ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Δεν βρέθηκαν άρθρα

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακολουθήστε μας:
2 May, 2026
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΒΑΛΟΝ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
SECTION
logo
mobile-logo
ΚεντρικήStandard Blog Whole Post (Σελίδα 163)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Η Αθήνα ετοιμάζεται να φιλοξενήσει για πρώτη φορά στις 18 και 19 Μαΐου, μια διήμερη φαντασμαγορική γιορτή!

Athens Military Music Festival! Κορυφαίες στρατιωτικές ορχήστρες, δεκάδες «ένστολοι» μουσικοί, σολίστ, χορευτές και χορωδίες από διάφορες χώρες του κόσμου θα προσφέρουν ένα μοναδικό θέαμα υψηλών προδιαγραφών!

Μια «μουσική απόβαση» που δεν γνωρίζει σύνορα!

Με φόντο το εμβληματικό Ζάππειο Μέγαρο, στην καρδιά της Αθήνας, θα στηθεί μια «μουσική παρέλαση», ένα πρωτόγνωρο Φεστιβάλ που θα συνδυάσει στρατιωτική, κλασσική, παραδοσιακή, ποπ και ροκ μουσική με εντυπωσιακές παρελάσεις, ιδιαίτερες χορογραφίες, φαντασμαγορικούς φωτισμούς και χιλιάδες πυροτεχνήματα.

Στην φετινή, πρώτη διοργάνωση στην Ελλάδα συμμετέχουν η Επίσημη Mπάντα του Προέδρου του Καζακστάν, η γυναικεία Ορχήστρα Τυμπανιστών «Yerevan Drums» της Αρμενίας, η Χορωδία Κοζάκων της Μόσχας, η National Guard Band της Ρωσίαςκαι η Επίσημη Μπάντα του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Η στρατιωτική μουσική εμφανίστηκε από τα αρχαία χρόνια, σε όλους τους στρατούς, διαφορετικών λαών και πολιτισμών. Όπως η μουσική, επηρεάζει τη ψυχολογία του ανθρώπου έτσι και η στρατιωτική μουσική έχει στόχο την ενίσχυση του ηθικού και του ενθουσιασμού των στρατιωτών.

Οι στρατιωτικές μουσικές ορχήστρες, οι χορωδίες και τα χορευτικά σύνολα συνδυάζουν την απόλυτη ακρίβεια, τον ρυθμό και τον συγχρονισμό με την πολύχρωμη συναισθηματικότητα και την καλλιτεχνική ποιότητα, την αρμονία και την καθαρότητα και πάντα χαρακτηρίζονται από υψηλές φωνητικές δεξιότητες. Το ρεπερτόριο τους περιλαμβάνει χιλιάδες μουσικές συνθέσεις: στρατιωτικά και παραδοσιακά τραγούδια, χορούς, κλασικές συνθέσεις καθώς και μεγάλες επιτυχίες της παγκόσμιας μουσικής.

«Πατέρας» της στρατιωτικής μουσικής θεωρείται ο Αμφίονας, ο θρυλικός αρχαίος ήρωας της Θήβας. Μαζί με τον δίδυμο αδελφό του, Ζήθο, ήταν παιδιά του Δία και της Αντιόπης. Ο Ζήθος ήταν δυνατός και πρακτικός άνθρωπος ενώ ο Αμφίονας τρυφερός και ευαίσθητος, αγαπούσε τη μουσική και το τραγούδι. Παίζοντας την επτάχορδη λύρα του μάγευε όσους τον άκουγαν και κατάφερνε να τον υπακούουν οι άνθρωποι και τα ζώα, να μετακινεί τις πέτρες, τα δένδρα και τα βράχια. Ο μύθος αποδίδει την ανέγερση των τειχών της «επτάπυλης» Θήβας στα δύο αδέλφια: ο Ζήθος, με τη μεγάλη του δύναμη μετέφερε βράχους από τα γειτονικά βουνά και αυτοί, στο άκουσμα των μαγικών μελωδιών της λύρας του Αμφίονα, μετακινούνταν μόνοι τους, έπαιρναν τη σωστή θέση, συναρμολογούνταν μεταξύ τους και έτσι οικοδομούνταν τα τείχη. Με τη δύναμη της μουσικής χτίσθηκαν τα περίφημα τείχη της Θήβας με τις εφτά πύλες, όσες και οι χορδές της λύρας του Αμφίονα.

Σε ολόκληρο τον κόσμο πραγματοποιούνται εδώ και χρόνια μεγαλειώδη φεστιβάλ στρατιωτικής μουσικής, τα επονομαζόμενα, Military Tattoo Festival. Δεκάδες στρατιωτικές ορχήστρες προσφέρουν στους χιλιάδες θεατές ένα μοναδικό θέαμα που «κόβει την ανάσα». Το πρόγραμμα συνδυάζει στρατιωτική, κλασική, παραδοσιακή, ποπ και ροκ μουσική με εντυπωσιακές παρελάσεις και επιδείξεις. Ο όρος tattoo προέρχεται από την ολλανδική φράση doe den tap toe (turn off the tap), παράγγελμα που έπαιζαν, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου, οι Ολλανδοί τυμπανιστές και τρομπετίστες προκειμένου οι εστιάτορες να σταματήσουν να σερβίρουν μπύρα στους στρατιώτες και αυτοί να επιστρέψουν στο στρατόπεδο.

Μερικά από τα μεγαλύτερα Military Tattoo φεστιβάλ ανά τον κόσμο είναι:

το Royal Edinburgh Military Tattoo, που από το 1950 διοργανώνεται κάθε χρόνο τον Αύγουστο στην Esplanade, μπροστά από το Κάστρο του Εδιμβούργου,

το «Spasskaya Tower» που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στη εμβληματική Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας. Όταν το 2011 η Ελληνική Μπάντα της Πολεμικής Αεροπορίας έπαιξε τον Ζορμπά και τα Παιδιά του Πειραιά, όλοι οι θεατές σηκώθηκαν και όρθιοι χειροκροτούσαν και κρατούσαν τον ρυθμό.

Στην Βασιλεία της Ελβετίας διοργανώνεται το Basel Tattoo Festival, το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρώπη και στον Καναδά κάθε χρόνο πραγματοποιείται το Royal Nova Scotia International Tattoo. Κορυφαία Military Tattoo πραγματοποιούνται και στη Νορβηγία, Φινλανδία, Γερμανία, Αμερική, Ιαπωνία, Κορέα, Χόνγκ Κόνγκ, Μαλαισία και πολλές άλλες χώρες του πλανήτη.

Την Παρασκευή 18 και το Σάββατο 19 Μαΐου και η Αθήνα υποδέχεται το Athens Military Music Festival! Ένα μοναδικό θέαμα που θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στην Αθήνα. Σχηματισμοί με απόλυτη ακρίβεια, ρυθμό, συγχρονισμό, εκτελεσμένοι από στρατιωτικά μουσικά συγκροτήματα γεμάτα μουσικότητα, αρμονία, ένταση, χάρη, ομορφιά και δύναμη!

Athens Military Band Festival
18 και 19 Μαΐου
Ζάππειο Μέγαρο

Ώρα έναρξης: 21.00

Διάρκεια: 120 λεπτά

Χορηγοί εκδήλωσης
ROSOBORONEXPORT
ROSOBORONSERVICE HELLAS

Υποστηρικτές εκδήλωσης
ROSTEX
SPASSKAYA TOWER

www.amfionia.gr

Τιμές εισιτηρίων
(όλες οι θέσεις είναι καθημένων)

Ζώνη Γ’
Προπώληση: 12 ευρώ
Ταμείο: 15 ευρώ

Τιμές αριθμημένων θέσεων

Ζώνη Β’
Προπώληση: 15 ευρώ
Ταμείο: 20 ευρώ

Ζώνη Α’
Προπώληση: 20 ευρώ
Ταμείο: 25 ευρώ

Προπώληση Εισιτηρίων

Η προπώληση εισιτηρίων ξεκινά στις 23 Απριλίου από το δίκτυο viva.gr

Σημεία προπώλησης
Διαδικτυακή προπώληση εισιτηρίων
www.viva.gr

Φυσικά Σημεία προπώλησης εισιτηρίων
Media Markt | Reload | Seven Spots | Viva Kiosk Σύνταγμα + Τεχνόπολη | αθηνόραμαgr | Yioleni’s | My Market | Metro Cash & Carry | Ευριπίδης Βιβλιοπωλεία | Shell – BP – EKO

Διοργάνωση
Athens International Music Military Festival ΑΜΚΕ

Εκτέλεση Παραγωγής
ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΣΥΝΑΔΙΝΟΣ E-Prod
Τηλ.: 210 6892110
fsprod.net@gmail.com

Πηγή: webmusic.gr

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Η Αθήνα ετοιμάζεται να φιλοξενήσει για πρώτη

ΙΣΤΟΡΙΑ - ΙΔΕΕΣ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

του Παναγιώτη Λιάκου

«Διά τον ηρωικόν άνθρωπον ο θάνατος είναι πάντοτ’  εκούσιος, αφού ο δρόμος, που συνειδητά εδιάλεξε και βαδίζει, μοιραίως και αναγκαίως οδηγεί προς τα εκεί»

Αλλ’ ο ηρωικός άνθρωπος δεν ομοιάζει με τους καλούς και φρόνιμους αμαξάδες, οι οποίοι οδηγούν το αμαξάκι των “βραδέως αλλ’ ασφαλώς” από τους δρόμους τους στρωτούς και τους ήσυχους προς το τέρμα, που άλλοι καθώρισαν. Με τον ηνίοχον ομοιάζει, που κυβερνά τέσσαρα, οκτώ ίσως θυμοειδή άλογα – και το καθένα των σπεύδει ασυγκράτητον προς αυτοβούλους κατευθύνσεις. Τα κυβερνά με δυνατό χέρι, χωρίς όμως και να εξουδετερώνη εκείνων την ορμητικότητα και την επαναστατικότητα. Ειδεμή, τι θέλγητρον θα είχε δι’ αυτόν ηνιοχεία; Το “βραδέως αλλ’ ασφαλώς” δεν το ξέρει. Λογαριάζει και τας πτώσεις, διότι μόνον όπου υπάρχουν πτώσεις δίδεται ευκαιρία και ανυψώσεων.

Πράγματι, ο πόλεμος και ο κίνδυνος είναι το στοιχείον του, η απαραίτητος τροφή του. Ο πόλεμος λέγω και η νίκη, όχι η επιτυχία. Η επιτυχία δεν είναι πάντοτε νίκη. είναι νίκη, όχι εξωτερική, εξωτερικός πλουτισμός εις επιτεύγματα και κέρδη – να, σαν τα ρεκόρ συγχρόνου αθλητού, που μετρούνται με δευτερόλεπτα και υφεκατοστόμετρα. Αλλ’ ο ηρωικός ζητεί την νίκην εκείνου που χαίρεται το ότι επολέμησε, το ότι εκινδύνευσε, το ότι αντέστη την νίκην ως ευκαιρίαν μόνον να ζήση εντόνους και αγωνιώδεις στιγμάς. Και παρόμοια νίκη συνυπάρχει κάλλιστα με την αποτυχίαν εις τους αντικειμενικούς σκοπούς, καθώς η αποτυχία των 300 εις τας Θερμοπύλας…»
Ιωάννης Συκουτρής, «Φιλοσοφία της Ζωής», Αθήνα 2010, εκδόσεις Πελεκάνος, σ.σ. 83-84

Στο βιβλίο του «Φιλοσοφία της Ζωής», ο Ιωάννης Συκουτρής (1901-1937) παρουσίασε έξι «Τύπους Αντιλήψεως Της Ζωής»: τη θρησκευτική αντίληψη, τη μηδενιστική, την ευδαιμονιστική, την ανθρωπιστική, την αντίληψη του αντικειμενικού έργου και, τέλος, την ηρωική. Από το κείμενο γίνεται προφανές ότι ο συγγραφέας είχε επιλέξει αυτόν τον τελευταίο τύπο για να υπηρετήσει και να αποπειραθεί να ακολουθήσει. Αυτός ο ηρωικός τρόπος -το γνώριζε ο Συκουτρής- δεν είναι «ευτυχής», όπως ορίζουν την ευτυχία οι παραδομένοι «φρόνιμοι». Δεν είναι μοτίβο βίου που βοηθά τον άνθρωπο να μακροημερεύσει ως ένσαρκη εκδήλωση της θείας βούλησης. Οι ήρωες ζουν πολύ, αλλά αλλιώς. Ως αναμνήσεις και ως υποδείγματα. Ως διδαχές διά του παραδείγματος. Ως δυνάμεις που έλκουν τους άλλους προς τα πάνω με φόρα, με πείσμα, με ρυθμό απρόβλεπτο και ισχύ ηφαιστειακή.

Σε αυτό το κεφάλαιο του βιβλίου του, ο Συκουτρής περιγράφει τον ιδεατό πολίτη-οπλίτη. Ισως και το σύνολο του κειμένου για τον ηρωικό άνθρωπο να είναι μια λεκτική σπονδή σε αυτό που θα ήθελε να μπορέσει να γίνει κάποια στιγμή στη ζωή του. Η γοητεία που ασκεί το πρότυπο του ήρωα στον νου αυτού του τραγικού ακαδημαϊκού, του αξεπέραστου λογίου του 20ού αιώνα, είναι προφανής. Ομοίως έκδηλη είναι και η πίκρα που σημαίνεται μέσω της ανάλυσης για τη μοναξιά του ήρωα, τη νίκη του που απέχει από την επιτυχία και το αναπόφευκτο, τραγικό και -κατά κάποιον τρόπο- θεαματικό τέλος.

Η ζωή του ήρωα για τον Συκουτρή είναι σύντομη, «διότι ο ηρωικός άνθρωπος περνά ολόκληρον την ζωήν του εις το πολυκίνδυνον μέτωπον του πολέμου. Σύντομος, διότι πάντοτε είναι, από την μοίραν του και μόνην οδηγούμενος, ερασιθάνατος».

Στην ιδέα του θανάτου, που «στέφει» κάθε προσπάθεια η οποία ξεπερνά τα ανθρώπινα μέτρα, ο Συκουτρής βρίσκει μια παράδοξη δικαίωση, αλλά και παρηγοριά. Γι’ αυτό και υπαινίσσεται (σχεδόν το λέει ευθέως) ότι σκοπεύει ο ίδιος να προκαλέσει το τέλος του, να ορίσει πού θα μπει η τελεία στο κείμενο της ζωής του: «Αν θα είν’ εκούσιος ο θάνατος ή ακούσιος δεν έχει σημασίαν. Διά τον ηρωικόν άνθρωπον ο θάνατος είναι πάντοτ’ εκούσιος, αφού ο δρόμος, που συνειδητά εδιάλεξε και βαδίζει, μοιραίως και αναγκαίως οδηγεί προς τα εκεί. Αλλωστε διαλέγει συνήθως ο ίδιος τον θάνατόν του και την ώραν του, με την εσώψυχον πίστιν ότι δικαίωμά του απόλυτον είναι: Αν θέλης να γεννηθής και πότε θέλεις να γεννηθής, δεν εξαρτάτ’ από την συγκατάθεσίν σου· το να φύγης όμως από την Ζωήν και πότε να φύγης, αυτό αφήκεν ο Θεός εις την ιδικήν σου, την υπεύθυνον διαγνώμην».

Ο Συκουτρής, για λόγους που ποτέ δεν θα μάθουμε, επέλεξε να αφαιρέσει τη ζωή του -κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τον πολεμιστή ο οποίος αρνείται να παραδοθεί, ακόμα και στον θάνατο-, αλλά προσέφερε με το έργο του έναν φωτεινό φάρο ήθους και αυταπάρνησης για τις γενιές των Ελλήνων που έρχονται. Αν σ’ αυτές τις γενιές λείπουν οι ήρωες, σύντομα θα λείψουν και οι Ελληνες.

Πηγή: dimokratianews.gr

[vc_row][vc_column][vc_empty_space][vc_text_separator title="του Παναγιώτη Λιάκου"][vc_empty_space][vc_column_text]«Διά τον ηρωικόν άνθρωπον ο

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Tο βιβλίο «Περσία το Μαργαριτάρι της Ασίας» εκδόθηκε το Φεβρουάριο του 2018 σε συνεργασία με το μορφωτικό κέντρο της πρεσβείας του Ιράν στην Αθήνα και με τον εκδοτικό οίκο Βεργίνα. Η συγγραφή και επιμέλεια του έργου είναι της Μαριάννας Ιατροπούλου Θεοχαρίδου.

Η Περσία είναι μια χώρα συναρπαστική. Η ιστορία και ο πανάρχαιος πολιτισμός της την κάνουν να φαντάζει, ιδιαίτερα στους Δυτικούς, σαν χώρα μαγική βγαλμένη από τις «Χίλιες και μια Νύχτες».

Τα βουνά, οι έρημοι και οι οάσεις της, οι δυναστείες και οι αυτοκράτορές της, από τους Αχαιμενίδες ως τους Xατζάρους και από τους Σασανίδες ώς τον τελευταίο Σάχη, ο Ζωροαστρισμός, το Ισλάμ και ο Χομεϊνί, οι ποιητές, οι καλλιτέχνες και οι επιστήμονες, τα επιβλητικά τζαμιά και οι ατέλειωτοι κήποι είναι μέρος μόνο της προσωπικότητάς της.

Το δεύτερο μέρος του βιβλίου, Περσίας Οδοιπορικό, είναι μία καταγραφή της Περσίας του «σήμερα» με την ελπίδα να τραβήξει το ενδιαφέρον αυτών που αγαπούν την ιστορία και τον πολιτισμό και να γίνει αιτία να επισκεφθούν την Περσία, το μαργαριτάρι της Ασίας.

 

Tο βιβλίο «Περσία το Μαργαριτάρι της Ασίας»

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Ἀγάπης καὶ χαρᾶς ἀνέτειλ᾿ ὥρα·
ἀνθοὺς μοσκοβολᾷ καὶ δρόσο στάζει
ἡ φύσις, στὴ μορφιά της ὅλη τώρα,
ποὺ νιότης καὶ ζωῆς γιορτὴ γιορτάζει.

Λαλοῦνε τὰ πουλάκια στὰ κλωνάρια·
νεράιδες φανερὲς στεφάνια πλέκουν·
καὶ τρέχουν κοπελιὲς καὶ παλληκάρια,
κ᾿ οἱ ἔρωτες σιμά τους παραστέκουν.

Δὲ μένει σ᾿ ὅλο αὐτὸ τὸ θεῖον ᾆσμα,
στὴν ἁρμονία ὅλη, ἕνα χάσμα.

Ἀγάπης καὶ χαρᾶς ἀνέτειλ᾿ ὥρα·
καὶ σύ, χλωμή, ξανθὴ καὶ μαυροφόρα,
τὸ πρόσωπό σου, νεκρικὴ λαμπάδα,
μ᾿ ἐπιταφίου μαρμάρου τὴν ἀσπράδα,

τὸ πρόσωπό σου, κρίνο μαραμμένο,
πῶς ἔφεξε κ᾿ ἐσώθη τὸ θλιμμένο!
Τὰ μάτια σου, μελανογυρισμένα,
βαθιὰ στὸ βοῦρκο λάμπουν βουτημένα.

Δὲν εἶσαι πλιὰ τὸ θεῖο ἐκεῖνο πλάσμα,
κι ἀπόμεινες γλυκὺ κι ὡραῖο φάσμα.

Ἀγάπης καὶ χαρᾶς ἀνέτειλ᾿ [ἡ] ὥρα·
νεράιδες φανερὲς στεφάνια πλέκουν·
γιὰ σὲ ἡ Πρωτομαγιά ᾿ναι μαυροφόρα
καὶ τὰ λουλούδια λυπημένα στέκουν.

Γιὰ σέναν᾿ ἡ ζωὴ φέτος δὲ λάμπει·
ὁ οὐρανὸς ἀπάνω ᾿ναι μολύβι,
θλιμμέν᾿ ἡ γῆ κ᾿ ἐρημικοὶ οἱ κάμποι
κ᾿ ἡ ἄνοιξις τοὺς θησαυρούς της κρύβει.

Βοριὰς φυσάει σὰ θλιμμένο ᾆσμα,
τὴ νιότη σου θρηνεῖ, ὡραῖο φάσμα.

Ἀγάπης καὶ χαρᾶς γλυκεῖα ὥρα·
σ᾿ ἐπόνεσ᾿ ἡ ψυχή μου, ὦ μαυροφόρα!
μὴ μὲ κοιτάζῃς πλιά, μὴ μὲ πειράζῃς,
μὲ τὴ ματιά σου πάψε νὰ μὲ σφάζῃς.

Κάλλιο εἶχα σκλάβος νά ᾿μουνα σιμά σου
παρὰ νὰ ἐβασίλευα μακριά σου·
δίπλα σου κάλλιο νά ᾿πεφτα στὸ χῶμα
παρὰ ν᾿ ἀνέβω στ᾿ οὐρανοῦ τὸ δῶμα.

Ἄχ! ναί, γλυκό μου μαραμμένο πλάσμα·
σ᾿ ἐπόνεσ᾿ ἡ ψυχή μου, ὡραῖο φάσμα!

(1892)

Ἀγάπης καὶ χαρᾶς ἀνέτειλ᾿ ὥρα· ἀνθοὺς μοσκοβολᾷ καὶ

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ομιλητές: Πάνος Βαλαβάνης, Μελίτα Εμμανουήλ.

Το βιβλίο προσφέρει μια εμπεριστατωμένη επισκόπηση της αρχαίας ελληνικής ζωγραφικής μέσα από τα σωζόμενα μνημεία. Παράλληλα, επιχειρεί μια μοναδική στο είδος της διεπιστημονική μελέτη των αρχαιολογικών καταλοίπων μέσα από τις φιλοσοφικές αντιλήψεις και θεωρητικές προσεγγίσεις τόσο της αρχαιότητας όσο και του καιρού μας. Με τη βοήθεια των αρχαίων φιλολογικών πηγών – από τον Πλάτωνα και τον Ξενοφώντα στον Κικέρωνα, τον Πλίνιο, τον Λουκιανό και τον Φιλόστρατο – ο συγγραφέας αναλύει εικονογραφικές και τεχνοτροπικές τάσεις της αρχαίας ζωγραφικής, επανεξετάζοντας παράλληλα και τις απόψεις της σύγχρονης έρευνας. Με συχνές αναφορές στην ιστορία της τέχνης, την ανθρωπολογία, την ψυχανάλυση, και τις πολιτισμικές σπουδές, το βιβλίο προτείνει μια νέα, ρηξικέλευθη ματιά στον κόσμο της αρχαιοελληνικής ζωγραφικής.

Μετά από μια συνοπτική αναφορά στην ελλαδική ζωγραφική της Εποχής του Χαλκού (Κυκλάδες, Κρήτη, Θήρα, Μυκηναϊκή Ελλάδα), το βιβλίο καλύπτει τις τεχνικές, τεχνοτροπικές, εικονογραφικές και αισθητικές εξελίξεις κατά την Αρχαϊκή, την Κλασική, και την Ελληνιστική περίοδο, για να ολοκληρωθεί με τη μελέτη της ζωγραφικής του ελληνορωμαϊκού κόσμου, έως τον 2ο-3ο αι. μ.Χ. Καλύπτονται έτσι όχι μόνον οι σημαντικότερες περίοδοι της ελληνικής ζωγραφικής από τους προϊστορικούς έως και τους ρωμαϊκούς χρόνους, αλλά και όλα τα περισσότερο ή και λιγότερο γνωστά έργα, καθώς και το έργο των σημαντικότερων ζωγράφων της αρχαιότητας. Η εισαγωγή της μελέτης παρουσιάζει συνοπτικά τα υλικά και τις μεθόδους της αρχαίας ζωγραφικής, ενώ παράλληλα αναλύει τις σύγχρονες τεχνικές και θεωρητικές ερευνητικές μεθόδους. Το κείμενο συνοδεύεται από εξαντλητική έγχρωμη εικονογράφηση, πλήρη βιβλιογραφία, και ευρετήριο.

Η μελέτη “Η τέχνη της ζωγραφικής στον αρχαιοελληνικό κόσμο” απευθύνεται στους θαυμαστές της αρχαίας ελληνικής τέχνης, στους μελετητές της κλασικής αρχαιότητας, στους φοιτητές αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης, και σε κάθε αρχαιόφιλο, Έλληνα ή ξένο (καθώς κυκλοφορεί παράλληλα και στην αγγλική γλώσσα).

Ομιλητές: Πάνος Βαλαβάνης, Μελίτα Εμμανουήλ. Το βιβλίο προσφέρει

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ, ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ & ΝΕΟΜΕΣΑΙΩΝΙΚΑ: ΔΥΣΗ, ΜΟΥΣΙΚΗ

του Χρήστου Κεσκίνη

Με αφορμή τον ερχομό τον Φιλανδών Turisas για πρώτη φορά στην χώρα μας για δύο εμφανίσεις (4 και 5 Μαΐου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα),ας κάνουμε μία μικρή αναδρομή στην ιστορία της μπάντας…

Τα πάντα ξεκίνησαν το 1998 όταν από τις στάχτες των Koylio, ξεπήδησαν οι Turisas. Το όνομά τους είναι εμπνευσμένο από τον Θεό του πολέμου, που εμφανίζεται με την μορφή ενός θαλάσσιου τέρατος.

Μετά από διάφορα demos και EP, η μπάντα κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ “Battle Metal”το 2004. Το περίεργο στυλ τους κάτι ανάμεσα σε φολκ (λαϊκή παράδοση), συμφωνικού metal αλλά και οι επικοί (σχεδόν πολεμικοί) στίχοι, έκαναν εντύπωση στο κοινό πολλοί τους χαρακτήρισαν το νέο μεγάλο όνομα. Κομμάτια όπως το ‘Battle Metal’, ‘Midnight Sunrise’αλλά και ‘The Land of Hope and Glory’, έκαναν γνωστό το γκρουπ στο κόσμο και είναι τα δυνατά χαρτιά του μέχρι και σήμερα.

«Πολύ μακριά, εκεί που το φως του ήλιου ποτέ δεν σβήνει

Εκεί υπάρχει αυτή η γη, ο μεγαλύτερος από τους μύθους

Μια δυνατή χρυσή πόρτα ανοίγει αργά

Ενας άνδρας μπάινει μέσα, κουρασμένος από την παλίρροια

Τελικά, έφτασα στο πεπρωμένο μου

Πέρασα την δυτική θάλασσα για να φτάσω στην Χώρα της Ελπίδας και της Δόξας

Μπροστά μου στέεκται η ένδοξη λαμπρή Πόλη

Μια αίσθηση που μπορώ να αναπνεύσω και να είμαι ελεύθερος»’

‘The Land of Hope And Glory’

Όμως, το μεγάλο βήμα – ειδικά στο ελληνικό κοινό – οι Tουρίσας το έκαναν το 2007 με το άλμπουμ “The Varangian Way”με τραγούδια για την Βαράγγια Φρουρά του Βυζαντίου! Οι Φιλανδοί, σαν νέοι φρουροί, δηλώνουν πίστη στον Αυτοκράτορα και την Βασιλεύουσα! Ακόμη και αν δεν είχε τίποτα άλλο αυτός ο δίσκος, το ανατριχιαστικό “Konsta-ntinou-polis” που ακούγεται στο τελευταίο έπος τους δίσκου (‘Miklagard Overture’)φτάνει για να μας κάνει να πάρουμε τα όπλα και να βγούμε στους δρόμους. Αλλά μη γελιέστε! Δεν είναι μόνο αυτό. Από την αρχή μέχρι το τέλος, ο δίσκος είναι γεμάτος πολεμικούς παιάνες δόξας και τιμής. ‘Cursed Be Iron’, Fields of God’, ‘Five Hundred and One’ (βασικά όλος ο δίσκος, αλλά τέλος πάντων!) μας ταξιδεύουν σε μια εποχή που η Κωνσταντινούπολη είναι το κέντρο του κόσμου και οι Βόρειοι (κυρίως σκανδιναβοί) αποτελούν την ελίτ της Αυτοκρατορίας. Αν αναρωτιέστε πως ένοιωθαν τότε οι μισθοφόροι, ακούστε αυτόν τον δίσκο και θα σας λύσει όλες τις απορίες!

‘

‘Κωνσταντινούπολη

Sui generis

Οι Άγιοι και οι Αυτοκράτορες

Περασμένων αιώνων

Τα πουλιά που έφτιαξε ο άνθρωπος στα δένδρα

Τραγουδούν τους παιάνες τους εν χορωδία

Αθανασία

‘Miklagard Overture’

Τότε ήταν που οι Φιλανδοί έκαναν μια διασκευή που τους έκανε γνωστούς σε κάθε γωνία της Ευρώπης. Το ‘Rasputin’, ήδη γνωστό από τον διαγωνισμό της Eurovision, έκανε τους Turisas γνωστούς παντού. Και σχεδόν μισητούς στους παλιούς σκληροπυρηνικούς οπαδούς τους! Αυτή η κίνηση έφερε τους Φιλανδούς να παίζουν μπροστά κοινό που το μόνο που ζητούσε ήταν να ακούσει αυτό το τραγούδι. Ίσως να έφερε νέους οπαδούς, μα αρκετοί από αυτούς που τους ακολουθούσαν από τον πρώτο δίσκο, έπαψαν πλέον να ασχολούνται! Σε αυτό δεν βοήθησε και η αλλαγή μελών, καθώς και ο τρίτος δίσκος “Stand Up and Fight” (2011) που αν και ακολουθούσε τα βήματα των δύο πρώτων, δεν βρίσκεται στα ίδια υψηλά στάνταρ. Aν εξαιρέσουμε το ομώνυμο έπος καθώς και το ‘March of the Varangian Guard’ (ίσως και το ‘Βενετοι!-Πρασινοι!’ για ευνόητους λόγους) τα υπόλοιπα τραγούδια είναι σαφώς κατώτερα από όσο περίμεναν οι οπαδοί τους. Αυτό έφερε νέες ανακατατάξεις στο γκρουπ.

«‘Φύλακες της Δόξας και της Δύναμης

Το λάβαρο μας κυματίζει κόκκινο σαν το αίμα

Μαύρο σαν την νύχτα καθώς παρελαύνουμε

Προς την Ανατολή, για τον Βασιλιά των Ελλήνων

 

Έρχονται οι άνθρωποι του Σταυρού και του σφυριού

Μερικές ημισέληνοι

Άνδρες που απλώς ψάχνουν για θέλγητρα

Κάποιοι που κρύβουν την βασιλική τους καταγωγή» ’

‘March of The Varangian Guard’


Το ‘Turisas 2013’ είναι ίσως το πιο άνευρο άλμπουμ των Φιλανδών. Ακόμη και τα‘Greek Fire’ ή ‘We Ride Together’ δεν καταφέρνουν να σώσουν την κατάσταση, σε ένα γκρουπ που ψάχνει τον εαυτό του.

‘

‘Κεραυνός και καπνός γεμίζουν τον αέρα ,

Μία βίαιη ανάσα;

Προσέξτε! Το τέρας έχει ξυπνήσει !

Καθώς πάλι έχει στριμωχτεί ,

Ένας βυζαντινός δρομώνας που προσπαθεί να ξεφύγει

Οι κωπηλάτες που τινάζουν βίαια τις αλυσίδες τους.

 

Το υγρό πυρ !

Καίγεται!

Κάψε!

Κάψε!’

‘Greek Fire’

Πάντως, τα δείγματα από τα live τους είναι πολύ καλά και οι οπαδοί τους δείχνουν να περνάνε όμορφα στα λιγοστά show τους. Ελπίζουμε να δούμε ένα δεμένο γκρουπ που θα διασκεδάσει πρώτα αυτό και έτσι θα διασκεδάσουμε κι εμείς μαζί του. Σίγουρα αποκορύφωμα για εμένα είναι η ακουστική εκτέλεση κομματιών τους, όπου τα έπη τους παίρνουν ακόμη πιο πολεμικό χαρακτήρα. Λέτε να καταφέρουμε να το ζήσουμε σε λίγες ημέρες;

Ο Αυτοκράτορας Κάλεσε! Οι Βαράγγια θα είναι εκεί! Θα αφήσεις την Πόλη να πέσει στα χέρια του Εχθρού;

Ο Χρήστος Κεσκίνης είναι συγγραφέας ηρωικής φαντασίας και πρόεδρος του Excalibur Heavy Metal Fan Club

[vc_row][vc_column][vc_empty_space][vc_text_separator title="του Χρήστου Κεσκίνη"][vc_empty_space][vc_column_text]Με αφορμή τον ερχομό

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

 

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Δύο μεγάλες συναυλίες με τον τίτλο «Τη ζωή μου ξετυλίγω» θα δώσει ο Σταμάτης Σπανουδάκης στο Θέατρο Παλλάς τη Δευτέρα 14 και την Τρίτη 15 Μαίου 2018, με την ευγενική χορηγία της εταιρείας MYTILINEOS.

Δύο βραδιές μουσικής, που ξετυλίγουν την ως εδώ πορεία του, με γνωστές αγαπημένες επιτυχίες του, παιγμένες με λίγο καινούργιο και απρόβλεπτο τρόπο, και, βέβαια, κάποια νέα κομμάτια από την επόμενη δισκογραφική δουλειά του, που θα κυκλοφορήσει λίγο αργότερα.

Δύο βραδιές μουσικής, δύο βραδιές χαρισμένες σε όσα γίναν, μείναν αλλά και έρχονται.

«Είναι, ειλικρινά, μεγάλη η χαρά μου, που, μετά από τόσο καιρό και αρκετά προβλήματα, θα βρεθώ ξανά «μπροστά στον κόσμο». Τώρα, φαίνεται, είναι η στιγμή, που εγώ νωρίτερα περίμενα. Χαίρομαι που θα δω αγαπημένα, αν και «άγνωστα», πρόσωπα, γιατί ξέρω πια τι σημαίνει η μουσική μου για σας, αλλά ξέρετε κι εσείς τι σημαίνει η αγάπη και η υποστήριξή σας, για μένα», τονίζει ο Σταμάτης Σπανουδάκης.

Και ο γνωστός δημιουργός προσθέτει: «Σας ευχαριστώ και να ξέρετε ότι θα ‘μαι πάντα εδώ, κοντά σας, με τη μουσική και τους στίχους μου, αλλά και με όσα, χρόνια τώρα, πιστεύω, αγαπώ και υπερασπίζομαι».

Μαζί του στο Παλλάς, οι μόνιμοι πια συνεργάτες του:

η ορχήστρα εγχόρδων «Τάμαλο», με σολίστ τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (βιολί) και τον Δημήτρη Κοτταρίδη (βιολοντσέλο), οι Πάνος Κατσικιώτης (ντραμς), Νίκος Χατζόπουλος (κοντραμπάσο), Μαρίνος Τριανταφυλλίδης (πλήκτρα) και Γιώργος Κοντοβάς (πιάνο), και η μεγάλη τετράφωνη χορωδία «Μελωδοί» με μαέστρο τον Γιώργο Ζιάκα.

Ώρα ενάρξεως: 21.00

Τη συναυλία οργανώνει το Μελωδικό Καράβι.

Χορηγοί επικοινωνίας της συναυλίας είναι οι εφημερίδες Real News και Free Sunday, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί Real 97.8 και Ελληνικός 93.2, και οι ιστότοποι real.gr, freesunday.gr, naftemporiki.gr, ogdoo.gr, pemptousia.gr, artic.gr, clickatlife.gr, culturenow.gr, in2life.gr, lavart.gr και monopoli.gr.

Οι δυο συναυλίες στο Παλλάς σηματοδοτούν την απαρχή μιας μεγάλης περιοδείας, που θα πραγματοποιήσει ο Σταμάτης Σπανουδάκης ανά την Ελλάδα..

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Δύο μεγάλες συναυλίες με τον τίτλο «Τη ζωή

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ο ΙΑΝΟS διοργανώνει μία εκδήλωση αφιερωμένη στον Ίωνα Δραγούμη. Λογοτέχνες, εικαστικοί και καλλιτέχνες αφηγούνται τον «δικό» τους Ίωνα Δραγούμη και μιλούν για τη ζωή του.

Συμμετέχουν αλφαβητικά οι:

ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΖΟΓΛΟΥ, σκηνοθέτης –ηθοποιός

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΑΝΔΟΛΟΣ, συγγραφέας

ΛΕΝΑ ΔΙΒΑΝΗ, συγγραφέας -ιστορικός

ΝΑΤΑΛΙΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ, ηθοποιός

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ, συγγραφέας

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ, συγγραφέας-Πολιτικός αναλυτής

ΣΤΑΘΗΣ ΚΕΦΑΛΟΥΡΟΣ, ποιητής

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΤΤΑΚΗΣ, δημοσιογράφος- Δντης «ΕΣΤΙΑΣ»

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ, δημοσιογράφος «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ»

ΔΗΜΗΤΡΑ ΝΟΥΣΗ, συγγραφέας

ΠΕΓΚΥ ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, ηθοποιός

ΡΕΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ, σκηνοθέτης –ηθοποιός

Την εκδήλωση συντονίζει ο Νίκος Θρασυβούλου.

Είσοδος ελεύθερη

Η εκδήλωση θα προβάλλεται ζωντανά και στο ianos.gr

Ο ΙΑΝΟS διοργανώνει μία εκδήλωση αφιερωμένη στον Ίωνα

ΘΕΑΤΡΟ / ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ / ΟΠΕΡΕΤΤΑ

του Μπάμπη Παπαχαραλάμπους σκηνοθέτη

Ένα βίαιο χάδι, ένας ύμνος στο μεγαλείο του ανθρώπου, η πρεμιέρα του «Γκέμμας του Λιαντίνη» σε σκηνοθεσία Πάνου Αγγελόπουλου.

Μια ομάδα παλιών και νέων ηθοποιών, διψασμένοι για ζωή και ομορφιά, κεντώντας πάνω στο αριστούργημα του Λιαντίνη και καθοδηγούμενοι από την εμπνευσμένη χορο-σκηνοθεσία του Πάνου Αγγελόπουλου, συντρίβουν το κέλυφος του ορατού κόσμου μας και τολμάνε πολιορκία της μεταφυσικής φλερτάροντας με τον κίνδυνο και το θαύμα. Ο άνθρωπος είναι προορισμένος να ενσαρκώσει το θείο, να γευθεί όλη την ηδονή του απείρου της ψυχής και του σύμπαντος.

Ένα road movie (επί σκηνής) μέσα στο πανάρχαιο τρόπο της Ελληνικού κάλλους και του Ελληνικού Λαϊκού Πολιτισμού που ξέπλυναν τα ανθρώπινα μάτια και ημέρεψαν το θηρίο μέσα μας.

Οι ιδέες-αρχέτυπα του Λιαντίνη ενσαρκώθηκαν σε Ανθρώπινους Χαρακτήρες και με εφόδιο την Διαλεκτική, ανταμώνουν, ξεσκίζονται και πάλι σμίγουν σε ανώτερα όντα με μόνο σκοπό: να δώσουν απάντηση και φως στα μεγάλα σκοτάδια της ανθρωπότητας. 

Ο Πλάτων ορίζει ως κινητήρια δύναμη του ανθρώπου τον Έρωτα. Γι’ αυτό ορίζει για γενάρχες του την Πενία και τον Πόρο. Ο Έρως πάντα ζητιανεύει, δεν σταματά να ζητάει, όλο και πιο πολύ όλο και πιο αγαθά κι ο Πόρος του δίνει αέναα πόρους για να πληρώνει τα ερωτήματά του. Οι Έλληνες «Αεί παίδες εστί», πάντα θα είναι παιδιά και θα ρωτάνε συνέχεια με απορία γιατί θέλουν να βλέπουν τον κόσμο συνεχώς καινούριο.

«Υπάρχει θεός;» ρίχνει την πύρινη αγωνία ένα μικρό κορίτσι. Υπάρχει ο πατέρας που δίνει νόημα και ρυθμό; «Όχι πια» βροντοφωνάζει ο Νίτσε. Τον σκοτώσαμε εμείς οι ίδιοι και βάλαμε στη θέση του το υπερήφανο εγώ μας. Δεν έχουμε πια ανάγκη τον άλλον, μπορούμε να κάνουμε μέχρι και έρωτα μόνοι μας! Γι’ αυτό και το βλέμμα μας έσκυψε, ο ορίζοντας μίκρυνε και η καρδιά δεν ματώνει.

Η σκηνή παγώνει στο απέραντο κρύο μπλε του σύμπαντος.

Αυτό ήταν; Μόνο ερωτήματα; Μόνο αγωνίες ατελείωτες; Θα παραδοθούμε στο Τίποτα με την λιγοψυχιά ενός δούλου;

Κι όμως: ό άνθρωπος όταν απελευθερωθεί από την Ανάγκη και την Ματαιοδοξία και σηκώσει κεφάλι στ’ αστέρια κάνει το μουγκρητό τραγούδι το χάος κόσμημα.

Στην τελευταία σκηνή οι ήρωες σε μια ατμόσφαιρα Ήθους Ταρκοφσικού και Αρχαίας Τραγωδίας καθαίρονται μέσα στη μουσική των νερών οι καταρράκτες των δακρύων ξεπλένουν την άγνοια και τα πάθη σμιλεύοντας τον χορό των αγγέλων.

Ο άνθρωπος ηττάται, συντρίβεται αλλά δεν ξευτιλίζεται.

(Η μαγευτική βραδιά έκλεισε με μια πολύ ανθρώπινη στιγμή: ανάμεσα στα ατελείωτα χειροκροτήματα ο σκηνοθέτης κάλεσε στη σκηνή την σύντροφο του Λιαντίνη, και όλοι οι συντελεστές της προσέφεραν μια ευχάριστη έκπληξη, μελοποίησαν ένα ερωτικό ποίημα που έγραψε ο Λιαντίνης γι’ αυτήν και της το τραγούδησαν.

Το να βλέπεις μία γυναίκα να δακρύζει από χαρά κι ικανοποίηση είναι μια ανώτερη δικαίωση του Ανθρώπινου Είδους.

[vc_row][vc_column][vc_empty_space][vc_text_separator title="του Μπάμπη Παπαχαραλάμπους σκηνοθέτη"][vc_empty_space][vc_column_text]Ένα βίαιο χάδι,