Τιμώντας τον επικείμενο εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης στις 21 Μαρτίου, ο Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής προσφέρει στο κοινό για πρώτη φορά την πρωτότυπη μουσικοθεατρική παράσταση “Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων” που είχε παρουσιαστεί στις 30 Οκτωβρίου 2019 στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και είχε ενθουσιάσει το κοινό που την είχε παρακολουθήσει.
Η παράσταση είναι διαθέσιμη στο λογαριασμό mixcloud του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής στην ηλεκτρονική διεύθυνση
Απαγγελία – Σκηνοθετική επιμέλεια:
Ρένος Χαραλαμπίδης
Τενόρος: Γιάννης Χριστόπουλος
Πιάνο: Σοφία Ταμβακοπούλου
Ακούγονται τα ποιήματα:
-Μνήμη, Γιάννης Αηδονόπουλος (1916-1944)
-Επίκληση, Πέτρος Δήμας (1917-2005)
-Εγώ είμαι τ’άνθος… και Ένα ελαφρό ανασήκωμα…, Μίνως Ζώτος (1905-1932)
Η πασίγνωστη γιορτή του φημισμένου Αγίου Πατρικίου. Τότε που ολόκληρη η Ιρλανδία και η Βοστώνη κάνουν παρελάσεις προς τιμήν του και καταναλώνουν βαρέλια μπύρας στο όνομά του.
Μία φιγούρα χαμογελαστή με μια μπύρα στο χέρι και πάντα πράσινα ρούχα είναι αυτή που θα δει κανείς σε κάθε μπαρ και παμπ, σε αφίσες και οπουδήποτε αλλού.
Μα ας δούμε και λίγο την πραγματική του μορφή , και το μεγάλο έργο που έχει επιτελέσει , με αγάπη θεού και προς τους πιστούς του και μη.
Ο Άγιος Πατρίκιος γεννήθηκε κοντά στην εκβολή των ποταμών Σέβερν και Άβον, περίπου το 380 μ.Χ. Και έχει Βρετανορωμαική καταγωγή , και πατέρας του ήταν διάκονος ,και ο παππούς του ιερέας. Σε ηλικία 16 ετών πιάστηκε αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στην Ιρλανδία, τις ώρες του τις περνούσε δουλεύοντας και προσευχότανε στον κύριο, ο βίος του λέει πως ο ίδιος ο Χριστός εμφανίστηκε και του μίλησε , τότε του δόθηκε η δύναμη να δραπετεύσει , μπαίνοντας σε ένα πλοίο η τρικυμία έστειλε το πλοίο στη Γαλατία και για μέρες το πλήρωμα είχε ξεμείνει από τροφή, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ο Άγιος μιλούσε στο πλήρωμα για την αγάπη του Θεού,. Ο καπετάνιος τότε του ζήτησε να προσευχηθεί στον Θεό για τροφή. Μόλις προσευχήθηκε ο Θεός του είπε που να ψάξουν και τροφή.
Εφόσον γύρισε πίσω στη Σκωτία , ο Θεός του έστειλε και του είπε να γυρίσει πίσω στην Ιρλανδία και να διδάξει το όνομά του και να τον διακονήσει εκεί, βοηθώντας του χριστιανούς. Πήγε στην Γαλλία για κάποια χρόνια για να χειροτονηθεί ιερέας , φήμες λένε πως γνώρισε τον Άγιο Μαρτίνο και τον Άγιο Γερμανό, ο οποίος τον απέστειλε στην Ιρλανδία ως επίσκοπο το 432 μ.Χ
Τα θαύματά του ήταν πολλά στην Ιρλανδία και τα έργα του ακόμα ποιο πολλά, ανήγειρε ναούς και δημιούργησε Επισκοπή, βάπτισε πολλούς χριστιανούς και χειροτόνησε πολλούς ιερείς και μοναχούς επίσης, ο οποίος εκείνος έδωσε το μοναχικό παράδειγμα στην Ιρλανδία, και άφησε πολλά χειρόγραφα τα οποία σώζονται και σήμερα , την ομολογία του, την αυτοβιογραφία του , και ένα γράμμα που καταδικάζει τη δουλεία, και τον αξιοσημείωτο ύμνο (Breastplate) όπου ομολογεί την πίστη και την αγάπη του για τον Χριστό, και σύμφωνα με τη παράδοση , έδιωξε όλους τους δαίμονες και όλα τα φίδια από την Ιρλανδία, και λένε πως μέχρι και σήμερα δεν βρίσκουν δηλητηριώδη φίδι στην Ιρλανδία.
Τα διδάγματά του ήταν πολλά και επίσης ακόμα δίδαξε το μυστήριο της ομοούσιος Τριάδας χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το τριφύλλι, που ήταν τοπικό φυτό.
Ο λαός αγάπησε τον Άγιο και μετά από την κοίμησή του Τον αναγγείλανε ως πολιούχο και Άγιο της Ιρλανδίας , και τι η Καθολική καθώς και η Ορθόδοξη Αγγλοσαξονική εκκλησία τον εορτάζουν στις 17 Μαρτίου.
Εφόσον το αγαπημένο ελιξίριο της Ιρλανδία είναι η μπύρα ανάμεσα και σε άλλα όπως το ουίσκι , γιορτάζουνε την μνήμη του συνδυάζοντάς την με το αγαπημένο τους ποτό. Εφόσον πλέον έχει γίνει και εμπορική γιορτή και τον γιορτάζουν σε διάφορες παμπ και μπαρ σε όλη την Ευρώπη και Αμερική πλέον, με το ιρλανδικό τρόπο πάντα, πίνοντας μπύρα εννοείται και πολύ Ιρλανδική και Κέλτικη μουσική και όλοι πρέπει να φοράνε πράσινα ρούχα , και λένε πως αν δε φορέσεις κάτι πράσινο πάνω σου, τότε σε τσιμπάνε.
Ας σκεφτούμε αυτό τότε και με τη Θρησκευτική έννοια , κάθε μπύρα που πίνουμε γιορτάζοντας αυτή την ημέρα είναι προς την μνήμη του Αγίου, από την άλλη πλευρά επειδή είναι πλέον και εμπορική γιορτή, αυτή τη μέρα τη γιορτάζουν και όσοι δεν είναι θρήσκοι , αυτό εννοείτε πως δε πειράζει γιατί η ευλογία και η αγάπη του Αγίου είναι άφθονη όσο και η μπύρα εκείνη την ημέρα και ακόμη περισσότερο.
Για αυτό όταν πιούμε στη Γιορτή του, εκτός από Cheers ας πούμε και ένα Αμήν.
Χρόνια πολλά λοιπόν με τις ευλογίες του Αγίου Πατρικίου ,και Bottoms Up!
Εκκλησιαστικοί ύμνοι για τον Άγιο Πατρίκιο.
Κοντάκιον Ήχος πλ. δ’. Τη Υπερμάχω. Της Ιρλανδίας τον φωστήρα τον υπέρλαμπρον και των αποστόλων μιμητήν και ισοστάσιον συνελθόντες ανυμνήσωμεν χαρμοσύνως· παρρησίαν γαρ ευράμενος προς Κύριον ικετεύει λυτρωθήναι πάσης θλίψεως τους κραυγάζοντας· Χαίροις, Πάτερ Πατρίκιε.
Ὁ Οἶκος Άπασαν Ιρλανδίαν τω φώτι της Τριάδος κατηύγασας, σοφέ Ιεράρχα· όθεν σου την μνήμην την σεπτήν κατά χρέος χαίρουσα τελεί σήμερον τους πόνους σου γεραίρουσα και ποθώ μελωδούσα ταύτα· Χαίρε, ο γόνος της Βρεττανίας· χαίρε η δόξα της Ιρλανδίας. Χαίρε, Ορθοδόξων δογμάτων διδάσκαλε· χαίρε, Πελαγίου της πλάνης αντίπαλε. Χαίρε, θείον εγκαλλώπισμα των σεπτών Ιεραρχών· χαίρε, τύπος και παράδειγμα διδασκάλων ευκλεών. Χαίρε, ότι εκτήσω Αποστόλων τον ζήλον· χαίρε, ότι καθείλες των δρυΐδων τον λήρον. Χαίρε, πολλούς της πλάνης ρυσάμενος· χαίρε, εχθρού το κράτος τρεψάμενος. Χαίρε, πιστών προς Χριστόν μεσιτεία· χαίρε, ψυχών ασθενών θεραπεία. Χαίρε, Πάτερ Πατρίκιε.
Η επική μουσική των καλύτερων κινηματογραφικών ταινιών φαντασίας όλων των εποχών έρχεται στο Christmas Theater Online, 2-5 Απριλίου, σε μια συναυλία από την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας.
Οι αξεπέραστες μελωδίες από τον «Χάρι Πότερ», τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», το «Game Of Thrones», το «Highlander» και τη «Narnia» έρχονται στο Christmas Theater On Line, 2-5 Απριλίου 2021., από την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας, σε μια συναυλία με τίτλο «Fantasymphony». Μουσική Διεύθυνση: Κριστιάν Σούμαν.
Ζήστε την μαγεία της κινηματογραφικής μουσικής με έναν κωδικό! Ζήστε μια επική συναυλία γεμάτη με τα σάουντρακ των σπουδαιότερων κινηματογραφικών ταινιών φαντασίας έτσι όπως τα ερμηνεύει μια διάσημη συμφωνική ορχήστρα.
«Fantasymphony»: Λίγα λόγια για τη συναυλία
Παρακολουθήστε μια συναυλιακή εμπειρία μαγικών διαστάσεων! H Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας ανοίγει την πόρτα σε έναν πλούσιο κόσμο φαντασίας, όπου δράκοι και μάγισσες, τρομπέτες και βιολιστές διασχίζουν έναν περιπετειώδη δρόμο γεμάτο πολεμιστές, σπαθιά αλλά και ξωτικά και αλχημιστές που τα μυστικά τους αναβλύζουν ήχους και μας οδηγούν σε έναν κόσμο γεμάτο μαγεία.
Ζήστε την επική μάχη του καλού ενάντια στο κακό έτσι όπως την παρουσιάζει η αξεπέραστη Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας με την βοήθεια χορωδιών και σολίστ. Οι καλύτερες συνθέσεις από τις πιο θρυλικές ταινίες φαντασίας έρχονται σπίτι σας με το Christmas Theater O Line.
«Fantasymphony», μία συναυλία γεμάτη από τα σάουντρακ των: «Game of Thrones», «The Hobbit», «The Lord of the Ring», «Highlander», «Harry Potter», «Pan’s Labyrinth», «Narnia», «Willow», «World of Warcraft», «The Shannara Chronicles».
Μια μουσική περιήγηση στο σύμπαν των αγαπημένων μας ηρώων
Ξαναθυμηθείτε φράσεις γεμάτες νόημα, που άφησαν τα ίχνη τους στις καρδιές μας, να ξεπηδούν μέσα από την μουσική. Γιατί όπως λέει και ο Άλμπους Ντάλμπντορ στον Χάρι Πότερ: «Έχουμε όλοι μέσα μας τόσο το φως, όσο και το σκοτάδι. Αυτό που έχει σημασία είναι αυτό που επιλέγουμε να χρησιμοποιήσουμε. Αυτό είναι που καθορίζει ποιοι πραγματικά είμαστε».
Είμαστε δυνατοί μόνο όταν είμαστε ενωμένοι και αδύναμοι μόνο όταν είμαστε διασπασμένοι. – Οι διαφορές μας στις συνήθειες και στη γλώσσα δεν σημαίνουν τίποτα αν οι σκοποί μας είναι όμοιοι και οι καρδιές μας ανοιχτές.. Άνοιξε την καρδιά σου και μην ξεχνάς πως η ευτυχία μπορεί να βρεθεί ακόμα και στις πιο σκοτεινές εποχές, αρκεί κάποιος να θυμηθεί να ανάψει το φως..»
Τζ. Κ. Ρόουλινγκ «Χάρι Πότερ»
Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας
Η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας ιδρύθηκε το 1925 ως μέρος της Κρατικής Ραδιοτηλεόρασης της Δανίας (DR) με το φιλόδοξο σύνθημα «Το καλύτερο – και μόνο το καλύτερο».
Με τον μαέστρο Fabio Luisi ως τον διάσημο Κύριο Μαέστρο και μια σειρά διακεκριμένων προσκεκλημένων καλλιτεχνών κάθε σεζόν, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας αποτελεί σήμερα μια από τις κορυφαίες ορχήστρες της Ευρώπης.
Κάθε χρόνο περισσότεροι από 100.000 λάτρεις της μουσικής βιώνουν τη μαγεία της ζωντανής συμφωνικής μουσικής με αυτήν την ορχήστρα – τόσο στην εντυπωσιακή αίθουσα του Μεγάρου συναυλιών DR Koncerthuset (σχεδιασμένη από τον Jean Nouvel) όσο και στην ετήσια περιοδεία της Ορχήστρας στο εξωτερικό.
Διαδικασία παρακολούθησης της παράστασης
Αγοράζοντας ένα εισιτήριο / κωδικό για την προβολή της παράστασης, θα λάβετε στο email σας link με τη σελίδα της παραγγελίας σας από όπου θα μπορείτε να κατεβάσετε το παραστατικό σας (εισιτήριο)
Ανοίγοντας το εισιτήριό σας, παίρνετε τον μοναδικό κωδικό του barcode σας (10ψήφιος αριθμός, πάνω αριστερή γωνία του εισιτηρίου, κάτω από το γραμμωτό κωδικό barcode).
Εισάγετε τον κωδικό αυτό στη σελίδα που αντιστοιχεί στην προβολή της ημέρας που έχετε επιλέξει: (Η είσοδος του κοινού στην σελίδα προβολής της παράστασης δύναται να πραγματοποιηθεί από την ώρα έναρξης έως και 4 ώρες μετά. Έπειτα, το login στην παράσταση, θα σταματήσει να είναι διαθέσιμο).
Παρακολουθείτε την παράσταση. Καλή σας διασκέδαση!
Η δημιουργικότητα προσδίδει στον άνθρωπο ίσως το σημαντικότερο στοιχείο βοήθειας (μετά την πίστη στο Θεό) για να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα που βιώνει. Είναι οιονεί το οξυγόνο του νου και της ψυχής του.
Στην προσπάθεια του να απαλλαγεί από κάθε δέσμευση και περιορισμούς από ψυχικά ή φυσικά εμπόδια, από τις δυνάμεις που τον κατατρέχουν, είτε το κάνει συνειδητά ή ακόμα και ασυνείδητα.
Μέσα στο πέρασμα των αιώνων η δημιουργικότητα του αναπτύχθηκε πολύ πέρα από την ορατή πρακτική και άμεση χρησιμοθηρία.
Και γεννήθηκε αυτό που περιφραστικά με μια λέξη αποκαλούμε τέχνη.
Στην ουσία η δημιουργία δια μέσω των τεχνών αποτελεί ένα όπλο εναντίων του φόβου που έχουμε οι άνθρωποι για το θάνατο μας.
Η έκφραση δια μέσω των τεχνών απέκτησε μοναδική εμβάθυνση και αγγίζει την ψυχή και το νου μοναδικά, είναι ελάχιστες οι πτυχές της ζωής των ανθρώπων που δεν εφάπτονται με την τέχνη εμμέσως ή αμέσως.
Η δύναμη της τέχνης είναι ανυπέρβλητη και διαχρονικώς κύριο μέλημα των εξουσιών ήταν η αξιοποίηση της ή όταν αυτό δεν ήταν εφικτό, ο έλεγχος της.
Στην αιφνιδιαστική παρουσία της επιδημίας του Κορονοϊού στις ζωές των ανθρώπων μια ιδιότυπη σύμπραξη εξουσίας και επιστήμης θέτουν στο περιθώριο την ανάπτυξη των τεχνών με συνακόλουθο την ελευθερία της ζωής και της σκέψης των ανθρώπων.
Αιτία; Η διάσωση των ανθρωπίνων ζωών.
Στην ανάπτυξη αυτής της πρακτικής έχουμε το οξύμωρο γεγονός να θυσιάζονται χιλιάδες άνθρωποι κάτω από αυτήν την οικονομική καταστροφή που επιφέρει η επιλεχθείσα τακτική αντιμετώπισης σε συνάρτηση με την τρομακτικά έντονη ψυχική επιβάρυνση που συνεπάγεται.
Τραγικό θύμα οι τέχνες κυρίως οι παραστασιακές, με αποτέλεσμα να δημιουργείται πολλαπλασιαστής δυσμενών συνεπειών τις οποίες ακόμα δεν είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε.
Δεν αναφέρομαι μόνο στην καταστροφή που επιφέρουν τα μέτρα αυτά στους επαγγελματίες των τεχνών.
Η διάσταση του κακού που εγκαθίσταται στις ζωές μας και ακόμα περισσότερο στις ζωές των επιγενομένων είναι πολύ μεγαλύτερη. Αυτό οφείλεται στο ότι αποπροσωποποιείται η ζωή μας.
Εξοστρακίζεται από τη ζωή η δημιουργία και ο τρόμος γίνεται σύντροφος στην καθημερινότητα.
Πως είναι δυνατό να συμβαίνει αυτό;
Δεν είναι το ξαφνικό ενδιαφέρον για τις ζωές μας που καθιστά τον τρόμο σύντροφο μας αλλά η τελική επίθεση για την επίτευξη του απολύτου ελέγχου.
Ο τρόπος που αναστέλλονται οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις δίνει την εντύπωση ότι υπηρετεί τον σκοπό του συστήματος εξουσίας ώστε να επέλθει με τρόπο αποτελεσματικό η απονεύρωση της κοινωνίας.
Για να συμβεί αυτό πρέπει να νοσήσουν οι ψυχές μας, να ατροφήσουν τα συναισθήματα μας, να σκιαστεί η χαρά από τις ψυχές μας, να χλωμιάσουν τα όνειρα μας.
Πάντα η τέχνη έδινε διεξόδους λυτρωτικές, στερώντας την από τον κόσμο δημιουργείται το ψυχικό αδιέξοδο που είναι αναγκαία συνθήκη για την δημιουργία του Οργουελικού κόσμου.
Τρόμος και ζωή είναι έννοιες ασύμβατες.
Ένα χρόνο μετά από την εμφάνιση της επιδημίας όλοι πρέπει να καταλάβουμε ότι κάθε μήνας που χάνουμε από την ελευθερία των ζωών μας είναι ένα όλο βαθύτερο καταχώνιασμα στον τάφο που ετοιμάζουν για να ζούμε ως ζωντανοί νεκροί.
Δεν υπάρχει περιθώριο για χάσιμο άλλου χρόνου. Για να νικήσουμε την Πανδημία δεν χρειάζονται μόνο φάρμακα και κλίνες αλλά κοινωνία δυνατή και θαρραλέα, όσο ο χρόνος που περνά πλειοδοτεί στην απίσχνανση των ψυχικών αντισωμάτων των ανθρώπων τόσο να είστε σίγουρη ότι η “αρρώστια” ήρθε για να μείνει.
Με την ερμηνεία του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού, σε μια σπάνια μουσική εκδοχή του Νικόλαου Χαλικιόπουλου-Μάντζαρου, γιορτάζει το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την εθνική επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης. Πρόκειται8 για μια διαδικτυακή συναυλία, με το ανδρικό φωνητικό σύνολο ΜΕΙΖΟΝ και τον διεθνώς αναγνωρισμένο βαρύτονο Δημήτρη Πλατανιά, που θα μεταδοθεί την Πέμπτη 25 Μαρτίου στις 8:30 το βράδυ.
Η Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας του Υπουργείου Εξωτερικών, θέλοντας να συμβάλει στην προσπάθεια συμμετοχής στις εκδηλώσεις εορτασμού της 25ης Μαρτίου όλων των Ελλήνων της Διασποράς παρά την πανδημία, θα προωθήσει το σπουδαίο αυτό καλλιτεχνικό γεγονός στις Ελληνικές Αρχές του Εξωτερικού (Πρεσβείες, Προξενεία, Γραφεία Δημόσιας Διπλωματίας) και στις ομογενειακές οργανώσεις και μέσα ενημέρωσης.
Για την καλύτερη κατανόηση του ποιητικού κειμένου, στο οποίο εκφράζονται με μοναδικό τρόπο οι διαχρονικές αξίες της ελευθερίας και της πίστης στον άνθρωπο, η ψηφιακή προβολή συνοδεύεται από δυνατότητα επιλογής ελληνικών ή αγγλικών υποτίτλων (αγγλική μετάφραση του Charles Sheridan, ευγενική παραχώρηση του εκδοτικού οίκου 24 γράμματα). Τη μουσική διεύθυνση έχει αναλάβει ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος, και την πιανιστική συνοδεία ο Στάθης Σούλης. Η «πολυφωνική» μελοποίηση του Ύμνου από τον Νικόλαο Μάντζαρο που θα ερμηνεύσει το ΜΕΙΖΟΝ Ensemble, μελετήθηκε και αποκαταστάθηκε επιστημονικά από τον Δρ Μουσικολογίας Κώστα Ζερβόπουλο. Η μεγάλη επετειακή συναυλία για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση μεταδίδεται μέσω του site του Μεγάρου, της σελίδας στο fb και του καναλιού του στο YouTube.
Εμβληματικοί πίνακες ελλήνων ζωγράφων του 19ου αιώνα, οι οποίοι ύμνησαν με τον χρωστήρα τους τον αγώνα για την εθνική παλιγγενεσία, εμπλουτίζουν το βίντεο της μετάδοσης. Θα προβληθούν εικαστικές δημιουργίες των Θεόδωρου Βρυζάκη, Άγγελου Γιαλλινά, Νικόλαου Γύζη, Γεώργιου Μαργαρίτη και Διονύσιου Τσόκου (ευγενική παραχώρηση της Εθνικής Πινακοθήκης).
ΜΕΤΗΝ DANISH NATIONAL SYMPHONY ORCHESTRA ΚΑΙΤΗΝ DANISH NATIONAL CONCERT CHOIR
Διεύθυνση ορχήστρας: Σάρα Χικς
Η αξεπέραστη κινηματογραφική μουσική του Ένιο Μορικόνε στην πιο «επικίνδυνη» συναυλία που έγινε ποτέ!
Μια υπερπαραγωγή που δίκαια συγκαταλέγεται στα σπουδαιότερα αφιερώματα για τον μεγάλο συνθέτη!
19 έως 22ΜΑΡΤΙΟΥ 2021 CHRISTMAS THEATER ON LINE
Ζήστε την μαγεία της κινηματογραφικής μουσικής, από το σπίτι σας, με έναν κωδικό! Ένα από τα σπουδαιότερα αφιερώματα στον Ένιο Μορικόνε με τίτλο «Η Μονομαχία του Μορικόνε» (Morricone Duel) έρχεται στο Christmas Theater On Line.
Η άγρια δύση συναντά τον μελωδικό ήχο της Ιταλίας. Οι σκληροί γκάγκστερ της Νέας Υόρκης συναντούν τους καουμπόηδες από τα έρημα λιβάδια. Ο Νονός συναντά τον Ταξιτζή. Και η μαγεία του κινηματογράφου συναντά τον ήχο μια μεγάλης συμφωνικής ορχήστρας, διάσημης σε όλο τον κόσμο.
Στην συναυλία θα παρακολουθήσουμε μια μεγαλειώδη παρουσίαση των διάσημων έργων που έχει γράψει αξέχαστος συνθέτης για τις ταινίες: «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος», «Κάποτε στην Αμερική», «Για μια Χούφτα Δολάρια», «Οι Μισητοί 8», «Ένας Εναντίον Δέκα», «Άδωξοι Μπάσταρδη», «Οι Αδιάφθοροι», «Η συμμορία των Σικελών» κ.α.
Σαν φόρο τιμής στον συνθέτη που άνοιξε δρόμο και δημιούργησε την δική του σχολή στην κινηματογραφική μουσική, στο τέλος της συναυλίας παρουσιάζονται μερικές διάσημες μελωδίες άλλων συνθετών που έχουν μείνει στην ιστορία και θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος αυτής της μουσικής κινηματογραφικής «Μονομαχίας» που ξεκίνησε ο Μορικόνε: «Ο Ταξιτζής» του Μπέρναρντ Χέρμαν, το «Kill Bill» του Σόνι Μπόνο και ο αξεπέραστος «Νονός» του Νίνο Ρότα.
Την σπουδαία Συμφωνική Ορχήστρα της Δανίας διευθύνει η Σάρα Χικς ενώ συμμετέχουν η σοπράνο Τούβα Σέμινγκσεν, ο διάσημος σολίστας σαξοφώνου Χανς Ούρλικ και η Εθνική Χορωδία της Δανίας.
«Η μουσική είναι μια διαφορετική μαγική γλώσσα στην οποία δεν χρειάζονται λέξεις για να συνεννοηθείς. Πολλές φορές αισθάνομαι σαν τα ψάρια που ζουν μέσα στο νερό και μπορούν να επικοινωνήσουν μόνο με δονήσεις..»
Ο πολυβραβευμένος Ιταλός συνθέτης Ένιο Μορικόνε έφυγε από την ζωή τον περασμένο Ιούλιο. Ήταν εκτός από συνθέτης, ενορχηστρωτής, μαέστρος και εξαιρετικός τρομπετίστας και έχει γράψει μουσική για περισσότερες από 500 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σύγχρονα έργα κλασσικής μουσικής. Η μουσική του Μορικόνε έχει χρησιμοποιηθεί σε περισσότερες από 60 βραβευμένες ταινίες και πολλές φορές η επιτυχία της μελωδίας του, ξεπερνούσε την επιτυχία της ίδιας της ταινίας.
Ο Μορικόνε έγινε παγκοσμίως γνωστός συνθέτοντας μουσική (την περίοδο 1960-75) για ιταλικά γουέστερν όπως η τριλογία «Για Μια Χούφτα Δολάρια», «Μονομαχία στο Έλ Πάσο» και «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος».
Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και 1970, ο Μορικόνε συνέθεσε μουσική για πολλά είδη ταινιών, από κωμωδίες μέχρι δράμα, θρίλερ και ιστορικές ταινίες, ενώ από το τέλος της δεκαετίας του 1970, ο Μορικόνε διακρίθηκε στο Χόλιγουντ, συνθέτοντας μουσική για Αμερικανούς σκηνοθέτες.
Ο Μορικόνε συνέθεσε μουσική για αρκετές ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ. Ο ίδιος είχε προταθεί για πέντε Όσκαρ την περίοδο 1979-2001 αλλά τελικά έλαβε το 2007 το τιμητικό Όσκαρ «για την μαγευτική και πολυπρόσωπη συνεισφορά του στην τέχνη της μουσικής για ταινίες» και τέλος παρέλαβε και το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής το 2016 για τη μουσική της ταινίας «Μισητοί 8».
Έχει κερδίσει 3 βραβεία Γκράμι, τρείς Χρυσές Σφαίρες, έξι Bafta, δύο βραβεία Ευρωπαϊκού κινηματογράφου, έναν Χρυσό Λέοντα και ένα Πολικό Μουσικό Βραβείο.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: ΑΦΙΕΡΩΜΑΣΤΟΝ ENNIO MORRICONE – MORRICONE DUEL Με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα και την Εθνική Χορωδία της Δανίας Διεύθυνση ορχήστρας: Σάρα Χικς Σοπράνο: Τούβα Σέμιγκσεν Σολιστ στο σαξόφωνο: Χανς Ούρλικ
CHRISTMAS THEATER On Line ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 90 ΛΕΠΤΑ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ONLINE: Παρασκευή 19 Μαρτίου 2021 στις 20.00 Σάββατο 20 Μαρτίου 2021 στις 16.00 και στις 20.00 Κυριακή 21 Μαρτίου 2021 στις 16.00 και στις 20.00 Δευτέρα 22 Μαρτίου 2021 στις 20.00
ΤΙΜΗ ΚΩΔΙΚΟΥ: 12ευρώ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 211 77 01 700
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΚΩΔΙΚΩΝ: 211 77 01 700
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ;
Διαδικασία παρακολούθησης της παράστασης
Αγοράζοντας ένα εισιτήριο / κωδικό για την προβολή της παράστασης, θα λάβετε στο email σας link με τη σελίδα της παραγγελίας σας από όπου θα μπορείτε να κατεβάσετε το παραστατικό σας (εισιτήριο)
Ανοίγοντας το εισιτήριό σας, παίρνετε τον μοναδικό κωδικό του barcode σας (10ψήφιος αριθμός, πάνω αριστερή γωνία του εισιτηρίου, κάτω από το γραμμωτό κωδικό barcode)
Εισάγετε τον κωδικό αυτό στη σελίδα που αντιστοιχεί στην προβολή της ημέρας που έχετε επιλέξει: (Η είσοδος του κοινού στην σελίδα προβολής της παράστασης δύναται να πραγματοποιηθεί από την ώρα έναρξης έως και 4 ώρες μετά. Έπειτα, το login στην παράσταση, θα σταματήσει να είναι διαθέσιμο).
Ο θρύλος του Αργεντίνικου τάνγκο Astor Piazzola (Άστορ Πιατσόλα) γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1921.
Φέτος, λοιπόν, συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του.
Με αφορμή αυτή την επέτειο ας δούμε την σχέση του Piazzola με τον δικό μας Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος δήλωνε κορυφαίος θαυμαστής του. Η σχέση τους συντελέστηκε επί σκηνής ήδη από τη δεκαετία του 1980.
Αλλά ας αρχίσουμε από το …τέλος
Τον Ιούλιο του 1990 ο Μάνος Χατζιδάκις έδωσε με την Ορχήστρα των Χρωμάτων, που ο ίδιος ίδρυσε και διηύθυνε, δυο ιστορικές συναυλίες, με το ίδιο πρόγραμμα, στο Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας (1 Ιουλίου) και στο Ηρώδειο στην Αθήνα (3 Ιουλίου).
Στο πρώτο μέρος περιλαμβάνονταν έργα τριών ελλήνων συνθετών-οι δύο βασικοί εκπρόσωποι της λεγόμενης Εθνικής Μουσικής Σχολής: Μάριου Βάρβογλη (Αγία Βαρβάρα), Πέτρου Πετρίδη (Βυζαντινή Θυσία) και Μενέλαου Παλλάντιου (Προσευχή στην Ακρόπολη).
Στο δεύτερο μέρος αυτής της συναυλίας ο Χατζιδάκις συνέπραξε με τον φίλο του, τον μεγάλο Astor Piazzolla, τον συνώνυμο του Αργεντίνικου τάνγκο.
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνη η βραδιά της 3ης Ιουλίου 1990 στο Ηρώδειο θα ήταν και η τελευταία συναυλία για τον Άστορ Πιατσόλλα; Έβλεπα επί σκηνής την Ορχήστρα των Χρωμάτων, με τον Μάνο Χατζιδάκι στο πόντιουμ, και τον Astor Piazzolla να ερμηνεύει τα «Τρία τάνγκο», το «Κονσέρτο για μπαντονεόν και ορχήστρα» και να αποθεώνεται μετά την ερμηνεία του «Adios nonino», που λέγεται ότι έγραψε ως αποχαιρετισμό στον πατέρα του.
Με αυτό το κομμάτι ο Πιατσόλλα αποχαιρέτησε το κοινό του για πάντα, καθώς ένα μήνα αργότερα αρρώστησε βαριά στο Παρίσι και άφησε την τελευταία του πνοή στο Μπουένος Αϊρες δύο χρόνια αργότερα, στις 4 Ιουλίου 1992. Ήταν μια συναυλία – εμπειρία συγκλονιστική, η οποία ευτυχώς ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στο εξωτερικό σε δίσκο το 1995, με τον τίτλο “Astor Piazzola-The last concert”. Εν τω μεταξύ είχε …αναχωρήσει και ο Μάνος Χατζιδάκις (15-6-1994).
Από την Ορχήστρα των Χρωμάτων κυκλοφόρησε το 1999 ένα cd με μουσικές του Piazzolla υπό την διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη. Ο δίσκος περιλάμβανε το Adios nonino (με τον Χρήστο Ζερμπίνο στο ακορντεόν) και εννέα τραγούδια με την Αλίκη Καγιαλόγλου.
Φυσικά παρακολούθησα και τις δύο συναυλίες Χατζιδάκι – Piazzolla.
Στη συναυλία της Πάτρας, μάλιστα, μου υπέγραψαν και οι δύο στο έντυπο πρόγραμμα. Ο Χατζιδάκις με προσωπική αφιέρωση: «Στον πανταχού παρόντα αγαπητότατο Παναγιώτη».
Ο Χατζιδάκις ήταν φίλος και θαυμαστής του Πιατσόλα. Μας τον σύστησε στην Ελλάδα ήδη από το 1981, όταν τον κάλεσε και έπαιξαν μαζί στον Μουσικό Αύγουστο, που διοργάνωσε ο Χατζιδάκις στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Το ενδιαφέρον είναι ότι τότε, Χατζιδάκις και Πιατσόλα παρουσίασαν ακριβώς το πρόγραμμα του 1990 σε Πάτρα και Αθήνα. Τα τρία αυτά έργα που χαρακτηρίζουν απόλυτα το μουσικό ύφος του Piazzola (Τρία τάνγκο, Κοντσέρτο για μπαντονεόν και Αντιός Νονίνο), παίχτηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Ηράκλειο το 1981.
Έγραφε ο Μίνως Αργυράκης για εκείνο τον ανεπανάληπτο Αύγουστο: «Σαν τρελός χόρευα τα βράδυα υπό τους ήχους του μπαντονεόν του Πιατσόλα ταγκό…».
Τότε ο Χατζιδάκις είχε καλέσει στο Ηράκλειο και την περίφημη ερμηνεύτρια των τάνγκο και της μιλόγκα Σουζάνα Ρινάλντι, την οποία μας την έφερε και στην Αθήνα, στο θέατρο του Λυκαβηττού, κάπου εκεί γύρω στο ’90.
Εκείνη την εποχή, στις ραδιοφωνικές εκπομπές του στον ANT1 και στον SKAI, ο Χατζιδάκις έπαιζε μουσικές του Πιατσόλα και αναφερόταν στο μαγικό τάνγκο, βάζοντας και Σουζάνα Ρινάλντι.
Ακούγοντάς τον θυμόμουν ταυτόχρονα και αυτό που έγραφε στο Τέταρτο τον Ιούνιο του 1985: «Πρέπει να ξεχάσουμε τη μεσοπολεμική “επεξεργασία” του τάνγκο στην Ευρώπη με το αισθηματικό περιεχόμενο και με τη μελοδραματική του φόρτιση από ταινίες του ομιλούντος εκείνου του καιρού, για να ξαναβρούμε το γνήσιο αίσθημα που περιέχει το μοναδικό αυτό είδος μουσικής έκφρασης της Αργεντινής.
Πρέπει να δείτε έναν νεαρό σπουδαστή της φιλοσοφίας να σιγοψιθυρίζει ή να κινείται ρυθμικά στους ήχους ενός τραγουδιού του Γκαρντέλ για να αντιληφθείτε τη μοναδικότητα ερωτισμού και αντρισμού που εκπέμπει το τάνγκο στη χώρα που το γέννησε.
Τέλος, πρέπει να θυμηθείτε πως το Μπουένος Άϊρες μοιάζει με το Παρίσι ακριβώς όπως ήταν μετά τον πόλεμο. Κι έτσι θα πάρετε τη γεύση της υγρασίας, του ταμπάκο, των καθεδρικών ναών, της οικογένειας και των μεγάλων προπολεμικών καφενείων, με διανοούμενους και ηλίθια υπερήφανους αξιωματικούς.
Το τάνγκο είναι ο κόσμος που φεύγει έτσι όπως ήρθε. Με πάθος για να φορέσει μια στολή, να αγαπήσει μια γυναίκα ή ένα παιδί, να ξυριστεί ή να χτενιστεί με επιμέλεια και να πεθάνει δημοσία δαπάνη.
Μετρώντας αντίστροφα για την επιστροφή μας στις κινηματογραφικές αίθουσες, ώστε να μπορέσουμε να παρακολουθήσουε την πολύ-αναμένομενη ταινία, «Ο Άνθρωπος του Θεού», το τρέιλερ που μόλις κυκλοφόρησε, μας επιτρέπει να πάρουμε μια πρώτη γεύση από την μεγάλη αυτή παραγωγή που υποστήριξε η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.
Η ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Yelena Popovic, και παραγωγή του Ινστιτούτου Άγιος Μάξιμος ο Γραικός και της Symeon entertaimentμας ταξιδεύουν στο χρόνο και παρακολουθούμε τον βίο του μεγάλου αυτού σύγχρονου Αγίου, που παρά τη συκοφάντηση και τον πόλεμο που δέχθηκε από ορισμένους κληρικούς στην Αλεξάνδρεια, παρέμεινε πιστός στις αρχές του μέχρι το τέλος, εμπνέοντας τους ανθρώπους γύρω του με την ταπεινότητά του, τα δάκριά του και την υπομονή του
Η ταινία λόγω της πανδημίας θα προβληθεί στους κινηματογράφους μετά το Πάσχα ενώ ήδη ξεκίνησε το ενδιαφέρον των ξένων πρακτορείων και των φεστιβάλ για την προώθηση της ταινίας
Παρακολουθήστε το τρέιλερ
Ο Άρης Σερβετάλης σε μια μοναδική ερμηνεία στο ρόλο του Αγίου Νεκταρίου συναντάται κινηματογραφικά με το Ρώσο super star Alexander Petrov, τον Αμερικανό θρύλο Mickey Rourke και ένα cast εξαιρετικών Ελλήνων ηθοποιών (Χρήστος Λούλης, Καριοφυλλιά Καραμπέτη, Νικήτας Τσακίρογλου, Γιάννης Στάνκογλου, Τάνια Τρύπη, Μαρθίλια Σβάρνα, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Γιάννης Αναστασάκης, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Βασίλη Κουκαλάνι, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μιχάλης Μητρούσης, Μιχάλης Οικονόμου, Τόνια Σωτηροπούλου, Κορίνα-Άννα Γκούγκουλη, Μάνος Γαβράς, Σαράντος Γεωγλερής, Παναγιώτης Μαρίνος) και υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της Yelena Popovic και τη μουσική του βραβευμένου συνθέτη Zbegniew Preisner μας ταξιδεύουν στο χρόνο και παρακολουθούμε τον βίο του Αγίου που παρά τη συκοφάντηση και τον πόλεμο που δέχθηκε από ορισμένους κληρικούς στην Αλεξάνδρεια, παρέμεινε πιστός στις αρχές του μέχρι το τέλος, εμπνέοντας τους ανθρώπους γύρω του.
Παραγωγή: Simeon Entertainment, View Master Films Παραγωγή – σε συνεργασία με: Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου, Ινστιτούτο Άγιος Μάξιμος o Γραικός, Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, Eurogroup Ltd Mε την υποστήριξη των: Deep Dream, Ingenuity-FO, NP Ασφαλιστική, Ασφάλειαι Μινέττα, ΕΚΟΜΕ (Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας) Τις διεθνείς πωλήσεις της ταινίας έχει αναλάβει η Pinnacle Peak Pictures (previously known as Pure Flix/Quality Flix)
Στην Ελλάδα η ταινία θα κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους φέτος σε διανομή Feelgood Entertainment Facebook:@manofgodthemoviegreece Instagram:@manofgodthemoviegreece
Η ταινία που περιμένει εναγωνίως εδώ και μήνες το κοινό, μία από τις ελάχιστες παραγωγές που κατόρθωσε όχι μόνο να ξεκινήσει, αλλά και να ολοκληρώσει τα γυρίσματά της υπό πρωτόγνωρες συνθήκες, λόγω της πανδημίας, αναμένεται να προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες φέτος (το 2021).
Οι ηθοποιοί
Ο Άρης Σερβετάλης ο πολυσχιδής Έλληνας ηθοποιός, συναντάται κινηματογραφικά με τον Αμερικανό θρυλικό ηθοποιό, υποψήφιο για Όσκαρ, Mickey Rourke, το Ρώσο superstar Alexander Petrov και ένα cast εξαιρετικών Ελλήνων ηθοποιών (Χρήστος Λούλης, Καριοφυλλιά Καραμπέτη, Νικήτας Τσακίρογλου, Γιάννης Στάνκογλου, Τάνια Τρύπη, Μαρθίλια Σβάρνα, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Γιάννης Αναστασάκης, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Βασίλη Κουκαλάνι, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μιχάλης Μητρούσης, Κίττυ Παϊταζόγλου, Μιχάλης Οικονόμου, Τόνια Σωτηροπούλου, Κορίνα-Άννα Γκούγκουλη, Μάνος Γαβράς, Σαράντος Γεωγλερής, Παναγιώτης Μαρίνος).
Για να μην λέω ψέματα, ήξερα τί θα έβλεπα. Με είχαν προετοιμάσει. Αλλά και πάλι, η πραγματικότητα ξεπερνούσε κάθε περιγραφή. Ο χώρος, μια συνηθισμένη ταβέρνα στο Παγκράτι. Στρωμένα τα τραπέζια, πηγαινοερχόντουσαν τα εδέσματα, και από κόσμο φίσκα.
Καλά-καλά δεν είχαν ακόμα κατέβει πιρούνια και κουτάλια, όταν σαν επιδόρπιο ξεκίνησαν τα αστεία. Οι κόρες του Μπαρμπούτσογλου εν δράσει. Κόρες που δεν ήταν γένους θηλυκού, αλλά ξετρελαμένα αρσενικά μιας κάποιας ηλικίας, που με τα τραγούδια και τα πιπεράτα καλαμπούρια τους, είχαν βαλθεί να κάνουν τους ντροπαλούς να κοκκινίζουν, τους απλά συντηρητικούς να κοιτούν τους διπλανούς με αμηχανία και πονηρά χαμόγελα και όλους μαζί στο τέλος μια παρέα, να πετούν τη μάσκα του καθωσπρεπισμού και δίχως ενοχές να ξεκαρδίζονται. Έτσι κι αλλιώς, μια ζωή την έχουμε κι αν δεν την γλεντήσουμε…
Στο παρελθόν, πολλές φορές σε υπαίθρια αναψυκτήρια, είχε πιάσει το αφτί μου τα σόκιν ανέκδοτα που λέγανε στα διπλανά τραπέζια οι σοβαροί, καταπιεσμένοι κύριοι. Και είναι σαν να ακούω ακόμα τις «κυρίες» τους να το απολαμβάνουν κακαρίζοντας. Εδώ όμως, με τις κόρες τού Μπαρμπούτσογλου γινότανε χαμός. Αληθινό ξεσάλωμα. Μα τόση ανάγκη είχαμε λοιπόν να εκτονωθούμε; Σαν κάτι να ήξερε μού φαίνεται ο Διόνυσος, που καθιέρωσε τα ιερά κι ανίερα από τα πολύ αρχαία χρόνια. Σάμπως, αυτή την παράδοση δεν συνεχίζουν κι οι Απόκριες; Στον κύκλο του χρόνου ακούραστες και πάντα σφριγηλές;
Ήταν λοιπόν, Αποκριές, όταν η Δόμνα Σαμίου μάς κάλεσε σε ένα ταβερνάκι, νομίζω κάπου προς Πατήσια. «Πρόσεξε όμως» μού είχε πει. «Για να περάσεις καλά, δεν σε θέλω κουμπωμένο». Κι εγώ τη συμβουλή την ακολούθησα. Άλλωστε τώρα θα ήμουν σε πιο οικείο περιβάλλον και σίγουρα θα ένοιωθα πιο άνετα. Σχεδόν όλα τα τραγούδια εκείνης της βραδιάς, πρώτη φορά τα άκουγα. Δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν.
Η Δόμνα τα είχε συγκεντρώσει για έναν από τους εξαιρετικούς δίσκους του συλλόγου της. Οι μουσικοί της και η χορωδία, ήταν όλοι νέα παιδιά. Από το στόμα τους, η αθυροστομία είχε μια φυσικότητα, μια αφέλεια και βέβαια σπιρτάδα. Όμως, αναρωτιόμουνα, αυτά τα τραγούδια θα μπορούν άραγε να ακουστούν κι απ’ το ραδιόφωνο; Έχοντας μάθει στην ΕΡΤ να αυτολογοκρίνομαι, όποτε έπαιζα στις εκπομπές μου τα αποκριάτικα της Δόμνας, φρόντιζα να μιλάω πάνω στα επιλήψιμα σημεία για να μην ενοχληθούν οι ακροατές, που θα έβρισκαν τα λόγια ιδιαιτέρως τολμηρά και ακατάλληλα. Είχα βλέπετε στον νου μου και εκείνον τον ιεροψάλτη, που έκανε μήνυση στη Δόμνα για τα «κακά» λόγια αυτών των τραγουδιών. Ευτυχώς η εισαγγελέας είχε ανοιχτό μυαλό και δεν υπήρξε δικαστική συνέχεια. Όμως τώρα ας μην ξεχνιόμαστε.
Για λίγες ακόμη μέρες η ελληνική αποκριά θα είναι εδώ, κάντε λοιπόν σύνθημα αυτό που λέει το τραγούδι. «Χορέψετε, χορέψετε, τα νειάτα να χαρείτε, γιατί σε τούτο τον ντουνιά δεν θα τα ξαναβρείτε». Λοιπόν τί κάθεστε; «Δώστε τού χορού να πάει τούτη η γης θα μάς εφάει. Τούτη η γης που την πατούμε, όλοι μέσα θε να μπούμε». Εκτός αν επιλέξουμε αποτέφρωση. Τώρα, για να μη μάς βάλουνε πιπέρι, από όλα τα αποκριάτικα, ιερά ανίερα της Δόμνας, διαλέγω αυτό το σεμνό και φιλοσοφημένο παραδοσιακό της Νάξου, που ακούγεται και εκτός Αποκριάς. Το βίντεο είναι από μια βραδιά Δόμνας Σαμίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Απόκριες του 2003.
Μια πολύ ωραία βραδιά με ένα σωρό εκπλήξεις, που είχε σαν επίλογο ένα αληθινό ξεφάντωμα στο φουαγιέ του αυστηρού θεάτρου. Το εξαιρετικό στήσιμο και την σκηνοθεσία είχε αναλάβει η Δάφνη Τζαφέρη, για χρόνια πολύτιμη συνεργάτιδα της Δόμνας και δική μου.
Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου είναι ικανή για όλα! Το έχει αποδείξει πανηγυρικά και μας το αποδεικνύει «ιδίαις χερσίν» συνεχώς!
Έχουμε τώρα στα χέρια μας και στ’ αυτιά μας τον δικό της Ρόμπερτ Σούμαν δηλαδή τον διπλό ψηφιακό δίσκο «1839 – Year of Piano», με συνθέσεις για σόλο πιάνο, που μόλις κυκλοφόρησε από την First Hand Records
Το 1839 ήταν η πιο παραγωγική χρονιά του Schumann για σόλο πιάνο, εξ ου και ο επινοημένος τίτλος του cd «Έτος Πιάνου».
Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου μας παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον μεγάλο Γερμανό συνθέτη χωρίς να υπάρχει κάποια επετειακή αφορμή. Έχει προηγηθεί, την τελευταία τριετία, ένα μεγάλο αφιέρωμα στον Μπαχ. Τον Ιούλιο του 2018 μας χάρισε το τετραπλό άλμπουμ με το εμβληματικό “Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο”, ένα έργο που ανήκει στα παγκόσμια αριστουργήματα της ανθρώπινης τέχνης. Η υποδοχή διεθνώς ήταν διθυραμβική. Μετά από ενάμισι χρόνο, η ακάματη πιανίστρια μας έδωσε ένα διπλό CD, πάλι από την First Hand Records, με τις Γαλλικές Σουίτες του Μπαχ.
Τώρα έχουμε Σούμαν, μιας και η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου είναι ακάματη εργάτρια της μουσικής.
Και σκέπτομαι ότι υπάρχει μία νοητή γραμμή που συνδέει τους δύο συνθέτες.
Ο Σούμαν έλεγε ότι “ο Μπαχ είναι το καθημερινό μου ψωμί”. Τον μελετούσε πολύ, ήταν κατά κάποιο τρόπο το καταφύγιό του για την τρέλα, λόγω της δομημένης μουσικής του. Και η πολυφωνική μουσική του Σούμαν απηχούσε τον Μπαχ.
Θυμάμαι ότι η ερμηνεύτρια είχε πει σε μια συνέντευξή της ότι «ο Μπαχ εξέφρασε το θρησκευτικό συναίσθημα για τον homo universalis. Την οικουμενικότητα του θρησκευτικού συναισθήματος. Ο Σούμαν είναι το αντίστοιχο στην έκφραση του ανέφικτου για τον ρομαντικό άνθρωπο. Γι’ αυτό και υπήρξε ένας μεγάλος ανατρεπτικός, ένας επαναστάτης. Μπορεί όμως να δει κανείς τη σχέση των δύο συνθετών και από μία άλλη οπτική γωνία. Διότι αν ο Σούμαν ήταν ο ακραίος ρομαντικός άνθρωπος, ο Μπαχ ήταν το αντίδοτο στην έλλειψη ορίων του ρομαντισμού. Και με αυτή την έννοια, και ο ίδιος ο Μπαχ θα μπορούσε να θεωρηθεί ένας βαθιά ρομαντικός συνθέτης».
Ήταν το 2002 όταν η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου ερμήνευε Σούμαν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και μας φώναζε: «Μη φοβάστε να είστε ρομαντικοί»! Και εξηγούσε: «Ο ρομαντισμός έχει το στίγμα του εύκολου. Ότι είναι δάκρυ και άρωμα. Όμως το ρομαντικό είναι το βαθιά δραματικό, το ανέφικτο, το απλησίαστο. Στις μέρες μας, που όλα είναι σύνθετα και κυνικά, ο ρομαντισμός δεν είναι αναχρονισμός, αλλά μια μορφή ποιητικού οράματος. Τα ρομαντικά έργα του παρελθόντος είναι μια ανάταση, μια δυνατότητα να ξαναδούμε τον κόσμο. Είναι η επιστροφή, η όποια επιστροφή ονειρεύεται ο καθένας, είναι εν τέλει η επαναδιαπραγμάτευση του ανθρώπου με τη φύση που αναγκαστικά θα μας απασχολήσει στον 21ο αιώνα».
Με τη νέα δισκογραφική δουλειά της η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου μας αναδεικνύει την αλήθεια ότι ο Σούμαν είχε ποιητική σχέση με τη μουσική. Πάντοτε, και σήμερα, η Μουσική Ποιητική μας είναι απαραίτητη! Με υψηλή δόση ρομαντισμού, θα έλεγα. Του ρομαντισμού που δεν έχει σχέση με φτηνούς συναισθηματισμούς, αλλά που καλλιεργεί την αληθινή σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του. Εκεί, στο άδυτον! Όπου κυριαρχεί η μουσική της ψυχής και η ψυχή της μουσικής. Για όποιον θέλει να ζει αληθινά.
Στην αιφνιδιαστική παρουσία της επιδημίας του Κορονοϊού στις ζωές των ανθρώπων μια ιδιότυπη σύμπραξη εξουσίας και επιστήμης θέτουν στο περιθώριο την ανάπτυξη των τεχνών με συνακόλουθο την ελευθερία της ζωής και της σκέψης των ανθρώπων.
