πως προχωράει πολύ καλά».
«Μάθαμε από τον Ίαν Πατρικ ότι αργότερα προτίθεται να επισκεφθεί το Άγιο Όρος», πρόσθεσε. Υπενθυμίζεται ότι ο Κάρολος επικοινώνησε πρόσφατα με τον γέροντα Εφραίμ Βατοπαιδινό.
«Εύχομαι σύντομα να γίνουν καλά και να ξαναέρθουν πίσω στις υποχρεώσεις τους τις οποίες εκπληρώνουν τόσο καλά, και εμείς θα είμαστε κοντά τους», ευχήθηκε η Χρυσάνθη Λαιμού τόσο για τον βασιλιά Κάρολο, όσο και για την Κέιτ Μίντλετον η οποία επίσης αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας.
Τέλος πρόσθεσε ότι ο βασιλιάς Κάρολος «ενδιαφέρεται πολύ για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, και θα παίξει σημαντικό ρόλο όταν έρθει η ώρα, είναι υπό συζήτηση».
Η Τέιλορ Σουίφτ με τα εκατομμύρια θαυμαστές και ακολούθους στα social media ασκεί μεγάλη επιρροή ωστόσο δεν έχει ακόμη αποκαλύψει ποιον υποψήφιο θα στηρίξει στις επερχόμενες εκλογές.
Στις προηγούμενες εκλογές είχε ταχθεί ανοικτά υπέρ του Μπάιντεν ενώ ένα και μόνο κάλεσμά της οδήγησε χιλιάδες νέους να γραφτούν στους εκλογικούς καταλόγους για να ψηφίσουν.
Μάλιστα στο επιτελείο του νυν προέδρου σύμφωνα με τους New York Times που θέλουν την σταρ να τον στηρίξει εκ νέου εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να δώσει το παρών σε συναυλία της στο πλαίσιο της περιοδείας της Eras.
Την ίδια στιγμή στελέχη του στρατοπέδου Τραμπ τη συμβουλεύουν να «μείνει έξω από την πολιτική» ή υπονοούν ότι δεν είναι αυτό που χρειάζεται η Αμερική.
Τι δείχνει δημοσκόπηση
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει δημοσκόπηση που διεξήχθη από την Redfield & Wilton Strategies διαπίστωσε ότι το 18% των ψηφοφόρων λένε ότι είναι «πιο πιθανό» ή «σημαντικά πιο πιθανό» να ψηφίσουν έναν υποψήφιο που υποστηρίζεται από τη Σουίφτ
Η δημοσκόπηση διεξήχθη στις αρχές Ιανουαρίου και ρώτησε 1.500 άτομα με δικαίωμα ψήφου. Περίπου το 45% εξ’αυτών είπαν ότι είναι θαυμαστές της Tέιλορ Σουίφτ. Οι νεότεροι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να επηρεαστούν περισσότερο ανάλογα με την επιλογή του καλλιτέχνη.
Τον περασμένο μήνα, η εξαιρετικά δημοφιλής περιοδεία της Eras έγινε η πρώτη περιοδεία που ξεπέρασε το όριο του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, η ποπ σταρ ανακηρύχθηκε «Πρόσωπο της Χρονιάς» από το περιοδικό Time για το 2023.
Η Γεωργία Καλτσή, αθλήτρια της ξιφασκίας και πρωταγωνίστρια της σειράς «Στα 4» μαζί με τον Γιάννη Στάνκογλου ήταν οι παρουσιαστές των πρόσφατων αθλητικών βραβείων.
Την Γεωργία Καλτσή το ευρύ κοινό την γνώρισε μέσα από τον ρόλο στη σειρά του ΑΝΤ1+ «Στα 4». Μια σειρά στην οποία η πρωταγωνίστρια, η Στέλλα, ήταν ένα μοντέρνο κορίτσι σε αμαξίδιο που αυτοσαρκάζεται, απεχθάνεται όλα τα μηνύματα ενδυνάμωσης που κυκλοφορούν στα social media και χωρίς να αισθάνεται καθόλου μειονεκτικά θέλει να ζήσει στο έπακρο τη ζωή της, όπως κάθε κορίτσι της ηλικίας της.
Η ιστορία αυτή δεν απέχει πολύ κι από τη δική της ζωή, αφού εξαιτίας ενός τροχαίου ατυχήματος βρέθηκε να είναι σε αναπηρικό αμαξίδιο, χωρίς αυτό ωστόσο να την εμποδίσει από το να γίνει αθλήτρια ξιφασκίας, να κάνει μεταπτυχιακό στη Νευρολογία, να είναι εκπαιδεύτρια ΑμεΑ, να ταξιδεύει, να παίζει μπάσκετ και seat ski, να κάνει καταδύσεις, να ασχοληθεί με το modeling αλλά και με την υποκριτική.
Η λαμπερή εμφάνισή της στα αθλητικά βραβεία
Πρόσφατα ασχολήθηκε και με την παρουσίαση, αφού με τον Γιάννη Στάνκογλου ήταν οι δύο λαμπεροί παρουσιαστές των αθλητικών βραβείων Gazzetta Awards 2023. Η χημεία μεταξύ τους ήταν άψογη, όπως φάνηκε και από τις δημοσιεύσεις που είδαμε στα social media τους. Μάλιστα, ο ηθοποιός τόσο κατά την είσοδό τους στην αίθουσα που γινόταν η βράβευση όσο και αργότερα, είχε στην αγκαλιά του την Γεωργία, ενώ όπως θα δεις οι δυο τους θα μπορούσαν να είναι άνετα πρωταγωνιστές σε ταινία του James Bond.
H Γεωργία Καλτσή έδειχνε υπέροχη μέσα στο maxi fishnet γεμάτο στρας φόρεμά της σε blueblack απόχρωση. Τα μαλλιά της ήταν πιασμένα σε έναν χαμηλό κότσο, ενώ το μακιγιάζ της ήταν σε φυσικούς τόνους. Έξτρα λάμψη πρόσθεταν τα περίτεχνα κοσμήματά της, ένα δαχτυλίδι κι ένα ζευγάρι σκουλαρίκια.
Οι followers της – επώνυμοι και μη – ενθουσιάστηκαν με το look της από την βραδιά και το μόνο που μπορούσαν να σχολιάσουν ήταν πόσο όμορφη ήταν.
Η Γεωργία Καλτσή είναι πρότυπο όχι μόνο για τις γυναίκες αλλά για όλους τους ανθρώπους – παρότι η ίδια θεωρεί πως όλοι είμαστε ήρωες της καθημερινότητας – αφού δεν άφησε το ατύχημα αυτό να την εγκλωβίσει αλλά «κυνήγησε» την αυτονομία της.
«Σαν τρελή την επεδίωξα. Οι γονείς μου μένουν στην Ναύπακτο και εγώ έμενα εδώ και πριν το ατύχημα για τις σπουδές μου. Πάλι καλά που κατάλαβαν ότι θα έπρεπε να συνεχίσω να μένω στην Αθήνα κοντά στους φίλους μου, για να μην εγκαταλείψω τη ζωή που είχα χτίσει. Δεν ήμουν διατεθειμένη να εγκλωβιστώ λόγω της αναπηρίας μου. Ευτυχώς που είναι σε ένα καλό επίπεδο που μου επιτρέπει να είμαι αυτόνομη. Δεν μου πήρε χρόνο μετά το νοσοκομείο για να προσαρμοστώ και όλα πήγαν ρολόι» είχε αναφέρει η ίδια στο Queen.gr.
Την προηγούμενη εβδομάδα η μουσική Κάντρυ έχασε έναν από τους εμβληματικούς της καλλιτέχνες. Ο Toby Keith (Τόμπυ Κήθ) πέθανε την Δευτέρα μετά από μια μάχη με τον καρκίνο του στομάχου. Ήταν 62 χρονών.
Το γέννημα- θρέμμα της Οκλαχόμα ήταν ένας διασκεδαστής μεγαλύτερος από την ζωή με μια προτίμηση σε πατριωτικούς ύμνους, τους οποίους οι άνθρωποι που του ασκούσαν κριτική αποκαλούσαν “σωβινιστικούς”. Ο άνθρωπος που ήταν γνωστός ως “Big Dog Daddy” (παρατσούκλι παρμένο από μια επιτυχία του) είχε περισσότερες λεπτές αποχρώσεις από ότι θα υπονοούσαν η πληθωρική περσόνα του και οι επιτυχίες του. Ο Κήθ γεννημένος ως Τoby Keith Covel (Τόμπυ Κήθ Κόβελ) ζούσε μια κατεξοχήν Αμερικάνικη ζωή, που έσπειρε μέσα του μια πραγματική αγάπη για αυτήν την χώρα, μία που σφραγίσθηκε από μια ειλικρίνεια, η οποία όλο και περισσότερο σπανίζει και περιφρονείται.
Πριν οι πατριωτικοί ύμνοι που έγραψε μετά την 11/ 9 τον μετατρέψουν σε αφορμή για πολιτιστική διένεξη, ο αυτοαποκαλούμενος “φτωχός που ζούσε σε περιοχή με κοιτάσματα πετρελαίου” και πρώην ημιεπαγγελαμτίας του αμερικάνικου φούτμπωλ ήταν μια βασική φυσιογνωμία της νεο-παραδοσιακής αναβίωσης της Νάσβιλ της δεκαετίας του 90 (1). Ο πρώτος μικρός δίσκος του Κηθ, το “Should’ve Been a Cowboy” από το 1993, έγινε τεράστια επιτυχία πολύ γρήγορα, φτάνοντας στο Νο 1 των τσαρτς της Κάντρυ και γενόμενο το πιο παιγμένο στα ραδιόφωνα τραγούδι της δεκαετίας. Το τραγούδι ήταν γεμάτο με αναφορές στην κουλτούρα του γουέστερν, οι οποίες θα ήταν πολύ οικείες σε μια προηγούμενη γενιά Αμερικανών: τον Σερίφη Μάτ Ντίλιον και την Μις Κίττυ του (βραβευμένου με 15 Έμμυ ) σήριαλ “Gunsmoke” η τραγουδιστές καουμπόϋκων τραγουδιών, όπως ο Gene Autry (Τζην Ώτρυ) και ο Roy Rogers (Ρόυ Ρότζερς).
I should’ve been a cowboy I should’ve learned to rope and ride Wearin’ my six-shooter, ridin’ my pony on a cattle drive Stealin’ the young girls’ hearts Just like Gene and Roy Singin’ those campfire songs Woah, I should’ve been a cowboy.
Θα έπρεπε να είχα γίνει καουμπόυ
Θα έπρεπε να είχα μάθει να ρίχνω το λάσσο και να καβαλικεύω
Φορώντας το εξάσφαιρο μου, καβαλικεύοντας το πόνυ μου μεταφέροντας το κοπάδι
Κλέβοντας τις καρδιές νεαρών κοριτσιών
Όπως ακριβώς ο Τζην και ο Ρόυ
Τραγουδώντας αυτά τα τραγούδια δίπλα στην φωτιά
Γουάου, έπρεπε να είχα γίνει καουμπόϋ.
Το “Should’ve Been a Cowboy” ήταν επίσης μια αξιόλογη επιτυχία στο ότι γράφηκε από τον ίδιο τον Κηθ. Σε αντίθεση με πολλούς από τους σύγχρονους του, ο Κήθ καθιερώθηκε ως πετυχημένος περφόρμερ και συνθέτης, γράφοντας την πλειοψηφία των επιτυχιών του. Ενώ η δισκογραφία του συμπεριλαμβάνει μια αρκετή δόση από ρηχά τραγούδια για πάρτυ (“Get Drunk and Be Somebody” και “Red Solo Cup”), ο ίδιος είχε βαθιές ρίζες στην παράδοση των αφηγητών της μουσικής κάντρυ “που παίζουν τρεις χορδές και λενε την αλήθεια” Για παράδειγμα , η επιτυχία του από το 1995 “Who’s That Man,” είναι ένα συγκλονιστικό αφηγηματικό τραγούδι, όπου ένας βασανισμένος άνδρας που έχει πάρει διαζύγιο παρακολουθεί έναν άλλο άνδρα να μένει στο παλιό του σπίτι και να ζει την παλιά του ζωή του με την γυναίκα του και τα παιδιά του. (΄Όσο αφορά τον ίδιο τον Κηθ, δεν τραγουδάει από προσωπική πείρα, καθώς ήταν παντρεμένος με την σύζυγο του Τρίσια για σχεδόν 40 χρόνια)
Μέχρι το 2001, ο Keith έμοιαζε προορισμένος να συνεχίσει ως ένας σταθερός δημιουργός επιτυχιών μέσα στα πολιτιστικά όρια της μουσικής κάντρυ. Όμως μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Κήθ ξεπέρασε τα όρια της Νάσβιλ. Ενώ το “Where Were You (When the World Stopped Turning)” του Alan Jackson ( Άλαν Τζάκσον) συλλάμβανε τον φόβο, την σύγχυση και την θλίψη που ένοιωθε η χώρα μετά την 11/9 το “Courtesy of the Red, White, and Blue” του Κήθ συλλάμβανε την οργή. Έγραψε το τραγούδι μέσα σε 20 λεπτά και απλώθηκε σαν πυρκαγιά, φτάνοντας στο Νο 1 των τσαρτς της κάντρυ και δίνοντας φωνή σε ένα πόθο για εκδίκηση που σιγόβραζε:
Justice will be served and the battle will rage This big dog will fight when you rattle his cage And you’ll be sorry that you messed with The U.S. of A. ‘Cause we’ll put a boot in your ass It’s the American way
Η δικαιοσύνη θα αποδοθεί και η μάχη θα ξεσπάσει
Αυτό το μεγάλο σκυλί θα πολεμήσει όταν θα κροταλίσει το κλουβί του
Και θα μετανιώσετε που μπλέξατε
με τις ΗΠΑ
Γιατί θα φάτε κλωτσιά στα πισινά
Είναι ο Αμερικάνικος τρόπος να κάνεις πράγματα”
Ο Κήθ μεταμορφωνόταν διστακτικά σε ένα μαχητή του πολέμου αξιών. Έγινε το αντίπαλο δέος στις Dixie Chicks, οι οποίες όλο και περισσότερο ασκούσαν κριτική στην διακυβέρνηση Μπους – και στον Κηθ. Η Natalie Maines (Nάταλι Μαίηνς) η τραγουδίστρια του συγκροτήματος, έγινε διάσημη αποκαλώντας το “Courtesy” αδαές. Αργότερα η Mαίηνς θα ανέβαζε την διαμάχη σε ανώτερο επίπεδο φορώντας στα Βραβεία της Ακαδημίας της Μουσικής Κάντρυ του 2003, ένα t-shirt που έγραφε FUTK, ένα όχι και τόσο ευγενικό λογοπαίγνιο με βάση τα αρχικά του.
Με τα γεράκια του πολέμου να πιέζονται να διαβάσουν “Ιράκ” στο στίχο του Κηθ “Μια δυνατή γροθιά ενός ηλίθιου ήρθε από κάπου εκεί πίσω” είναι αναμφισβήτητο ότι το Courtesy πυροδότησε τα τύμπανα του πολέμου της εποχής. Το τραγούδι που συνδύαζε δίκαια οργή και έναν όχι και τόσο οξυδερκή πόθο για εκδίκηση (Ο Alan Jackson εκπροσωπούσε πολλούς Αμερικανούς όταν τραγουδούσε “Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορώ να πω την διαφορά ανάμεσα στο Ιράκ και Ιράν”) σίγουρα έπαιξε ρόλο στο να στείλει στα ύψη την δημόσια υποστήριξη για την εισβολή στο Ιράκ. Παρόλα αυτά, η αντίθεση του Κηθ στον Πόλεμο του Ιράκ – όπως ξέρουν όλοι δήλωσε σε μια συνέντευξη του 2007 ότι ποτέ δεν τον στήριξε- δείχνει ότι ο τραγουδιστής είναι πολύ πιο πολύπλοκος από έναν απλό υποστηριχτή του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Το “Courtesy of Red, White & Blue” γράφτηκε επίσης μετά από τον θάνατο του πατέρα του Κηθ τον Μάρτιο του 2001. Ο Hubert Keith Covel υπήρξε ένας Βετεράνος του Στρατού και ένας εφ’ όρου ζωής Δημοκρατικός. Ο γιός του διατήρησε την ανεξάρτητη φύση του σε πολιτικό επίπεδο, αρχικά αυτοχαρακτηριζόμενος “ως συντηρητικός Δημοκρατικός” και αργότερα να εγγράφηκε ως ανεξάρτητος εξυμνώντας κατά καιρούς, τόσο τον Μπάρακ Ομπάμα, όσο και τον Ντόναλντ Τραμπ.
Η πιο πρόσφατη δουλεία του είναι διδακτική όσο αφορά τις πολιτικές του απόψεις όσο και τα πολιτικά ρεύματα που συνέβαιναν στην χώρα που αγαπούσε. Ανάμεσα στην σωρό από ύμνους ποτισμένους με αλκοόλ, ένα λαϊκιστικό και πατριωτικό μήνυμα αναδεικνύεται. Υπάρχει μια προτίμηση για την μαριχουάνα (“Weed With Willie”, “Wacky Tobacco”) μαζί με μια ωδή στην θανατική ποινή που είναι σκληρή στο έγκλημα (“Beer for My Horses”) Το “American Ride” του 2009 ακούγεται παραδοσιακά συντηρητικό σε θέματα, όπως η παράνομη μετανάστευση (“Tidal waves comin’ cross the Mexican border”) και την θρησκεία στον δημόσιο χώρο ( “Just don’t get busted singing Christmas carols”), ενώ το “Made in America” θα μπορούσε να μπεί δίπλα του ως ένας ύμνος των μπλε κολλάρων και των συνδικάτων που αποζητά προστατευτικά μέτρα για αμερικάνικα προϊόντα.
Μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τράμπ που σόκαρε κάποιους, η επιτροπή για την ορκωμοσία του 45ου Προέδρου ανέλαβε το καθόλου ζηλευτό έργο να οργανώσει τον εορτασμό για την ορκομωσία του νέου προέδρου. Όλα τα μεγάλα ονόματα που πρωταγωνίστησαν στην γιορτή του Μπάρακ Ομπάμα “Είμαστε Ένα” οκτώ χρόνια νωρίτερα δεν έκαναν ουρά για τον εορτασμό του Κακού Πορτοκαλομάλλη. Αντίθετα, “Η Συναυλία Υποδοχής για τον Εορτασμό για του “Κάνε την Αμερική Ξανά Δυνατή” συμπεριλάμβανε το συγκρότημα του εναλλακτικού ροκ 3 Doors Down και κάντρυ ονόματα, όπως ο Lee Greenwood (Λη Γκρήνγουντ) οι Frontmen of Country (αποτελούμενων από μέλη συγκροτημάτων της δεκαετίας του 90, όπως Lonestar, Restless Heart και Little Texas) και το μεγάλο όνομα της εκδήλωσης, Τόμπυ Κηθ.
Ο Κήθ, ό οποίος είχε ήδη κατηγοροποιηθεί ως εμβληματική φυσιογνωμία του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, ήξερε αναμφισβήτητα ότι η παρουσία του θα παιρνόταν ως παραπέρα υποστήριξη για τον Ντόναλντ Τραμπ. Δεν τον ένοιαζε. Έβαλε τις πολιτικές του απόψεις στην άκρη και απέφυγε τα χτυπητά πολιτικά μηνύματα επί σκηνής . Ανάμεσα στο “American Soldier” και το “Made in America” που τα ερμήνευσε ζωντανά στο Λίνκολν Μεμόριαλ με φόντο μια οθόνη καλυμμένη με την αμερικάνικη σημαία, ο Κήθ προσέφερε το μόνο του μήνυμα για το βράδυ: αυτό της ευγνωμοσύνης σε αυτούς που υπηρετούν την χώρα που αγάπαγε.
Είπε: “Εκ μέρους της οικογένειας μου, της μπάντας μου και όλων των οπαδών μου, θέλω να χαιρετήσω στρατιωτικά τον Στρατό, το Ναυτικό, την Αεροπορία, τους Πεζοναύτες και την Ακτοφυλακή” Και συνέχισε: “Ένα ευχαριστώ στον Μπάρακ Ομπάμα για την θητεία του και ένα ευχαριστώ στον 45ο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ. Σας χαιρετίζω “
Εν έτει 2024, μια τέτοια ειλικρίνεια εύκολα αμφισβητείται και κοροϊδεύεται. Αλλά ανάμεσα σε ατελείωτες περιοδείες για τον αμερικάνικο στρατό και φιλανθρωπικές συναυλίες, ίσως η μεγαλύτερη υπηρεσία του Κηθ σε αυτήν την χώρα είναι ότι μας υπενθυμίζει μια εποχή που αυτό δεν ίσχυε. Ο Toby Keith – ο άνθρωπος που έγραψε για τον Οργισμένο Αμερικανό, τον Μεθυσμένο Αμερικανό, τον Αμερικανό Στρατιώτη και την Αμερικάνικη βόλτα – αγαπούσε αυτήν την χώρα ειλικρινά και χωρίς διάθεση απολογίας. Μακάρι τα τραγούδια του να μας υπενθυμίζουν ότι θα έπρεπε να το κάνουμε και εμείς.
Η κεντρική φωτο δείχνει τον Toby Keith στην συναυλία για την ορκομωσία του Ντόναλντ Τραμπ
Photo credit: David J. Philipp/ Washington Post
(1) Neo-Traditionalist Country: Mια γενιά καλλιτεχνών της δεκαετίας του ‘80 και ‘90 (Alan Jackson, George Strait, Reba Mc Entire , Dwight Yoakam The Judds) που πολέμησαν την κάντρυ ποπ, έφεραν στο προσκήνιο το honky tonk, το κλασσικό στυλ του 40 και 50, αρνήθηκαν να μπλέξουν με ποτό και ναρκωτικά που ήταν πρόβλημα της προηγούμενης γενιάς (Willie Nelson, Merle Haggard, Johnny Cash, George Jones) και ψήφιζαν συντηρητικούς πολιτικούς.
Πέρα από τους αγγλικούς στίχους του Courtesy of Red, White & Blue, όλοι οι υπόλοιποι στίχοι έχουν προστεθεί από τον διευθυντή του Άβαλον των Τεχνών που έκανε την μετάφραση
Tο “Palladium”, ένα συναρπαστικό, αυθεντικό latin show ανεβαίνει στην κεντρική σκηνή του Γυάλινου Μουσικού Θεάτρου από την Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου και κάθε Πέμπτη έως τις 14 Μαρτίου. Η Κουβανή τραγουδίστρια Rosanna Mailan συνοδευόμενη επί σκηνής από μια 10μελή Latin Orchestra, που αποτελείται από τους πιο καταξιωμένους Κουβανούς και Έλληνες μουσικούς του είδους, σε ένα άκρως διασκεδαστικό ρεπερτόριο με διεθνείς επιτυχίες της Λατινοαμερικάνικης κουλτούρας. Το πρόγραμμά μας ταξιδεύει στην 70s New York Latin-Jazz, ένα αφιέρωμα στο “Νέο Κύμα” της δεκαετίας του ‘70 (Fania All Stars, Celia Cruz, Tito Puente κλπ) που συνέδεσε την κουβανέζικη κουλτούρα με την Jazz της Νέας Υόρκης και έθεσε τις βάσεις για όλη την μεταγενέστερη πορεία της Latin μουσικής παγκοσμίως. Συνεχίζει με το Havana to Athens, ένα υπερατλαντικό μουσικό ταξίδι από την Κούβα και την λατινική Αμερική στην Ελλάδα με αναφορές σε Έλληνες δημιουργούς που επηρεάστηκαν από την Latin κουλτούρα (Μανώλης Χιώτης, Μαίρη Λίντα, Γιώργος Νταλάρας, Apurimac) Το show ολοκληρώνεται μέσα από τις χορευτικές δεξιότητες στους ρυθμούς της Salsa και του Cha-Cha, χορευτών με απίστευτα κοστούμια και άρωμα Λατινικής Αμερικής. Η αυλαία πέφτει στις 14 Μαρτίου με ένα Carnival Party, ένα δυνατό και διασκεδαστικό πρόγραμμα στην καρδιά του καρναβαλιού που έρχεται να ολοκληρώσει την σειρά εμφανίσεων με ρεπερτόριο Latin Classics, Pop, Disco κ.α Λίγα λόγια για την Rosanna Mailan H Rosanna Mailan είναι μία πολύπλευρη καλλιτεχνική φυσιογνωμία, πραγματικά μοναδική στο είδος της. Μια performer, τραγουδίστρια, μουσικός, συνθέτης και σκηνοθέτης η οποία διέπεται από γνήσιο Latin ταμπεραμέντο λόγω της καταγωγής της από την Κούβα και από εξαιρετική μουσική και ερμηνευτική ικανότητα, πράγματα που σε συνδυασμό μαγνητίζουν το κοινό σε οποιαδήποτε εμφάνισή της.
Κατέχει στο ενεργητικό της μία δυνατή καλλιτεχνική πορεία που μετρά αναρίθμητες εμφανίσεις και αρκετές συνεργασίες με σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Μίμης Πλέσσας, ο Κωσταντίνος Αργυρός, η Ρένα Μόρφη κ.α. ενώ έχει κυκλοφορήσει κομμάτια της δισκογραφικά από
Το 1875 ο Γάλλος μουσικοσυνθέτης Louis-Albert Bourgault-Ducoudray (Λουί- Αλμπέρ Μπουργκάου -Ντυκουντρύ 1840- 1910) πραγματοποίησε στην Αθήνα και τη Σμύρνη μουσικές καταγραφές ντόπιων ελληνόφωνων μουσικών παραδόσεων. Η έρευνά του απέφερε το έργο “Trente melodies populaires de Grèce et d’ Orient” που εκδόθηκε έναν χρόνο έπειτα στο Παρίσι. Τα κίνητρα και η αφορμή για να κάνει αυτό το ταξίδι και την συγκεκριμένη εργασία εντάσσονται σε ένα γενικότερο ιδεολογικό πλαίσιο των τελών του 19ου αιώνα, που οδήγησε διάφορους δυτικούς ερευνητές να περιδιαβούν ανατολικά περιβάλλοντα, όπως η Ελλάδα και η σημερινή Τουρκία, τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, και να πραγματοποιήσουν επιτόπιες μουσικές καταγραφές. Δηλαδή, ο Bourgault-Ducoudray δεν ήταν ο πρώτος μουσικός που έδειξε ενδιαφέρον στην ελληνική μουσική παράδοση. Αλλά εδώ δεν είναι ο χώρος για να απαριθμήσουμε τις πλείστες ανάλογες εργασίες εκείνης της εποχής.
Αξίζει όμως να τονίσουμε τη θετική διάθεση που έδειξαν οι συγκεκριμένοι περιηγητές στην ελληνική μουσική παράδοση. Οι προθέσεις κάποιων εξ αυτών των μουσικών ήταν να διασώσουν και να διαδώσουν το εν λόγω μουσικό είδος, άλλων να γεμίσουν τον νου τους με μελωδίες και μουσικά ερεθίσματα διαφορετικά από τα γνώριμα τους, ώστε να καταλήξουν στην παραγωγή νέων και καινοτόμων μουσικών συνθέσεων. Και κάπως έτσι, η ελληνική μουσική παράδοση ξεκίνησε να αποτυπώνεται σε πέντε γραμμές, στο περίφημο σύστημα μουσικής γραφής για τη Δύση, σχετικά άγνωστο ακόμη το διάστημα εκείνο για την Ελλάδα. Επομένως, οι πρώτες αυτές σημειώσεις αφορούσαν άλλοτε αυτούσια καταγραφή των ελληνόφωνων μελωδιών, άλλοτε εναρμονίσεις αυτών για να μπορέσουν να ερμηνευτούν από δυτικά μουσικά όργανα, και άλλοτε ενσωματώθηκαν σε νέες μουσικές συνθέσεις.
Πριν από την αποτύπωση όμως των μελωδιών, δηλαδή την αναπαράστασή τους σε χαρτί, προηγήθηκε η εντύπωσή τους, δηλαδή ο νοητός και μόνο σχηματισμός τους. Η έκδοση και ο δίσκος «Σμύρνη 1875. Εντυπώσεις μελωδιών» που παρουσιάζεται εδώ μας βοηθάνε να αντιληφθούμε αυτή την διαδρομή που διέσχισαν τα τραγούδια, οδηγούμενα από το στόμα του λαού στον νου και στις καταγραφές ενός Γάλλου μουσικού. Το έργο μας μεταφέρει επίσης στη Σμύρνη του 1875 και στα τραγούδια που τότε ερμήνευε ο ελληνόφωνοςπληθυσμός της. Έτσι, πολύ σοφά δόθηκε και ο τίτλος, «εντυπώσεις μελωδιών».
Ειδικότερα, το εδώ παρουσιαζόμενο πόνημα είναι ένα εγχείρημα που υλοποιήθηκε στα πλαίσια της πολιτιστικής δράσης «Fin de siècle: Εντυπώσεις μελωδιών από τη Σμύρνη», που επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού το 2021 με φορέα υλοποίησης το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών – Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας, το οποίο εδρεύει στο Ρέθυμνο της Κρήτης, και με υπεύθυνο για την εκτέλεση του έργο το μουσικό σχήμα Ματ σε 2 Υφέσεις.
Οι Ματ σε 2 Υφέσεις ιδρύθηκαν το 1999 και αποτελούνται από τους Δημήτριο Βαρελόπουλο, Αλέξανδρο Καψοκαβάδη, Γιώργο Κοντογιάννη, Πέτρο Λαμπρίδη, Σπυριδούλα Μπάκα, Γιάννη Τσιουλάκη και Κωστή Τσιουλάκη. Έχουν ηχογραφήσει μέχρι στιγμής τέσσερα επιπλέον μουσικά άλμπουμ, ενώ δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στο άλμπουμ «Σμύρνη 1875. Εντυπώσεις μελωδιών» τους ακούμε να εναλλάσσουν διάφορους συνδυασμούς μουσικών οργάνων (κιθάρες, λαούτο, λάφτα, τζουράς, μπαγλαμάς, κρητική λύρα με συμπαθητικές χορδές, κοντραμπάσο, πιάνο, στάμνα, πιατίνια, καχόν) και φωνών, όλους επιλεγμένους προσεκτικά για καθένα από τα τραγούδια του δίσκου ώστε να εναγκαλίζουν ταιριαστά τις μουσικές φράσεις.
Οι ηχογραφήσεις συντονίστηκαν από τον Άρη Ντεληθέο στο στούντιο AudioHome Recordings, η μίξη και το mastering από τον Κώστα Στεργίου στο συνΕΝΑ studio, αμφότερα από τα οποία βρίσκονται στην Αθήνα, ενώ η επιμέλεια της μίξης έγινε από τον Πέτρο Λαμπρίδη και τον Αλέξανδρο Καψοκαβάδη. Το εξώφυλλο της έκδοσης ετοίμασε ο Ορέστης Λαδένης ενώ τα γραφιστικά είναι επιμέλεια της Μαργαρίτας Κονδυλάκη.
Δημήτρης Βαρελόπουλος
Άραγε, ο Bourgault-Ducoudray φανταζόταν καθόλου ότι οι συνθέσεις του θα καταλήξουν να αναπαράγονται σχεδόν 150 χρόνια έπειτα από ένα ελληνικό μουσικό σχήμα; Να εντάσσονται σε έναν δίσκο και να αποτελούν αντικείμενο ερευνητικής δραστηριότητας; Ας παρατηρήσουμε λοιπόν εντονότερα αυτή τη διαδρομή των 12 τραγουδιών που ηχογραφήθηκαν από τους Ματ σε 2 Υφέσεις: αρχικά ερμηνεύτηκαν από ελληνόφωνους πληροφορητές και εντυπώθηκαν στο μυαλό ενός Γάλλου μουσικού, εκεί ζυμώθηκαν και έπειτα αναπλάστηκαν σε νέους συνδυασμούς, αποτυπώθηκαν σε χαρτί, δημοσιεύτηκαν και κυκλοφόρησαν στο εξωτερικό και την Ελλάδα και τέλος μελετήθηκαν και αποδόθηκαν και πάλι σε μοντέρνο πλαίσιο από ελληνικό σχήμα.
Η αποτύπωση και η ερμηνεία όμως της ελληνικής μουσικής παράδοσης είναι μείζονα και αμφιλεγόμενα ζητήματα που μπορούν να σχολιαστούν με αφορμή το εν λόγω πόνημα. Συγκεκριμένα, είναι γεγονός ότι η καταγραφή του συγκεκριμένου μουσικού είδους δεν μπορεί να είναι απόλυτα πιστή, μιας και πρόκειται για είδος με μεγάλη προφορικότητα. Ταυτόχρονα, η αντίληψη των τροπικών και πολυρυθμικών μελωδιών της από τους δυτικούς λόγιους μουσικούς και η μετερμηνεία της σε δυτικό αλλά και σε ελληνικό σύγχρονο περιβάλλον προσφέρουν πάντα πολλά θέματα προς συζήτηση. Γενικότερα, σε όλο αυτό το έργο μπορούμε να παρατηρήσουμε να κυριαρχούν τα δίπολα Δύση/Ανατολή, καταγραφή/προφορικότητα, λόγιος/λαϊκός πολιτισμός,συγκερασμένη/τροπική μουσική, απλοί ρυθμοί/πολυρυθμία, παράδοση/καινοτομία.
Διαβάζουμε και αναλυμένα για τα ζητήματα αυτά στα Kείμενα που βρίσκονται εντός της έκδοσης: η Σπυριδούλα Μπάκα γράφει πληροφοριακά για το έργο του Bourgault-Ducoudray, ο Αλέξανδρος Καψοκαβάδης για τη μουσική γραφή γενικότερα αλλά και ειδικότερα στο πεδίο της ελληνικής μουσικής παράδοσης, ο Κωστής Τσιουλάκης προσφέρει σχολιασμούς για ζητήματα που προκύπτουν γύρω από τις εναρμονίσεις τροπικών μελωδιών, ο Δημήτρης Βαρελόπουλος για την ερμηνεία της παρτιτούρας και τη μετερμηνεία των ηχογραφήσεων και ο Γιάννης Τσιουλάκηςμας πληροφορεί σχετικά με την κοσμοπολίτικη ανταλλαγή, την υβριδικότητα και την από-οικειοποίηση των αρχικά καταγεγραμμένων μελωδιών της Σμύρνης.
Σπυριδούλα Μπάκα
Πάλι πολύ σοφά, η έκδοση είναι τρίγλωσση, στα ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά, ούτως ώστε να μην απευθύνεται μόνο στο ελληνικό κοινό, και να ακολουθεί τρόπον τινά τα χνάρια του έργου του Bourgault-Ducoudray.
* Η Ευαγγελία Χαλδαιάκη έχει Πτυχίο στην Τουρκική Γλώσσα, Φιλολογία και Ιστορία από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (2014), τίτλο Μεταπτυχιακών Σπουδών στις Λαογραφικές Σπουδές και τον Λαϊκό Πολιτισμό από το ίδιο Ίδρυμα (2017) και το 2022 έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα από το Τμήμα Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, με τη διδακτορική διατριβή «Η δημοτική μουσική στις τουρκόφωνες και ελληνόφωνες μουσικές συλλογές της ύστερης οθωμανικής περιόδου: λαϊκός πολιτισμός και διακοινοτικές σχέσεις».
1Ο πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται, λέει το δημώδες και αυτό που εννοεί είναι ότι στην απελπισία του κάποιος μπορεί να βρει αποκούμπι το οτιδήποτε. Ο Σκαραβαίος δεν φαίνεται μια σειρά που θα την έχουμε για αποκούμπι, μια σειρά της απελπισίας, αλλά με όσα έχουμε δει τη φετινή σεζόν στην τηλεόραση, μάλλον θα πρέπει να αποδεχτεί και αυτόν τον χαρακτήρα.
Ξεκινάμε έτσι το κείμενο για τη νέα σειρά του ALPHA που προβλήθηκε χθες σε δημοσιογράφους εν όψει της πρεμιέρας την Κυριακή, γιατί φέτος ήταν κάμποσες οι σειρές που μας προσέφεραν ελπίδα ότι θα δούμε κάτι πολύ καλό, αλλά στην πράξη αποδείχτηκαν λίγες και δεν ανταποκρίθηκαν στον πήχη που οι ίδιες έθεσαν προ του ερχομού τους.
Ο Σκαραβαίος είναι η τελευταία ελπίδα για φέτος ώστε να πούμε ότι είδαμε κάτι πολύ καλό, με εξαίρεση πάντα το Milky Way στο MEGA, που είναι μια κατηγορία μόνο του στη φετινή μυθοπλασία και είναι, αναμφίβολα η καλύτερη σειρά της χρονιάς, έχοντας όμως μια streaming δομή που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του σήμερα.
Ο Σκαραβαίος δεν θα είναι, δυστυχώς, μια τέτοια σειρά, οπότε ελπίζουμε ότι από τις τόσες παλιομοδίτικες που έχουμε δει τη φετινή σεζόν, θα φέρει μια αναβάθμιση. Ο Γιάννης Τσορτέκης που πρωταγωνιστεί, γνώρισε πέρσι αποθέωση για τις ερμηνείες του στο Maestro και στο Αυτή Η Νύχτα Μένει, έχει το μομέντουμ, είναι ένας εξαίρετος ηθοποιός, είναι ο Σκαραβαίος, οπότε τοποθετούμε στους ώμους του την μεγάλη ευθύνη.
Άλλωστε, ο Σκαραβαίος είναι μια σειρά αστυνομικού μυστηρίου, εικάζουμε πως έχει στοιχεία νουάρ, ίσως να έχει και χαρακτηριστικά ταινιών Οικονομίδη, επομένως η πρώτη ύλη υπάρχει. Η εκτέλεση και το στήσιμο του πιάτου θα τα κρίνουν όλα.
Οι Χαρακτήρες
Μάρκος Αλεξίου / Ο Σκαραβαίος (Γιάννης Τσορτέκης)
Ο Μάρκος Αλεξίου που κουβαλάει το παρατσούκλι «Ο Σκαραβαίος» από τα χρόνια της Σχολής ακόμη, είναι επικεφαλής του τμήματος Εγκλημάτων κατά της Ζωής στη ΓΑΔΑ. Είναι γνωστός για τις επιτυχίες στη δουλειά του, για το πείσμα, την ευστροφία, την ταχύτητα και την ικανότητά του να ψυχολογεί τους συνομιλητές του. Αγαπάει οτιδήποτε ρετρό αλλά και οτιδήποτε μοντέρνο minimal. Οδηγεί πάντοτε έναν παλιό σκαραβαίο, κληρονομιά από τον πατέρα του που έχασε σε μικρή ηλικία.
Διατηρεί καλές προσωπικές σχέσεις με τους συναδέλφους του και πολλές γνωριμίες με ανθρώπους που λειτουργούν σαν ένα δίκτυο πληροφοριοδοτών. Είναι χωρισμένος και έχει μια κόρη, τη Χλόη, που σπουδάζει στη Θεσσαλονίκη φιλολογία με την οποία προσπαθεί να έχει επαφή, χωρίς να το καταφέρνει πάντοτε.
Μάκης Πριόβολος (Γιώργος Πυρπασόπουλος)
Κάνει μόνο δουλειές γραφείου, αφού έχει παροπλιστεί μετά από συμπλοκή που τον οδήγησε σε αναπηρικό αμαξίδιο. Είναι καλός ανακριτής. Μιλάει διαρκώς για τους αρχαίους φιλοσόφους και την εκλαϊκευμένη φιλοσοφία. Είναι συχνά στωικός και σαρκαστικός με τους συναδέλφους του, συμμετέχει σε δράσεις ΑΜΕΑ και αθλείται στην ξιφασκία ΑΜΕΑ, έχοντας κερδίσει μετάλλια. Έχει κοφτερό μυαλό, βρίσκει τα μοτίβα μελετώντας και οργανώνοντας τους φακέλους των υποθέσεων.
Μάρθα Λαζαρίδη (Μαρία Παπαφωτίου)
Η πιο στενή συνεργάτιδα που έχει ο Σκαραβαίος, αστυνομικός και η ίδια στην ΓΑΔΑ. Μαζί καλούνται να εξιχνιάσουν πολύπλοκες υποθέσεις εγκλημάτων. Ο Σκαραβαίος και η Μάρθα αποτελούν ένα δυναμικό δίδυμο των ερευνητών που είναι χρόνια αχώριστο. Η σχέση τους έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου. Έχουν αναπτύξει έναν κοινό κώδικα, αλλά η σχέση τους εξακολουθεί να δοκιμάζεται με διαφωνίες και κόντρες στις συνθήκες μιας πολύ απαιτητικής δουλειάς.
Η Μάρθα είναι παντρεμένη με τον Νίκο που έχει φύγει από την Αθήνα κυνηγώντας την ακαδημαϊκή καριέρα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στην Σάμο. Είναι τυπικά μαζί για χάρη του 15χρονου γιου τους, Ηρακλή, που πηγαίνει στο γυμνάσιο.
Μαργαρίτα Κωνσταντίνου (Νικολέττα Καρρά)
Ιατροδικαστής και ετεροθαλής αδερφή του Σκαραβαίου. Κοκκινομάλλα, εκρηκτική, λιγομίλητη, σκοτεινή, με δυνατές σπουδές και οξυδέρκεια. Πάντα λέει ότι θα μπορούσε να κάνει καριέρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Είναι πολύτιμη σύμβουλος της ομάδας, θέλει να μαθαίνει λεπτομέρειες για το πώς προχωράει η έρευνα, βγαίνοντας έξω από τα δικά της χωράφια πολλές φορές. Έχει ευκαιριακές σχέσεις με γυναίκες και της αρέσουν οι γρήγορες μηχανές.
Κατερίνα Ρούσσου (Αλεξάνδρα Ταβουλάρη)
Ψυχολόγος εγκληματολόγος με πλούσιες ακαδημαϊκές περγαμηνές. Είναι οργανωμένη, συστηματική, με ένα μωρό παιδί και δικηγόρο σύζυγο. Ασχολείται με περίπλοκες υποθέσεις, το profiling, τις μικροεκφράσεις και τη γλώσσα του σώματος στις ανακρίσεις και ειδικεύεται σε εγκλήματα έμφυλης βίας για τα οποία έχει ιδιαίτερη ευαισθησία. Είναι φιλόδοξη και με πολύτιμες πολιτικές άκρες. Δεν την βλέπουν όλοι με καλό μάτι, αλλά είναι σύμμαχος της ομάδας.
Ελευθερία (Βάσω Καβαλιεράτου)
Η καθαρίστρια της ΓΑΔΑ. Είναι δυναμική, νευρική, εξωστρεφής, πολυλογού, λαϊκιά, διαβάζει βιβλία αυτοβοήθειας και περιμένει πάντα στη γωνία για να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα και να εμπνεύσει όσους το βάζουν κάτω. Μεταφέρει στην ομάδα όλο το gossip και το talk of the town. «Σκοτεινό» σημείο και αυτό που προσπαθεί να καλύψει με όλη αυτή την εξωστρέφεια και την εκλαϊκευμένη ψυχολογία, είναι ο γιος της, ο οποίος είναι εκ γενετής ΑΜΕΑ.
Κώστας Καρανίκας (Κωνσταντίνος Λιάρος)
Το πουλέν του γραφείου, πολλά υποσχόμενος. Ο Σκαραβαίος είναι αντικείμενο θαυμασμού και έχουν σχέση πατέρα – γιου. Θέλει να προχωρήσει, αλλά συχνά είναι επιπόλαιος, ριψοκίνδυνος και μπλέκει σε καταστάσεις. Το σκοτεινό του σημείο; Δεν πίνει συνέχεια, αλλά όταν το κάνει μπορεί να ξεφύγει. Γενικά, το αίμα του βράζει και δε διστάζει να κάνει τσαμπουκάδες.
Αρχηγός (Μανώλης Μαυροματάκης)
Ο άνθρωπος που έχει βοηθήσει τον Σκαραβαίο επαγγελματικά και του έχει απόλυτη εμπιστοσύνη. Είναι ηθικός, ισορροπιστής, αλλά φοβισμένος απέναντι στους πολιτικούς προϊσταμένους του. Προσπαθεί να αποτρέψει την ομάδα από λάθη και τον αυθορμητισμό που μπορεί να αποβεί ολέθριος.
‘Ελενα Αλεξίου (Ράνια Οικονομίδου)
Η μητέρα του Μάρκου/ Σκαραβαίου και της Μαργαρίτας, η οποία αποφυλακίζεται έχοντας εκτίσει ποινή ισόβιας κάθειρξης (στα εφτάμιση χρόνια). Όλα αυτά τα χρόνια έχει οδηγηθεί σε μια κατάσταση συντριβής και επιλεκτικής αλαλίας, ασχολείτο μόνο με την κατασκευή χειροποίητης κούκλας σε ένα εργαστήριο που υπήρχε στις γυναικείες φυλακές Θήβας όπου εξέτισε την ποινή της. Όσο ήταν φυλακισμένη δεν είχε καμία επαφή με τον Σκαραβαίο, ο οποίος τη θεωρεί υπεύθυνη για τη διάλυση της οικογένειας.
Δημήτρης Κωνσταντίνου (Θοδωρής Κατσαφάδος)
Πατέρας της Μαργαρίτας και πατριός του Σκαραβαίου. Ο Σκαραβαίος τον έχει ως πρότυπο.
Χλόη Αλεξίου (Σοφίνα Λαζαράκη)
Κόρη που απέκτησε ο Σκαραβαίος από το γάμο του με τη Στέλλα, με την οποία έχουν χωρίσει πριν από χρόνια. Σπουδάζει στη Θεσσαλονίκη φιλολογία. Η σχέση της με τον πατέρα της δεν είναι πάντοτε ομαλή. Τον Σκαραβαίο τον απασχολεί η σχέση με την κόρη του, καθώς αγωνιά αν είναι καλά, ποιες είναι οι φιλίες και οι ερωτικές της σχέσεις και νιώθει ενοχές επειδή δεν καταφέρνει να είναι κοντά της όσο θα ήθελε.
Ηρακλής (Γιάννης Μηλιώτης)
Ο γιος της Μάρθας αναπτύσσει περίεργη συμπεριφορά και βουτάει στις εξαρτήσεις, όταν κλυδωνίζεται ο γάμος των γονιών του. Είναι ένας συνεχής πόλος άγχους και δοκιμασίας για την Μάρθα, η οποία δεν το βάζει ποτέ κάτω μαζί του.
Τραχανάς
Η αχώριστη παρέα του Σκαραβαίου, ένα πανέξυπνο λυκόσκυλο. Πιστός και προστατευτικός, ο Τραχανάς βρίσκεται στο πλευρό του Σκαραβαίου στις όμορφες στιγμές, στις βόλτες, στα ταξίδια αλλά και στα δύσκολα.
Ο ΣΚΑΡΑΒΑΙΟΣ: Τι θα δούμε στο πρώτο επεισόδιο
Μια γνωστή δημοσιογράφος-τηλεαστέρας που κάνει εκπομπές για εξαφανίσεις και ανεξιχνίαστες δολοφονίες, εξαφανίζεται η ίδια από το πάρκινγκ του σταθμού όπου εργάζεται στο τέλος της εκπομπής της, ενώ ερευνούσε την υπόθεση της δολοφονίας μιας παντρεμένης γυναίκας που η αστυνομία δεν έχει καταφέρει να διαλευκάνει.
Ο χρόνος αρχίζει να μετράει αντίστροφα για τον Σκαραβαίο και την ομάδα του, όταν διαπιστώνουν ότι η εξαφάνιση της δημοσιογράφου, αλλά και η ανεξιχνίαστη δολοφονία που είναι ανοιχτή εδώ και δυο μήνες συνδέονται πιθανόν μεταξύ τους, αλλά και με μια παλιά υπόθεση γυναικοκτονίας.
Το ερώτημα σε αυτή την ιστορία δεν είναι μόνο ποιος το έκανε, αλλά και πως θα καταφέρουν να τον πιάσουν καταφέρνοντας να σώσουν την δημοσιογράφο. Παράλληλα εφτάμιση χρόνια μετά, η μητέρα του Σκαραβαίου με την οποία έχει διακόψει κάθε επαφή, αποφυλακίζεται έχοντας εκτίσει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Η πιο σκοτεινή περίοδος της οικογενειακής ζωής του Σκαραβαίου και μια φωτιά που σάρωσε τη ζωή του, επανέρχονται σαν εφιάλτης και τον κλονίζουν.
Ο Σκαραβαίος, Πρεμιέρα: Κυριακή 04 Φεβρουαρίου, στις 21:00
Η πρωτότυπη όπερα “El Greco” του Γιώργου Χατζηνάσιου ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 13,15,17 και 20 Φεβρουαρίου
Η πρωτότυπη όπερα “El Greco” του Γιώργου Χατζηνάσιου, του πολυδιάστατου δημοφιλούς συνθέτη που έχει συμπληρώσει πάνω από πενήντα χρόνια διαρκούς παρουσίας στην καλλιτεχνική ζωή του τόπου μας, ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για τέσσερις μόνο παραστάσεις στις 13,15,17 και 20 Φεβρουαρίου (ώρα: 20.00).
Σε αυτή τη νέα παραγωγή, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη ένα μουσικοσκηνικό θέαμα με ψηφιακές προβολές που μεταφέρουν τους θεατές στο εικαστικό σύμπαν του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου.
Γιώργος Χατζηνάσιος
Dario di vierti
Το έργο, το οποίο αφηγείται την πορεία του Γκρέκο από τη γενέτειρά του, την Κρήτη, στην Ιταλία και κατόπιν στην Ισπανία, παρουσιάζεται σε ιταλικό λιμπρέτο του Ηλία Λιαμή (με ελληνικούς υπέρτιτλους), με τη συμμετοχή καταξιωμένων καλλιτεχνών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Τη Συμφωνική Ορχήστρα Novarte διευθύνει ο Νίκος Βασιλείου, ο οποίος έχει αναλάβει επίσης την ενορχήστρωση. Τη σκηνοθεσία και δραματουργία της παράστασης υπογράφει η Αγγέλα Σαρόγλου. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Κωνσταντίνου Ζαμάνη. Τους φωτισμούς σχεδίασε η Στέλλα Κάλτσου, και τις προβολές o Βασίλης Κεχαγιάς. Συμμετέχει η Χορωδία Fons Musicalis (καλλιτεχνική διεύθυνση: Κωστής Κωνσταντάρας). Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Γκρέκο ερμηνεύει ο Dario Di Vietri. Λαμβάνουν μέρος οι λυρικοί τραγουδιστές: Ελένη Καλένος, Δημήτρης Τηλιακός, Deyan Vatchkov, Μαρίνος Ταρνανάς, Μαρισία Παπαλεξίου, Μιχάλης Ψύρρας, Νικόλας Μαραζιώτης, Ανδρέας Καραούλης.
Η παράσταση είναι μια χορηγία της ΔΕΗ.
Η ΔΕΗ με το πρόγραμμα εταιρικής υπευθυνότητας “ΔΕΗ ενεργώ” ενισχύει τον πολιτισμό. Στηρίζοντας ενεργά όλους και όσα μας οδηγούν στο μέλλον, η ΔΕΗ συνδέεται απόλυτα με την προώθηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Γιατί τον πρώτο ρόλο για ένα καλύτερο μέλλον τον έχει πάντα ο πολιτισμός.
Η προπώληση έχει αρχίσει.
Λιμπρέτο | Ηλίας Λιαμής
Ενορχήστρωση – Μουσική διεύθυνση | Νίκος Βασιλείου
13,15, 17 και 20 Φεβρουαρίου | 20:00 | Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη
Στα ιταλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους
Συμπαραγωγή | Apollonian Enterprises – Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Χορηγός: ΔΕΗ ενεργώ
Η προπώληση έχει αρχίσει
Λίγα λόγια για την όπερα “El Greco”
Η τρίπρακτη όπερα “El Greco” του Γιώργου Χατζηνάσιου αφηγείται την πορεία του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, ο οποίος ξεκινά από την Κρήτη, διαβαίνει την Ιταλία και καταλήγει στην Ισπανία. Στο ταξίδι του αυτό, ο μεγάλος έλληνας ζωγράφος αναζητά πίσω από τις μορφές τη θεία πνοή, την κρυμμένη σε κάθε ύπαρξη, που επιθυμεί να ενωθεί ξανά με τον Δημιουργό.
Το έργο δεν είναι επουδενί ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ της ζωής του Γκρέκο. Είναι ένα έργο που πραγματεύεται την πορεία της αναζήτησης. Όχι μόνο του Γκρέκο αλλά και του κάθε καλλιτέχνη διαχρονικά. Γι’ αυτόν το λόγο, το χωροχρονικό γίγνεσθαι δεν είναι στεγανό, επιτρέποντας έτσι την “συνάντηση” του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου τόσο μ’ έναν άλλο μεγάλο Κρητικό, τον Νίκο Καζαντζάκη, όσο και με το όραμα του μυθικού Ικάρου ως προσωποποίηση της αναζήτησης της ελευθερίας και του εσωτερικού φωτός.
.jpg?t=HLOQ8f9F6hdwF6aDXMVjWg)
.jpg?t=6FnYyFqEpASyzeJ_EEVTzA)
