ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Δεν βρέθηκαν άρθρα

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακολουθήστε μας:
1 May, 2026
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΒΑΛΟΝ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
SECTION
logo
mobile-logo
ΚεντρικήStandard Blog Whole Post (Σελίδα 28)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

 του Γεώργιου Πισσαλίδη 

Από αυτήν την εβδομάδα , το “Αβαλον των Τεχνών” ξεκινάει μια εβδομαδιαία επιλογή για τις μουσικές (και όχι μόνο) επιλογές του Σ/ Κ αλλά και όλης της εβδομάδος. Έτσι έχουμε: 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 

Ο Δημήτρης Μυστακίδης, τις Παρασκευές του Φεβρουαρίου στον “Σταυρό του Νότου” 

Με τα τραγούδια από το νέο του δίσκο «Μόρσο», με ρεμπέτικα (εννοείται!), με τραγούδια του Θεσσαλού ποιητή και του push pull με την κόκκινη μπαντάνα και με ό,τι προκύψει κάθε φορά.

Συνοδοιπόροι του, ο Μιχάλης Ατσάλης στις κιθάρες, ο Γιώργος Μακρής στη γκάιντα, την τσαμπούνα και το καβάλ, ο Πέτρος Λαμπρίδης στο ακουστικό και ηλεκτρικό μπάσο, ο Πρόδρομος Μυστακίδης στα τύμπανα και ο Ιωάννης Δαμιανός στην ηχοληψία. Μαζί του στο τραγούδι, η Νεκταρήλια Τσομπάνογλου.

Στο νέο του άλμπουμ με τίτλο «Μόρσο», την πρώτη ολοκληρωμένη κυκλοφορία με καινούργια τραγούδια, ο Δημήτρης Μυστακίδης μπολιάζει σ’ αυτά την κληρονομιά του ρεμπέτικου και της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, επαναπροσδιορίζοντας μια ολόκληρη παράδοση.

Η λαϊκή ραχοκοκαλιά του άλμπουμ συνδυάζεται με τα industrial κρουστά, τις ψυχεδελικές ηχητικές υφές και τα ηλεκτρικά όργανα, δημιουργώντας ένα μουσικό καλειδοσκόπιο, που ταξιδεύει από τις υπόγειες ταβέρνες στους πολύβουους δρόμους της πόλης. 

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ 

Φραντζή & Θαρύπου 35 – 37

Ώρα Έναρξης: 22.30
Ώρα Προσέλευσης: 22:00

Εισιτήρια στο viva.gr 

 

Ο Μάνος Πυροβολάκης για δύο Παρασκευές στο Casa de Musica 

Για δυο μοναδικές βραδιές o ιδιαίτερος τραγουδοποιός δημιουργεί το δικό του κρητικό – rock πάλκο. Παράλληλα με τις επιτυχίες του “Το Χαμόγελο σου”, “Τι μας ενώνει”, “Όλα για όλα”, “Στης εκκλησιάς την πόρτα”, “Αν η αγάπη”, “Μπορεί να βγω” κ.α., κάνοντας πάντα αναφορά στην Κρητική παράδοση και όχι μόνο, μέσα από τη δική του αισθητική προσέγγιση.

Μαζί του δύο καλεσμένοι που αγαπά πολύ, θα ενώσουν τις φωνές και τις μελωδίες τους σε ένα πολυποίκιλο πρόγραμμα – πρόταση.

Η Fide Koksal, η αισθαντική αυτή ερμηνεύτρια και στιχουργός από τη Σμύρνη, που ζει και στις δύο χώρες και έχει συνεργαστεί με μεγάλους έλληνες δημιουργούς, θα βρεθεί μαζί του την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου,  ενώ ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, ο δημιουργός τόσων αγαπημένων τραγουδιών την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου.

CAJA DE MUSICA
Σινώπης 27 – Αθήνα

Είσοδος: 12€
Κρατήσεις: 6944 610061 (12.00 – 22.00)

 

Mυτηληνιό Παραδοσιακό γλέντι με τον Βαγγέλη Σαραντίδη στο “Πέραν”

Ο Βαγγέλης Σαραντίδης γεννημένος στον Μεσότοπο της Λέσβου, από τα πρώτα του βήματα μυήθηκε στο αυθεντικό μουσικό ιδίωμα του τόπου.

Μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας μουσικά δίπλα στον σπουδαίο Νίκο Καλαϊτζή- Μπινταγιάλα, παρέα με τον μοναδικό Σόλωνα Λέκκα, τον Στρατή Ράλλη και άλλοτε πάλι με τους μερακλήδες γλεντιστάδες του Μεσοτόπου μετέφεραν στο σήμερα τους μακρόσυρτους αμανέδες, τα βαριά ζεϊμπέκικα, τους συρτούς σκοπούς και τους αυθεντικούς καρσιλαμάδες.

Το βράδυ της Παρασκευής 10 Φεβρουαρίου στις 22.30 και παρέα με τους εξαιρετικούς Μυτιληνιούς μουσικούς :

Παναγιώτη Καϊντατζή στο ούτι,
Σταυρούλα Σπανού στο σαντούρι,
Στρατή Σκουρκέα στα κρουστά,
Ιγνάτιο Σαραντίδη στο λαούτο και την κιθάρα

και την Δήμητρα Ζερμπίνου που θα ερμηνεύσει αυθεντικά τα παραδοσιακά τραγούδια της ιδιαίτερης πατρίδας της, προσκαλείστε σε ένα αυθεντικό γλέντι που σέρνει την καταγωγή του από τον ελληνισμό της Μ.Ασίας.

«ΠΕΡΑΝ, ΤΟ ΚΑΦΕ ΑΜΑΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ»
Λεωφόρος Δεκελείας 20,
Νέα Φιλαδέλφεια
έναρξη 22.30
επιβάρυνση θεάματος 5 ευρώ/άτομο
Κρατήσεις: 210-25.33.896

 

Η Μαρίζα Ρίζου για τις Παρασκευές του Φεβρουαρίου στο VOX 

Mε αφορμή την κυκλοφορία του τέταρτου δίσκου της “Το Χωριό” , η Μαρίζα Ρίζου μαζεύει τους συνεργάτες της και έρχεται στο Vox για 4 Παρασκευές με σκοπό της δημιουργίας ενός λάιβ όπου ο κόσμος θα νοώθει ζεστασιά, οικειότητα και θέληση για να γελάσει και να κλάψει. 

 Όλες τις Παρασκευές θα υπάρχουν μαζί της δύο υπέροχα κορίτσια που θα μεταφράζουν το live στη νοηματική. Επίσης, ο χώρος θα είναι διαθέσιμος και προσβάσιμος σε αμαξίδια και ανθρώπους με αναπηρία. 

LIVE / VOX 2023

ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ 16
ΤΗΛ. ΚΡΑΤΗΣΕΩΝ: 210.3475900
Ώρα έναρξης : 21:30

Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr

Η αγορά εισιτηρίου περιλαμβάνει τη θέαση του προγράμματος, για την οποία η αγορά ποτού δεν είναι υποχρεωτική 

 

Κρητικές βραδυές στον “Βιβλιοπότη” 

Με Βασίλη Χατζημακρή (λύρα) Μάνο Καρτέρη (λαούτο) και Γαλλίο Κωστή

(λαούτο) 

ΒΙΒΛΙΟΠΟΤΗΣ

Χαριλάου Τρικούπη 16

Ώρα : 22:00 

Κρατήσεις: 2130 – 082678 

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2023

Ο Γιάννης Διονυσίου στο “Ίλιον” PLUS

Μετά από τις πολύ επιτυχημένες εμφανίσεις του περασμένου Νοεμβρίου, ο Γιάννης Διονυσίου και οι σπουδαίοι μουσικοί του επιστρέφουν το  Σάββατο 11 Φεβρουαρίου στο αγαπημένο τους στέκι το ΙΛΙΟΝ plus στο κέντρο της Αθήνας.

Το πρόγραμμα θα αποτελείται από κλασικά λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια που τον έχουν καθιερώσει ως πρεσβευτή αυτής της μεγάλης μουσικής μας παράδοσης και θα ακουστούν και τραγούδια από τον πρόσφατο πρώτο ολοκληρωμένο προσωπικό του δίσκο.

O Γιάννης Διονυσίου είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους και ελπιδοφόρους ερμηνευτές της γενιάς του και έχει ξεχωρίσει για το σπάνιο ταλέντο του. Μπορεί να ανταπεξέλθει με άνεση σε όλο το φάσμα του τραγουδιού και ξεχωρίζει τόσο για το αναγνωρίσιμο χρώμα της φωνής του, όσο και για την ερμηνευτική του δύναμη και έκταση. Έχει ήδη δώσει τα διαπιστευτήρια του σπάνιου ταλέντου του με τις επιτυχημένες ζωντανές εμφανίσεις του και απολαμβάνει την εμπιστοσύνη σημαντικών καλλιτεχνών που έχουν μοιραστεί μαζί του το έργο τους επί σκηνής.

IΛΙΟΝ PLUS                                                                                                                Πατησίων και Κοδριγκτώνος 17)
Εισιτήριο: 12 ευρώ
Προπώληση μέσω viva.gr
Πληροφορίες – Κρατήσεις: 2108824383, 6983600510 

 

Xaris Lambrakis Quartet@Zp87

Το Χάρης Λαμπράκης Quartet σχηματίστηκε το 2006 στην Αθήνα και αποτελείται από τους Νίκο Σιδηροκαστρίτη (τύμπανα), Δημήτρη Θεοχάρη (πιάνο), Δημήτρη Τσεκούρα (κοντραμπάσο) και Χάρη Λαμπράκη (νέυ). Το συγκρότημα για 16 και πλέον χρόνια, εμβαθύνοντας στη σχέση και την επικοινωνία των μελών του με τους ακροατές, παίζει αποκλειστικά δικές του συνθέσεις. Συνθέσεις βασισμένες στη μόνταλ τζαζ, την ελληνική παραδοσιακή αλλά και την αυτοσχεδιαζόμενη μουσική.

Η δισκογραφία του Χάρης Λαμπράκης Quartet περιλαμβάνει τρία cd, τα Θέα (2010) και Μετέωρα (2012) και Λαφίνα (2017).


Zp87
Ζωοδόχου Πηγής 87, 

Νεάπολη-Εξάρχεια

στις 9:00μ.μ. 

 Δεν γίνονται κρατήσεις
ο Χώρος ανοίγει την ώρα της εκδήλωσης στις 9.00μ.μ.
είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά 

 

KYΡΙΑΚΗ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 

“Μόρτικα Ντουζένια” με Σεμέλη Παπαβασιλείου στο ‘Πέραν” 

Ένα πρόγραμμα με αγαπημένα ρεμπέτικα τραγούδια και όχι μόνο, με πολύ μεράκι, πολύ κέφι, από εξαιρετικούς μόρτες του είδους.

Σεμέλη Παπαβασιλείου – τραγούδι
Κώστας Δουμουλιάκας – τραγούδι, μπουζούκι
Γιώργος Χρονόπουλος – κιθάρα
Μιχάλης Δάρμας – κοντραμπάσο

Ώρα: 15:00 

είσοδος 5 ευρώ
Κρατήσεις: 210-25.33.896


«ΠΕΡΑΝ, ΤΟ ΚΑΦΕ ΑΜΑΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ»
Λεωφόρος Δεκελείας 20,
Νέα Φιλαδέλφεια

 του Γεώργιου Πισσαλίδη  Από αυτήν την εβδομάδα ,

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

του Τηλέμαχου Χορμοβίτη 

To φθινόπωρο που μας πέρασε έπεσαν στα χέρια μου οι “Φιλολογικοί Περίπατοι” του δημοσιογράφου και συγγραφέα Κωστή Μπαστιά που εκδόθηκαν πριν κάποια χρόνια από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Πρόκειται για τις συνεντεύξεις που πήρε ο Μπαστιάς από 38 συγγραφείς την περίοδο 1930-1932 και που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό “Εβδομάς”. 

Απολαμβάνοντας τις γλαφυρές, εξομολογητικές συνομιλίες του Μπαστιά με τον Νιρβάνα, τον Λαπαθιώτη, τον Ουράνη και άλλους, στάθηκα σε ένα όνομα που έβλεπα για πρώτη φορά : Διονύσιος Κόκκινος. Διαβάζω στους “Φιλολογικούς Περίπατους” πως είναι από τους πρώτους συγγραφείς που απομακρύνθηκαν από την ηθογραφία και θεμελίωσαν το λεγόμενο “αστικό αθηναϊκό μυθιστόρημα”, με θέματα και ήρωες από την ζωή της ελληνικής πρωτεύουσας. “Ο συγγραφεύς της μέσης ελληνικής αστικής τάξεως” τον χαρακτηρίζει ο Μπαστιάς ενώ ο ποιητής και κριτικός Κλέων Παράσχος έγραφε γι’ αυτόν το 1928 : “Σήμερα δεν έχομε παρά δύο μόνον μυθιστοριογράφους : τον Ξενόπουλο και τον Κόκκινο”. 

Αυτός ο συγγραφέας, που στις μέρες του το όνομά του έμπαινε πλάι σε αυτό του Ξενόπουλου αλλά σήμερα το λογοτεχνικό του έργο είναι εντελώς ξεχασμένο, μου τράβαγε όλο και πιο πολύ το ενδιαφέρον. Άρχισα να ψάχνω πληροφορίες στο διαδίκτυο. Βρήκα πως γεννήθηκε το 1884 στον Πύργο Ηλείας, εργάσθηκε σε εφημερίδες για πολλά χρόνια και ήταν πολυγραφότατος : έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, χρονογραφήματα αλλά και πολεμικές εντυπώσεις. Το λογοτεχνικό του έργο τελειώνει ουσιαστικά κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1930 αφού αφιερώνεται στη συγγραφή της ιστορίας της “Ελληνικής Επανάστασης”, για την οποία βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Η εξάτομη “Ελληνική Επανάσταση” του Κόκκινου θεωρείται κλασικό έργο και κυκλοφορεί ακόμη και σήμερα στα βιβλιοπωλεία. 

Πολιτικά ξεκίνησε από τον σοσιαλιστικό χώρο και άνηκε στον κύκλο του Αλέξανδρου Παπαναστασίου αλλά τα επόμενα χρόνια έκανε στροφή προς τα δεξιά όπως και τόσοι άλλοι πνευματικοί άνθρωποι στα χρόνια του Μεσοπολέμου (ο Μπαστιάς είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα). Μάλιστα διετέλεσε και διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης από το 1935 μέχρι το 1954. Πέθανε στην Αθήνα το 1967 από καρδιακή ανακοπή. 

Και ύστερα άρχισα να ψάχνω για τα βιβλία του. Διαπίστωσα πως το μόνο που κυκλοφορεί είναι η συλλογή διηγημάτων του “Μια τουφεκιά στο Γαλάζιο Νερό” από τις εκδόσεις Νεφέλη ενώ μπόρεσα να βρω στα παλαιοβιβλιοπωλεία δυο ακόμη εξαντλημένα : τη συλλογή “Εκείνος που δε χάρηκε τίποτε και άλλα διηγήματα” και τον “Ιλιγγο” που πολλοί κριτικοί θεωρούν ότι είναι το καλύτερο μυθιστόρημα του. Εντυπώσεις; O Kόκκινος απευθύνεται στο πλατύ αναγνωστικό κοινό χωρίς όμως να χάνει τη λογοτεχνική του αξία. Τα βιβλία του μπορεί να μην είναι αριστουργήματα, έχουν όμως αριστοτεχνική πλοκή και ο συγγραφέας ξέρει να σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. 

Και κάτι ακόμη που εμένα προσωπικά με κέρδισε : στα διηγήματα και στα μυθιστορήματά του ο Κόκκινος αναπαριστά την αθηναϊκή κοινωνία της εποχής του σε όλο το εύρος της. Ειδικά στον “Ιλιγγο”, χαζεύουμε μια Αθήνα που βγαίνει από μια δεκαετία συνεχών πολέμων, που χορεύει με αμερικάνικες ορχήστρες που παίζουν χαβανέζικες μελωδίες αλλά και τζαζ, που απομονώνεται σε σεπαρέ για ζευγαράκια στο εστιατόριο “Αβέρωφ” της οδού Σταδίου, που παρακολουθεί έκθαμβη αλλά και προβληματισμένη τη λαμπερή ζωή των νεόπλουτων που έφτιαξαν την περιουσία τους στα χρόνια του πολέμου με ύποπτα μέσα. 

Πηγαίνοντας λίγο πιο πίσω τον χρόνο, στο “Σκίτσο”, ένα παλαιότερο διήγημα του Κόκκινου από το 1914, ο συγγραφέας φωτογραφίζει μια σκηνή της Αθήνας, κάπου κοντά στη Ρώσικη Εκκλησία, απέναντι από το Ζάππειο, μια βροχερή μέρα : “Κάποιος έπεσε απάνω του. Ήταν ένα ζευγάρι, άνδρας και γυναίκα, που έσπευδαν προς τ’ αριστερά σφιγμένοι ο ένας πλαϊ στον άλλο κάτω από μια ομπρέλα. Ένας καστανάς επέρασε τρέχοντας κι’ αυτός και τα μάτια του Χρυσοπέτρου έπεσαν απάνω στο χέρι του που είχε περασμένο το καλάθι με τα κάστανα. Στο ακάθαρτο δάχτυλο του καστανά έλαμπε μια βέρα. Ένα αυτοκίνητο πέρασε περιφραγμένο με τα κρύσταλλά του, μια οικογένεια, μητέρα και κορίτσια, έτρεχαν προς το τραμ. Ο Χρυσοπέτρος, ακουμπώντας στον τοίχο του σπιτιού, έβλεπε τον κόσμο που έτρεχε. Δυο μόνιππα ακόμη κατέβαιναν κατάφορτα από επιβάτες, ένα κοριτσάκι με κοτσίδα και κοντό φουστάνι έσπευδε προς ένα δρομάκι της Πλάκας. Άστραψε κι εβρόντησε. Το νερό έπεφτε ποτάμι και με αναρριπίσματα του ανέμου. Από τα φώτα των απέναντι φαναριών φαινόταν μόνο ένα χρυσό θαμπό στεφανωτό νεφέλωμα. Οι ρονιές άρχισαν να τρέχουν. Τρία τέσσερα αλάνια ώρμησαν με κραυγές μπροστά από τον Χρυσόπετρο πηδώντας από το πεζοδρόμιο προς το δρόμο, κ’ εξαφανίσθησαν στη βροχή. Ήσαν σπουργίτια του Ζαππείου κυνηγημένα από την καταιγίδα. Ένας λοχίας του ιππικού επέρασε καλπάζοντας.” 

Ο Κόκκινος, όπως και πολλοί από τους συγγραφείς που ξεχώρισαν τις δεκαετίες του 1910 και 1920, επισκιάστηκαν τα επόμενα χρόνια από την εμβληματική Γενιά του Τριάντα. Επιπλέον , ο κοινωνικός ρεαλισμός και η απλή και κατανοητή γλώσσα των βιβλίων του θεωρήθηκαν ξεπερασμένα από πολλές γενιές κριτικών της λογοτεχνίας που γαλουχήθηκαν με τις αρχές του μοντερνισμού. Και έτσι το όνομα του λησμονήθηκε άδικα. Όμως είναι ένας αξιόλογος συγγραφέας με πολλές αρετές που αξίζει να ανακαλυφθεί ξανά. Ο Διονύσιος Κόκκινος αναμένει έναν αφοσιωμένο ερευνητή και έναν καλό εκδοτικό οίκο που θα τον βγάλουν από τα σκονισμένα ράφια των παλαιοβιβλιοπωλείων και θα τον παραδώσουν ξανά εκεί όπου ανήκει : στο πλατύ κοινό. 

Ο Διονύσιος Α. Κόκκινος πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1967.

του Τηλέμαχου Χορμοβίτη  To φθινόπωρο που μας πέρασε

ΜΟΥΣΙΚΗ, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

του Χρήστου Κεσκίνη*     

Οι Dark Nightmare είναι κατά τη γνώμη μου το καλύτερο ελληνικό heavy metal συγκρότημα, με διαφορά από τον δεύτερο. Θα μπορούσαν άνετα να συγκριθούν με τεράστιες μπάντες παγκόσμιου επιπέδου. Υπερβολές; Δε νομίζω. Ας δούμε τα κομμάτια του νέου τους άλμπουμ και θα καταλάβετε τι εννοώ: 

Tears from the Sky: Ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ και μας πήρε τα μυαλά. Κομμάτι οδοστρωτήρας που τα ρυθμικά μέρη του μπορούμε να τα συναντήσουμε μόνο σε πολύ μεγάλα γκρουπ. Αλλά πολύ μεγάλα!

Hold Me In The Light: Η μελαγχολία μπαίνει από το παράθυρο, οι ρυθμοί πέφτουν και το συναίσθημα εκτοξεύεται στο διάστημα. Για πρώτη (και όχι τελευταία) φορά οι Warlord κοιτάνε περήφανοι. 

Timerider: Για τους περισσότερους η πρώτη μας επαφή με τον νέο δίσκο, μια και ήταν το πρώτο τραγούδι που έσκασε μύτη, κάπου τον Σεπτέμβριο. Και μας έκανε να ανυπομονούμε ακόμη περισσότερο. Μια προσπάθεια να ανέβουν οι τόνοι και οι ταχύτητες, χωρίς όμως να χάνεται το συναίσθημα. Απλά υπέροχο.  

Haunted Life: Επικά μελαγχολικό, μελαγχολικά επικό. Πάντα ήθελα να επιστρέψουν στον επικό τους ήχο και εδώ μου δείχνουν πως το κάνουν, αλλά με τον δικό τους τρόπο. Το refrain με ανατριχιάζει κάθε φορά.  Και το κλείσιμο του τραγουδιού είναι ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΟ. Κλείνεις τα μάτια και ταξιδεύεις. 

The Fields Of Screaming Souls: Το επικότερο τραγούδι του δίσκου. “In the fields where thousands of souls were lost the screams of the soldier will resound forever” πόσο επικότεροι μπορούν να γίνουν οι στίχοι; Αυτή η επική μελαγχολία των Nightmare είναι χαρακτηριστική.   

The Pain Of Our Soul: Instrumental και στην ουσία μεγάλη εισαγωγή για το Fighting In A Flow Of Time που ακολουθεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι εδώ απλά για να γεμίσει το κενό. Δύο και κάτι λεπτά που φέρνουν στο μυαλό κάτι από παλιό, καλό soundtrack ταινιών τρόμου. Κλείνεις τα μάτια και σου δημιουργεί εικόνες ασπρόμαυρες και ρετρό. Όσο και η μουσική που ακούμε!

Fighting In A Flow Of Time: Κλασικό heavy prog κομμάτι, χωρίς να ξεφεύγει από τα πολλά που μας έχει χαρίσει στο παρελθόν η μπάντα. Mid tempo που λίγο μετά την μέση ξεσπάει σε ένα solo βγαλμένο από τα καλύτερα του είδους για να τελειώσει υπέροχα. Ίσως είναι το λιγότερο αγαπημένο μου από τον δίσκο, αυτό όμως φυσικά δε σημαίνει ότι δεν μου αρέσει. Άλλωστε όλα τα κομμάτια των Γρεβενιωτών είναι από καλά ως αριστουργήματα.   

Old Man Tales In The Woods: Σχεδόν doom ρυθμοί, στίχοι βαθύτεροι από τον Καιάδα και διάθεση γεμάτη μελαγχολία. Σε κάνει να θες να βγεις στο δάσος. Να μυρίσεις τη Φύση. Να γίνεις ένα μαζί της. Και όλα αυτά με ένα doom-epic τραγούδι σαν αυτά των Candlemass ή των Solitude Aeturnus. Ότι πρέπει για τελείωμα ενός καταπληκτικού δίσκου.

Και φυσικά μετά από τέτοιο άλμπουμ, δε θα μπορούσαμε να μην επικοινωνήσουμε με τον Δήμο Κωνσταντινίδη (drums) και τον ανακρίναμε για τα σχέδια της μπάντας. Απολαύστε το ζουμί αυτής της συνομιλίας. Φυσικά ανανεώσαμε το ραντεβού μας για τα επερχόμενα live τους. Be(er) there… 

Συνέντευξη στον Χρήστο Κεσκίνη 

Καλησπέρα. Για τους λίγους που δε σας γνωρίζουν θα ήθελες να μας κάνεις μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία των Dark Nightmare; Μια αναφορά για τα μέλη σας; Ποιοι είναι οι Dark Nightmare;

Φτιάξαμε το συγκρότημα στα τέλη τις δεκαετίας του 90 στα Γρεβενά. Πιτσιρικάδες τότε με σκοπό να γράψουμε Heavy Metal μουσική. Μετά από αρκετές αλλαγές στη σύνθεση  της μπάντας κυκλοφορήσαμε αρκετά demo, παίξαμε σε πολλές πόλεις στην Ελλάδα και κυκλοφορήσαμε 4 ολοκληρωμένα albums. Aπό τις πρώτες μέρες έχουμε μείνει εγώ και ο Γιάννης Παπαδημητρίου (Φωνητικά, Κιθάρες). Στο μπάσο είναι ο Νίκος Μιχαλακάκος (SPITFIRE, HEART ATTACK, THELEMITE) και ο Χρήστος Τόλης στις κιθάρες. Στις συναυλίες βοηθάνε ο Γιώργος Γαρμπίδης (WISHDOOM) και Θύμιος Παπαστεργίου.

 

Πόσο δύσκολο είναι για κάποιους από τα Γρεβενά να ροκάρουν; Πόσο σας επηρεάζει αυτό για την καθημερινότητα του group; Αλήθεια, ποια είναι η καθημερινότητά σας;

Είναι δύσκολο διότι οι μουσικοί είναι ελάχιστοι και δεν υπάρχουν προβάδικα. Παρόλα αυτά πάντα βρίσκαμε κάποιο χώρο να τζαμάρουμε. Κάποιες φορές κάναμε πρόβες στην γειτονική Κοζάνη!

Λίγο μετά την κυκλοφορία του νέου σας δίσκου Beyond The Realms of Sorrow μάθαμε για τον άδικο χαμό του Γιώργου Καραγιάννη(Keyboards-RIP). Πόσο δύσκολη ήταν η ολοκλήρωση του δίσκου (ή ακόμη και τα live) κάτω από αυτές τις συνθήκες;

Δυστυχώς χάσαμε έναν αδερφό. Έναν στρατιώτη της μπάντας που ήταν μαζί μας σχεδόν από τα πρώτα βήματα των DARK NIGHTMARE. Ένας εξαίσιος φίλος και άρτιος μουσικός. Επιθυμία του ήταν να προλάβει τις ηχογραφήσεις και την ολοκλήρωση του δίσκου…Γιώργο θα ξανατζαμάρουμε πάλι αδερφέ...

Τα κομμάτια του άλμπουμ είναι όλα καινούργια ή βασίζονται και σε παλιές ιδέες;

Είναι υλικό του Γιάννη που δούλευε χρόνια. Στη διάρκεια της καραντίνας αυτό το υλικό απέκτησε σάρκα και οστά.

 

Θέλεις να μας πεις λίγα λόγια για τους στίχους; 

Oι στίχοι είναι εσωτερικοί. Μιλάνε για προβληματισμούς, για εσωτερικές αναζητήσεις. Μιλάνε για απώλεια, για θλίψη και για καθημερινά προβλήματα ενός σύγχρονου ανθρώπου. Για την λάθος χρήση της  τεχνολογίας, την σήψη των ανθρώπινων σχέσεων αλλά και τη φρίκη του πολέμου…

 

Στο πρώτο σας full length “The Human Liberty” βγάζεται μια πιο επική χροιά, όπως και στο δεύτερο “Beneath the Veils of Winter”, εισάγοντας όμως και νέα Heavy στοιχεία. Στο τρίτο “Torture Souls” πάλι μια μελαγχολία επισκιάζει τα πάντα κατά τη γνώμη μου. Ποια είναι τελικά τα ακούσματά σας;   

Οταν γράφουμε νέο υλικό δεν λέμε θα γράψουμε heavy ή thrash ή οτιδήποτε. Είναι τι  μας βγαίνει στο studio.Το σίγουρο είναι ότι θέλαμε να γράψουμε τον πιο σκοτεινό μας δίσκο. Πιστεύω το καταφέραμε. Είναι ατμοσφαιρικός και αρκετά DOOM…Ακούμε αρκετά είδη του Metal, prog rock, παραδοσιακή μουσική μέχρι και ηλεκτρονική μουσική…

Από δίσκο σε δίσκο, αν και κρατάτε το δικό σας στυλ, οι αλλαγές είναι μεγάλες. Από επικό σε μελαγχολικό και από λίγο περισσότερο heavy ξανά σε επικό. Είναι κάτι που αποζητάτε αυτή η εναλλαγή σε είδη ή απλά σας βγαίνει στο στούντιο;

Είναι αυτό που είπα παραπάνω. Η μίξη αυτών των επιρροών φαίνεται στο ηχητικό αποτέλεσμα.

 

Μετά από κάποιους μήνες, ποια είναι η ανταπόκριση στα νέα τραγούδια; Είστε ευχαριστημένοι ή θα αλλάζατε κάτι αν μπορούσατε; 

Οι κριτικές είναι υπέροχες και η ανταπόκριση συγκινητική. Πάντα, βέβαια, με το πέρασμα του χρόνου θέλεις κάτι να αλλάξεις…

 

Το εξώφυλλο είναι καταπληκτικό. Και περιγράφει άψογα το περιεχόμενο. Ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό και πώς σας ήρθε η ιδέα;

Το έκανε ο Τάσος Καραπαπάζογλου από την  Καβάλα(NEMESIS,ELWING) στο πρώτο lockdown. Έκανε φοβερή δουλειά. Είναι τιμή μας που συνεργαζόμαστε.

 

Γενικά δε φαίνεται να βιάζεστε ανάμεσα στα full length σας (και το αποτέλεσμα σας δικαιώνει). Πιστεύετε ότι είναι εύκολο να σας «θυμάται» ο κόσμος σε μια εποχή που τα περισσότερα γκρουπ βγάζουν δίσκο κάθε 14-16 μήνες;

Όποτε έχουμε κάτι να πούμε και είμαστε έτοιμοι αναλαμβάνουμε δράση. Δεν μας βάζει κανένας το μαχαίρι στο λαιμό (σημείωση συντάκτη: ΤΙΜΙΟ. Μακάρι να το έκαναν περισσότεροι αυτό).

Τα live σας πάντα ήταν μοναδικά για μένα. Κάθε εμφάνισή σας είναι μοναδική και σχεδόν πάντα αψεγάδιαστη. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και οργάνωση από εσάς;

Είναι πολύ δύσκολο διότι ο καθένας μας μένει σε διαφορετική πόλη και οι πρόβες είναι ελάχιστες οπότε ο καθένας μελετάει μόνος.

 

Γενικά είστε ευχαριστημένοι από την υποστήριξη του κόσμου στα live σας; 

Κάθε συναυλία είναι μια τρομερή εμπειρία γεμάτη φίλους και ωραία vibes...

Live η απουσία σας 3 χρόνια (περίπου) ήταν μεγάλη. Τι έχετε κανονίσει από εδώ και πέρα;

Μια συναυλία στη Θεσσαλονίκη 18/2 και τέλη Απρίλη στο HORNS UP festival στα Τρίκαλα. 

 

Τι να περιμένουμε στα live σας τους επόμενους μήνες;

Μία παρέα φίλων γεμάτη όρεξη για μουσική που θέλει πάντα να τα δίνει όλα για τους οπαδούς της...

Αν σας δινόταν η ευκαιρία για ποιους θα θέλατε να ανοίξετε (ή πάνω από ποιους να κλείσετε);

Έχουμε μοιραστεί την σκηνή με θρύλους που μεγαλώσαμε (ΝAZARETH, GRAVE DIGGER, SKYCLAD, BROCAS HELM, MANILLA ROAD, BLITZKRIEG, OMEN, GRAND MAGUS) οπότε είμαστε πλήρεις. Παρόλα αυτά θα μετρούσε ένα live με PRIMORDIAL η SAXON!

 

Υπάρχει heavy metal ζωή στην Ελλάδα; Πόσο δύσκολο είναι για ένα γκρουπ να συνεχίσει;

Υπάρχει ναι. Είναι δύσκολο. Θέλει αγάπη, πίστη και θυσίες…

Μια και είστε στην πιάτσα πάνω από 20 χρόνια, θες να δώσεις μια συμβουλή σε όσους θέλουν να ξεκινήσουν σήμερα; 

Να αγαπάνε αυτό που κάνουν. Θέλει μεράκι και όρεξη. Και ποτέ να μη τα παρατάνε…

 

Τα τελευταία λόγια σου ανήκουν. 

Αδερφέ ευχαριστώ για όλα. Θα τα πιούμε σύντομα! The nightmare continues…

 

* Ο Χρήστος Κεσκίνης γεννήθηκε, σπούδασε και εργάζεται στην Θεσσαλονίκη περίπου 11 αιώνες μετά την εποχή που θα ήθελε. Είναι  συγγραφέας ηρωϊκης φαντασίας και έχει γράψει δύο βιβλία, το “Bilfrost: The Path of Warrior” και “Beer-O-Quest” Διατελεί μέλος του Συλλόγου Φίλων του Epic Metal, Excalibur, του Συλλόγου Φίλων Tolkien Ελλάδος The Prancing Pony και του Φεστιβάλ Fantasmagoria 

 

του Χρήστου Κεσκίνη*      Οι Dark Nightmare είναι κατά

ΚΡΙΤΙΚΕΣ, ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ & ΝΕΟΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ: ΔΥΣΗ

Με αφορμή την συνέντευξη τις επόμενες μέρες με τον επιμελητή του συλλογικού έργου “Επιδράσεις της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στο έργο του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν”, Δημήτρη Κολοβό για το “Άβαλον των Τεχνών” νομίζουμε ότι χρίζει μια κριτική του έργου, που συνεχίζει να ιντριγκάρει το κοινό που δεν είναι αναγκαστικά φανατικό του έργου του αγαπημένου μας Καθηγητή.

του Χρήστου Κεσκίνη, συγγραφέα* 

Το παρόν βιβλίο δεν είναι ακόμη ένα από τα πολλά που κυκλοφορούν και είναι αφιερωμένα στον κόσμο του Καθηγητή. Δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο που θα διαβάσεις χαλαρός στην ξαπλώστρα ή δίπλα στο τζάκι (ανάλογα την εποχή). Είναι πολλά περισσότερα από αυτό. Συγκεντρώνει άρθρα που συνδέουν την Μέση Γη (και όχι μόνο) με έργα Αρχαίων Ελλήνων Λογοτεχνών (όπως ο Όμηρος) αλλά και φιλοσόφων (με κυρίαρχο τον Πλάτωνα). Και αυτό από μόνο του δείχνει τι προσπάθησαν να πετύχουν οι εννιά μεταφραστές, καθώς και οι επιμελητές Δημήτρης Κολοβός και Δήμητρα Φήμη (που έχει γράψει και ένα από τα άρθρα). 

Το να συγκεντρώσεις τόσα κείμενα και να κάνεις το βιβλίο ενδιαφέρον είναι από μόνο του δύσκολο. Εδώ δε θα βρείτε επικές μάχες και καλοστημένους χαρακτήρες. Οι αρθρογράφοι (και κατά συνέπεια οι μεταφραστές/επιμελητές) προσπαθούν να διαβάσουν πίσω από τις λέξεις των βιβλίων του Καθηγητή και να διακρίνουν τις καλά κρυμμένες επιρροές του. Ο Τόλκιν έχει επηρεαστεί κυρίως από τους βόρειους μύθους, μα διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, θα καταλάβετε ότι οι σπουδές του στους Κλασικούς ξεπηδούν μέσα στα κείμενά του, όσο καλά και αν τους έχει θάψει. 

Πίνακας του Donato Giacolo

Ίσως είναι λίγο κουραστικές οι σημειώσεις και οι αναφορές σε φιλοσοφικά κείμενα που οι περισσότεροι ίσως να μην γνωρίζουν καλά, αλλά το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό από μόνο του. 450 σελίδες γεμάτες με αυτό που υπόσχονται. Αρχαία Ελλάδα και  Μέση Γη. Οδυσσέας και Φρόντο, Αχιλλέας και Μπόρομιρ. Αγαμέμνονας και Γκάνταλφ. Είναι όλοι εδώ για να μας εξηγήσουν πράγματα που πιθανόν δεν είχαμε τις γνώσεις για να καταλάβουμε. 

Σε κάποια άρθρα θα αναρωτηθείς πώς και δεν είχες σκεφτεί και μόνος σου την επιρροή, ενώ άλλα ίσως μοιάζουν παρατραβηγμένα, μα όλα θα σε κάνουν να επιστρέψεις στα κείμενα που αγάπησες και να τα δεις με άλλη ματιά. Και αυτή είναι για μένα η μαγεία τέτοιων βιβλίων. Το γεγονός πως μόλις τα κλείσεις σε κάνουν να τρέξεις στη βιβλιοθήκη σου και να αρπάξεις ξανά τα βιβλία που έχεις. 

 

* Ο Χρήστος Κεσκίνης γεννήθηκε, σπούδασε και εργάζεται στην Θεσσαλονίκη περίπου 11 αιώνες μετά την εποχή που θα ήθελε. Είναι  συγγραφέας ηρωϊκης φαντασίας και έχει γράψει δύο βιβλία, το “Bilfrost: The Path of Warrior” και “Beer-O-Quest” Διατελεί μέλος του Συλλόγου Φίλων του Epic Metal, Excalibur, του Συλλόγου Φίλων Tolkien Ελλάδος The Prancing Pony και του Φεστιβάλ Fantasmagoria

Με αφορμή την συνέντευξη τις επόμενες μέρες

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Αυτό το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου τρεις από τους σημαντικότερους δεξιοτέχνες μουσικούς της χώρας μας σε μία σπάνια συνάντηση κορυφής στο “Άλικον”: ο Haig Yazdjian (ακουστικό ούτι, ηλεκτρικό ούτι, τραγούδι), ο Γιώτης Κιουρτσόγλου (ηλεκτρικό μπάσο) και ο Βαγγέλης Καρίπης (κρουστά, τύμπανα) συμπράττουν επί σκηνής ως trio και αναμένεται να μας καταπλήξουν για άλλη μια φορά.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο καθένας τους θεωρείται κορυφαίος στο είδος του, με διεθνή αναγνώριση.

Πρώτη ύλη για τις κοινές τους ζωντανές εμφανίσεις αποτελούν τα γνωστά και αγαπημένα κομμάτια του Haig Yazdjian, καθώς και υλικό από τις προσωπικές δουλειές τόσο του Γιώτη Κιουρτσόγλου (το CD με τον τίτλο Hapopsis) όσο και του Βαγγέλη Καρίπη (από το γκρουπ κρουστών Κρόταλα). Σίγουρα όμως ο αυθορμητισμός και η μαγεία της στιγμής θα ορίσουν τον τόνο.

Θα ακολουθήσουν αρκετές ακόμη εμφανίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό και οι συνθήκες έχουν πλέον ωριμάσει για την ηχογράφηση του πρώτου τους δίσκου. Σε αυτές τις εμφανίσεις λοιπόν, θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε αποκλειστικά και σε «πρώτη ακρόαση» και κάποια καινούρια κομμάτια που έχουν συνθέσει από κοινού για τις ανάγκες του νέου δίσκου.

Haig Yazdjian (ούτι – φωνή)
Γιώτης Κιουρτσόγλου (μπάσο)
Βαγγέλης Καρίπης (τύμπανα – κρουστά)

 

Άλικο Τριπτολέμου 8 | Γκάζι

Τηλ. Κρατήσεων 210 3411498

Αυτό το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου τρεις από

ΜΟΥΣΙΚΗ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Κυκλοφόρησε χθές, Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2023, από την First Hand Records ανά τον κόσμο και σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες το cd της Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου, με τίτλο “TEARS FROM BABYLON”, το οποίο περιλαμβάνει δικές της μεταγραφές (και δυο διασκευές) για πιάνο, από καντάτες και έργα για εκκλησιαστικό όργανο του J.S. Bach. 

Ταυτόχρονα κυκλοφορεί σε δεύτερη έκδοση το βιβλίο της Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου για τον Μπαχ, με τίτλο: J.S. BACH – Ο Μουσικός του Απείρου (εκδόσεις Παπαγρηγορίου – Νάκας). 

Να σημειώσουμε ότι η Αλ. Παπαστεφάνου έχει ερμηνεύσει ολόκληρο το έργο του Μπαχ και έχει δισκογραφήσει το Καλώς Συγκερασμένο Πληκτροφόρο, τις Γαλλικές σουίτες και Φαντασίες, και τις Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ του Μπαχ, αποσπώντας διεθνώς διθυραμβικές κριτικές. 

Την ακούσαμε να ερμηνεύει καντάτες του Μπαχ σε δική της μεταγραφή για σόλο πιάνο, τον Απρίλιο του 2022, σε ένα εξαίσιο ρεσιτάλ που έδωσε στο πλαίσιο του κύκλου συναυλιών Ημέρες Λατρευτικής Μουσικής και Φεστιβάλ Πιάνου της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. 

Την ακούς να παίζει Μπαχ και επιβεβαιώνει στην πράξη αυτό που η ίδια λέει: «Είχα τη βαθιά βεβαιότητα πως το έργο του Μπαχ είναι μεν σκαλισμένο στις ρωγμές του χρόνου, ενσωματωμένο στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης, αλλά δεν στέκει παγωμένο στις επάλξεις του παρελθόντος». 

Η Παπαστεφάνου ζωοποιεί τον Μπαχ με τρόπο πρωτόφαντο στον καιρό μας. Όχι μόνο με τις μοναδικές ερμηνείες της, αλλά τώρα και με τις διασκευές της και την μεταγραφική δουλειά της. Αυτή η τελευταία και ξεχωριστή εργασία της μας αποκαλύπτει πόσο έχει χωνέψει, πόσο έχει αφομοιώσει τον Μπαχ, για να μπορεί να τον «πειράζει» ή να τον μεταγράφει με επιτυχία. 

Πρόσφατα σε μια live παράστασή της η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου μας παρουσίασε ένα ολιστικό, ανατρεπτικό και αναπάντεχο μουσικό μυθιστόρημα, στο οποίο τα πρωτότυπα έργα του Ι. Σ. Μπαχ αλλά και οι πρόσφατες μεταγραφές έργων του που έκανε η ίδια συνυπήρξαν με την σύγχρονη τζαζ και την εναλλακτική μουσική ή όταν ο J.S. Bach συνομιλεί με τον Bill Evans, την Carla Bley και τους Beatles.

Κατέχει απόλυτα τον «κλασικό» Μπαχ και γι’ αυτό τον βλέπει και τον παίζει από τζαζ έως και ροκ (!) διαλεγόμενο με τις μουσικές του καιρού μας. Ο Μπαχ της Παπαστεφάνου είναι η μουσική του απείρου, αλλά και η χώρα του αχωρήτου. 

Το νέο της cd έχει τίτλο “TEARS FROM BABYLON”, δηλαδή δάκρυα από την Βαβυλώνα. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος, προφανώς, από το προτελευταίο κομμάτι του cd, το ομώνυμο Χορικό Πρελούδιο «Επί των ποταμών Βαβυλώνος» (An Wasserflüssen Babylon), που μας παραπέμπει ίσα στον ψαλμό 136: «Επί των ποταμών Βαβυλώνος εκεί εκαθίσαμεν και εκλαύσαμεν εν τω μνησθήναι ημάς της Σιών». 

Έτσι, όντες στην εξορία της υπαρξιακής και αισθητικής αιχμαλωσίας, ο Μπαχ της Παπαστεφάνου μας επαναφέρει στην γη της επαγγελίας του μεγάλου κάντορα της Λειψίας. Εκεί όπου απέδρα πάσα οδύνη, λύπη και στεναγμός και βασιλεύει ήχος καθαρός εορταζόντων.

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου  Κυκλοφόρησε χθές, Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου

ΙΣΤΟΡΙΑ - ΙΔΕΕΣ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

 του Τηλέμαχου Χορμοβίτη 

Την Κυριακή το πρωί πήγα στο Μουσείο Μπενάκη για να παρακολουθήσω το ιστορικό ντοκυμαντέρ “Η Αθήνα και η Μεγάλη Ιδέα, 1896-1922” (το ντοκυμαντέρ συνοδεύεται και από μια έκθεση με φωτογραφίες της εποχής). Οι φωτογραφίες είναι πολύ ενδιαφέρουσες και πολλές από αυτές δεν τις είχα ξαναδεί ενώ και η ταινία αποτυπώνει έξοχα την πολιτιστική και κοινωνική ζωή της Αθήνας τα χρόνια της Μπελ Επόκ. Όταν όμως ασχολείται με την περίοδο του Εθνικού Διχασμού και της Μικρασιατικής Εκστρατείας , απλά επαναλαμβάνει τεμπέλικα βενιζελικούς μύθους που μπορεί να κυκλοφορούσαν για πολλά χρόνια αλλά η ιστορική έρευνα της τελευταίας δεκαετίας τους έχει καταρρίψει. 

Στο ντοκυμαντέρ αναφέρεται πως στις εκλογές του 1920 οι αντιβενιζελικοί υπόσχονταν να γυρίσουν πίσω τον στρατό και να τερματίσουν την Μικρασιατική Εκστρατεία. Όπως, όμως, έχει αποδείξει ο Σωτήρης Ριζάς στο εμβληματικό του έργο “Το τέλος της Μεγάλης Ιδέας” (και πια το παραδέχονται και όλοι οι ιστορικοί που ασχολούνται με την περίοδο), αυτό μπορεί να διαδιδόταν από κάποιους μικρομεσαίους αντιβενιζελικούς κομματάρχες της επαρχίας αλλά σε ολόκληρη την προεκλογική εκστρατεία ο αρχηγός της φιλοβασιλικής Ηνωμένης Αντιπολίτευσης, Δημήτριος Γούναρης, ποτέ δεν έδωσε τέτοια υπόσχεση και προτίμησε να δώσει έμφαση στην τυραννική διακυβέρνηση του Βενιζέλου την περίοδο 1917-1920 και στην επιστροφή του δημοφιλέστατου βασιλιά Κωνσταντίνου. 

Επιπλέον, κατά την προεκλογική περίοδο, οι ηγέτες της αντιβενιζελικής παράταξης (με την εξαίρεση του Μεταξά) επέδωσαν επιστολή στις Συμμαχικές πρεσβείες που διαβεβαίωναν ότι συμφωνούσαν με τις εθνικές διεκδικήσεις στη Μ. Ασία, ενώ αναζητούσαν έδαφος προσέγγισης με τους Συμμάχους και ιδίως με την Μ. Βρετανία. 

Δεύτερη ανακρίβεια του ντοκυμαντέρ είναι πως ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος ήταν αυτός που πήρε την απόφαση να συνεχίσει την Μικρασιατική Εκστρατεία μετά τις εκλογές του 1920. Η αλήθεια είναι πως αυτός που έκανε κουμάντο μετεκλογικά δεν ήταν ο Βασιλιάς αλλά ο Δημήτριος Γούναρης ο οποίος είχε πάρει την απόφαση να συνεχίσει την εκστρατεία ήδη πριν από τις εκλογές, όπως είδαμε και πιο πάνω. 

Ο Βασιλιάς Kωνσταντίνος κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα

Ο Κωνσταντίνος ούτε ήθελε, ούτε μπορούσε να έχει το πάνω χέρι στη διακυβέρνηση της χώρας. Όπως αναφέρει ο ιστορικός Κώστας Μ. Σταματόπουλος στο εξαιρετικό βιβλίο του “1922 : Πώς φτάσαμε στην Καταστροφή”, ύστερα από τις περιπέτειες της περιόδου 1915-1917 που οδήγησαν στην απώλεια του θρόνου, ο Κωνσταντίνος είχε επιστρέψει αποφασισμένος να “βασιλεύει χωρίς να κυβερνά” και να μην παρεμβαίνει στην εξωτερική και στρατιωτική πολιτική της εκλεγμένης κυβέρνησης. Και επιπλέον, ο Κωνσταντίνος του 1920 ήταν σκιά του παλιού του εαυτού, ένας βαριά άρρωστος άνθρωπος που πάλευε με τον θάνατο, αφού η ασθένειά του που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1915, υποτροπίαζε συνεχώς και είχε σαν αποτέλεσμα τη μείωση του βουλητικού του. 

Μάλιστα, οι ιδιωτικές συνομιλίες και η αλληλογραφία του Κωνσταντίνου από αυτήν την περίοδο, που παραθέτει ο Σταματόπουλος στο βιβλίο του, δείχνουν πως εξακολουθούσε να έχει πολλές επιφυλάξεις για τη Μικρασιατική Εκστρατεία όπως και το 1915. Όμως, παρ’ όλα αυτά, δεν μίλησε ποτέ δημόσια και δεν έκανε τίποτε για να εμποδίσει την εκστρατεία προς την Άγκυρα για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. 

Η διάρκεια της έκθεσης και των προβολών «Η Αθήνα και η Μεγάλη Ιδέα, 1896-1922» θα διαρκέσουν έως τις 23/4/2023. 

 του Τηλέμαχου Χορμοβίτη  Την Κυριακή το πρωί πήγα

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ένα αφιέρωμα σε γυναίκες με σημαντικό αποτύπωμα στη μουσική δημιουργία και πράξη, την Isabella d’Este και την Isabella Leonarda, πραγματοποιούν οι δύο πρώτες συναυλίες του κύκλου εκδηλώσεων Παλαιάς Μουσικής με όργανα εποχής, «Ex Femina», στο Μέγαρο Μουσικής.

Tρεις γυναίκες της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, η Isabella d’Este [Ιζαμπέλλα ντ’ Έστε], η Isabella Leonarda [Ιζαμπέλλα Λεονάρντα] και η Barbara Strozzi [Μπάρμπαρα Στρότσι], οι οποίες σφράγισαν με το έργο και την προσωπικότητά τους τη μουσική δημιουργία και πράξη, αναδεικνύονται σε τρεις παραστάσεις Παλαιάς Μουσικής με όργανα εποχής, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (16 και 23/2 και 9/3), στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με τίτλο «Ex Femina».

Σε αυτές τις τρεις βραδιές, εξειδικευμένοι ερμηνευτές παρουσιάζουν σπάνια έργα, ενώ το μουσικό μέρος εμπλουτίζεται με εισαγωγικές ομιλίες, συνοδεύεται από προβολές (16/2) και συνδυάζεται με τη θεατρική τέχνη (9/3).

Θεοδώρα Μπάκα

Ex Femina I | Isabella d’Este

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου | 20:30 | Αίθουσα Δ. Μητρόπουλος

 Η εναρκτήρια εκδήλωση-αφιέρωμα στην Isabella d’Este έχει προγραμματιστεί την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου στις 8:30 το βράδυ στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος.

Η Αυλή της Iζαμπέλλα ντ’ Έστε (1474-1539) υπήρξε το λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό κέντρο της Ιταλίας στις αρχές του 16ου αιώνα. Από εκεί παρέλασαν σπουδαίες προσωπικότητες, όπως ο Λουντοβίκο Αριόστο, ο Πιέτρο Μπέμπο, ο Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Τιτσιάνο. Οι πρώτες έντυπες εκδόσεις κοσμικής μουσικής του Oτταβιάνο Πετρούτσι βασίστηκαν, σε μεγάλο βαθμό, σε έργα δύο μουσικών που υπήρξαν δάσκαλοι της Ιζαμπέλλα, του Μπαρτολομέο Τρομποντσίνο και του Μαρκέττο Κάρα. Το πρόγραμμα της βραδιάς βασίζεται σε δικές τους φρότολες για σόλο φωνή με ενόργανη συνοδεία (προάγγελος της μονωδίας του μπαρόκ) που συνοδεύονται από ελληνικούς υπέρτιτλους και διανθίζεται από έργα της εποχής για σόλο λαούτο ή βιόλα ντα γκάμπα και λαούτο. Παράλληλα, προβάλλονται έργα τέχνης μεγάλων ζωγράφων που δημιουργήθηκαν στην Αυλή της.

 Λαμβάνουν μέρος η Θεοδώρα Μπάκα (µεσόφωνος), η Ηλέκτρα Μηλιάδου (βιόλα ντα γκάµπα) και ο Θεόδωρος Κίτσος (αναγεννησιακό λαούτο, αναγεννησιακή κιθάρα, καλλιτεχνική και µουσικολογική επιµέλεια). Την επεξεργασία των προβολών και τον σχεδιασμό φωτισμού έχει αναλάβει ο Αλέξανδρος Σεϊταρίδης.

Την ημέρα της συναυλίας, στις 19:15, θα προηγηθεί για τους κατόχους εισιτηρίων η εισαγωγική ομιλία «Στην αυλή της Iζαμπέλλα ντ’ Έστε» με την Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά, ομότιμη καθηγήτρια ΑΠΘ και την Τζουλιέττα Καρόρη, παραγωγό του Tρίτου Προγράµµατος της ΕΡΤ.

Τιμές εισιτηρίων για τη μουσική παράσταση Ex Femina I: 8 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) ● 12 € ● 18 €
Εκτιμώμενη διάρκεια: 1 ώρα και 15 λεπτά (με διάλειμμα)

Ηλέκτρα Μηλιάδου

Ex Femina IΙ | Isabella Leonarda

Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου | 20:30 | Αίθουσα Δ. Μητρόπουλος

Η συνέχεια ανήκει στην Isabella Leonarda. Το αφιέρωμα που επικεντρώνεται σε αυτή τη σπουδαία μορφή της εκκλησιαστικής μουσικής, θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου, επίσης στις 8:30 το βράδυ, στον ίδιο χώρο.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της Ιζαμπέλλα Λεονάρντα (1620-1704), τη «μούσα της Νοβάρα», όπως τη χαρακτήρισε ο Λάτζαρο Αγκοστίνο Κόττα. Σε ηλικία δεκαέξι ετών εισήχθη στη Μονή Ουρσουλινών στη Νοβάρα, όπου παρέμεινε έως το τέλος της ζωής της. Υπήρξε η πλέον παραγωγική συνθέτρια μουσικής μπαρόκ, με περισσότερα από διακόσια έργα, και η πρώτη γυναίκα που έγραψε οργανικές σονάτες, εκ των οποίων οι περισσότερες έχουν ασυνήθιστη δομή και ιδιαίτερη υφολογική ποικιλία. Το πρόγραμμα βασίζεται στις οργανικές σονάτες της από το έργο 16.

Ερμηνεύουν: Φανή Βοβώνη (µπαρόκ βιολί), Natalie Carducci (µπαρόκ βιολί), Ιάσων Ιωάννου (µπαρόκ τσέλο) και Πάνος Ηλιόπουλος (εκκλησιαστικό όργανο, τσέμπαλο). Φιλική συμμετοχή: Θεοδώρα Μπάκα (μεσόφωνος).

Τιμές εισιτηρίων για τη μουσική παράσταση Ex Femina II: 8 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) ● 12 € ● 18 €
Εκτιμώμενη διάρκεια: 1 ώρα (χωρίς διάλειμμα)

Την ίδια βραδιά, πριν την έναρξη της μουσικής παράστασης Ex Femina II, έχει προγραμματιστεί (19:15) για τους κατόχους εισιτηρίων η εισαγωγική ομιλία με τίτλο «Θεϊκές σειρήνες, µούσες, συνθέτριες: µουσικές όψεις της γυναίκας-δηµιουργού, 16ος-17ος αιώνας» που θα παρουσιάσουν η Βασιλική Κουτσοµπίνα, επίκουρη καθηγήτρια στο ΕΚΠΑ, και η Gabriella Spanò μουσικολόγος της Μεγάλης Μουσικής Βιβλιοθήκης «Λίλιαν Βουδούρη».

Φανή Βοβώνη

Η τρίτη και τελευταία συναυλία της σειράς «Ex Femina»

Η σειρά εκδηλώσεων Παλαιάς Μουσικής Ex Femina ολοκληρώνεται στις 9/3 με την παράσταση που εστιάζει στην Barbara Strozzi. Συμμετέχουν: Ελένη Μολέσκη (δραµατουργός, ηθοποιός), Έλενα Κρασάκη (υψίφωνος), Φανή Βοβώνη (µπαρόκ βιολί), Άντζυ Κασδά (µπαρόκ βιολί), Ιάσωνα Ιωάννου (µπαρόκ τσέλο), Αλέξης Μαστιχιάδης (εκκλησιαστικό όργανο) και Θεόδωρος Κίτσος (θεόρβη, καλλιτεχνική και µουσικολογική επιµέλεια).

Για την τρίτη και τελευταία εκδήλωση της σειράς θα ακολουθήσει νεότερη ενημέρωση.

Ένα αφιέρωμα σε γυναίκες με σημαντικό αποτύπωμα

ΜΟΥΣΙΚΗ

 

Της Μαρίας Μαρκουλή, δημοσιογράφου 

Ήταν τότε που ρωτούσα τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών και αν μέσα στα τρία (το πολύ πέντε) δεν έβαζες το Marquee Moon των Television του Tom Verlaine, τo ήξερα ότι δεν είχαμε κοινούς κώδικες. Καν κώδικες.

Με άλλα λόγια, κάτι δεν είχες καταλάβει από την όλη φάση της μουσικής. Κάπως σα να έλειπες την ώρα που έμπαινε στο σενάριο μέσα ο καταλύτης. Θα σου έλεγα περίπου και αυτό: σα να είχες βγει για τσιγάρο την ώρα που το σκηνικό μέσα έπαιρνε φωτιά. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, να σου πω – δίκιο είχα.

Aυτό που ήταν οι Television και ο Tom Verlaine – και μετά αυτό που ήταν ο Tom Verlaine μόνος του – ήταν η αλήθεια του punk στο αντίθετο ρεύμα, η τέχνη του δημιουργού αγέρωχη.

Ήταν ένα διαστημόπλοιο σε τροχιά απρόβλεπτη, κάψουλα εκρηκτικής ποίησης.

Τα λόγια των ποιητών ντυμένα με δερμάτινα σακάκια και σκισμένα τζιν, σερφάροντας στην κόψη της κιθάρας.

Στο CBGB (οι Television οι πρώτοι που έπαιξαν εκεί) και στη Νέα Υόρκη στον πυρετό του punk rock. Στο παίξε / γρήγορα/ δυνατά/ άτεχνα/ χύμα/ ο Verlaine σκάλιζε τις λεπτομέρειες, έδινε βάθος, εξερευνούσε τόπους και κρυψώνες. Ο κολλητός του, από το σχολείο ακόμη και για ένα φεγγάρι μαζί στην μπάντα, Richard Hell και οι Ramones, η Patti, οι Talking Heads, οι Blondie γύρω – και  οι κεραίες του κόσμου τεντωμένες στο υπερ-πέραν του ροκ. Από τότε με τον Elvis είχε να γίνει τόσος θόρυβος.

Television 1974, photo: Bob Gruen /Star File
Και ο Tom τότε και μετά στη συνέχεια, κιθάρα μοναδική, θεσπέσια, σκληρή ή αέρινη, περίπλοκη και σκέτη γλύκα, κελάηδισμα και επανάσταση.

Ποίηση και ψυχεδέλεια, από τους Γάλλους Συμβολιστές ως τους Αμερικανούς Beatniks. O κ. Verlaine (όχι ο Paul) o δικός μας, ψιλόλιγνος, απόμακρος λίγο, ή μάλλον όχι, πιο πολύ μυστηριώδης αγκαλιά με τους αλληγορικούς συχνά και μυστικιστικούς στίχους του, συνειρμικά και πάλι στο δρόμο και άλλο τόσο ξεκάθαρος και διάφανος σαν γυαλί που δεν κρύβει τίποτε από την αλήθεια.

Τον είχα δει στο Gagarin όταν είχε παίξει, μοναδική φορά στην Αθήνα.

Ήταν από τα πιο συγκινητικά και ηλεκτρισμένα live που είχα βρεθεί ποτέ.

Στην εκπομπή τις προάλλες που παίξαμε τους Καναδούς Alvvays, διαλέξαμε – τι άλλο θα διαλέγαμε!- το κομμάτι τους με τίτλο Tom Verlaine.

Τώρα, πρόσφατα η Patti Smith σε ένα από τα βιντεάκια της που φτάνουν στο inbox μου, έλεγε πως ο πρώτος που της τηλεφώνησε για καλή χρονιά ήταν ο φίλος της ο Tom.

Λίγες μέρες αργότερα, προχτές, η κόρη της Patti, η Jesse Paris Smith μας είπε τα άσχημα νέα.

Πηγή: mariamarkouli.com

  Της Μαρίας Μαρκουλή, δημοσιογράφου  Ήταν τότε που ρωτούσα

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ο γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης, ομότιμος καθηγητής της ΑΣΚΤ εκθέτει έργα της τελευταίας πενταετίας στην Sianti Gallery, σε μια έκθεση με τίτλο “Minima Moralia”.

Ειδικά για την έκθεση ο εκδοτικός οίκος Νίκας και η γκαλερί Σιαντή κυκλοφορούν λεύκωμα με τίτλο «Θεόδωρος Παπαγιάννης, Άνθρωποι που κοιτούν την ιστορία».

Θεόδωρος Παπαγιάννης

Ο Θεόδωρος Παπαγιάννης γεννήθηκε το 1942 στο Ελληνικό Ιωαννίνων. Σπούδασε υπότροφος στην Α.Σ.Κ.Τ Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στο Παρίσι, στα νεότερα υλικά της γλυπτικής. Με sabbatical έζησε στη Νέα Υόρκη. Έχει πραγματοποιήσει 50 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον ανώτερο ταξιάρχη του Φοίνικα. Από την Ακαδημία Αθηνών με το αργυρό μετάλλιο. Το 10ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων φέρει το όνομά του. Είναι Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Δίδαξε για 39 χρόνια στην Α.Σ.Κ.Τ Αθηνών. Σήμερα είναι Ομότιμος Καθηγητής Α.Σ.Κ.Τ. Το 2009 ίδρυσε το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Ελληνικό Ιωαννίνων. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ο γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης, ομότιμος καθηγητής της ΑΣΚΤ