ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακολουθήστε μας:
17 December, 2018
ΚεντρικήΜΟΥΣΙΚΗΟ Ennio Morricone γίνεται 90. Τα σάουντρακ μιας ζωής. Μέρος Α!

Ο Ennio Morricone γίνεται 90. Τα σάουντρακ μιας ζωής. Μέρος Α!

Του Γεώργιου Πισσαλίδη

Σήμερα 10 Νοεμβρίου 2018, ,ο Έννιο Mορρικόνε κλείνει τα 90 του. Για πάνω από μισό αιώνα υπήρξε ο αυτοκράτορας της κινηματογραφικής μουσικής του 20ου αιώνα, και ο άνθρωπος που έφερε επανάσταση στην τέχνη του soundtrack. Το έργο του μετρά 600 κινηματογραφικά και τηλεοπτικά soundtrack και που τον έφερε σε συνεργασία με τους κορυφαίους σκηνοθέτες, όπως ο Σέρτζιο Λεόνε, ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι, ο Μπερνάντο Μπερτολούτσι, ο Ντάριο Αρτζέντο, οι αδελφοί Ταβιάνι, ο Μπράϊαν ντε Πάλμα και ο Τζιουζέπε Τορνατόρε. Ενώ μόλις πριν από δύο χρόνια κέρδισε το πολυπόθητο Όσκαρ χάρις στους “Μισητούς 8” του Κουέντιν Ταραντίνο. 

Ευκαιρία για μια μουσική και κινηματογραφική αναπόληση 90 χρόνων. 

Εννιο Μορρικόνε και Σερτζιο Λεόνε την εποχή του “Κάποτε στην Δύση”

Γεννημένος στην Ρώμη στις 10 Νοεμβρίου 1928 άρχισε ήδη από τα 13 του να γράφει μουσική. Θα σπουδάσει τρομπέτα, σύνθεση, χορωδιακή μουσική και διεύθυνση χορωδίας στο Conservatory of Santa Cecilia, όπου πριν από αυτόν σπούδασε ο Νίνο Ρότα, o έτερος Ιταλός γίγαντας της κινηματογραφικής μουσικής. Το 1958 θα αναλάβει ενορχηστρωτής στο ποπ τμήμα της ιταλικής RCA Victor και μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 70 θα γράψει τραγούδια για τους Τζιάννι Μοράντι (Go Kart Twist)  Ρίτα Παβόνε (Come te non-ce nessuno και Pel di carota from 1962, σε ενορχήστρωση του Λουί Μπακάλοφ , διάσημου για τα σπαγγέτι γουέστερν και τον “Ταχυδρόμο» ) ο Μάρια Λάντζα, ο Τζίμυ Φοντάνα (έγραψε το Twist Νο 9 και ενορχήστρωσε την μεγαλη του διεθνή επιτυχια Il Mondo) η Μίνα (Riveta), η Φρανσουάζ Αρντύ  (Je changerais d’avis, 1966), η ΜΙρέιλ Ματιέ  (Mon ami de toujoursPas vu, pas pris, 1971; J’oublie la pluie et le soleil, 1974) και ο Ντέμης Ρούσσος(I Like The World, 1970) .

Ο Μορρικόνε των “σπαγγέτι γουέστερν”

Το 1964 θα κάνει την συνάντηση που θα αλλάξει όχι μόνο την ζωή, αλλά και την πορεία του ίδιου του κινηματογράφου. Θα συναντούσε ξανά μετά από χρόνια τον παλιό συμμαθητή του   σκηνοθέτη Σέρτζιο Λεόνε, που θα του ζητούσε να γράψει μουσική για ένα γουέστερν που ετοίμαζε. Το γουέστερν ήταν βέβαια το «Για Μια Χούφτα Δολλάρια», που ανέδειξε σε σουπερστάρ, έναν τότε σχετικά άγνωστο ηθοποιό των τηελεοπτικών γουέστερν, ονόματι Κλιντ Ήστγουντ.

Η μουσική του για την ταινία ήταν τελείως διαφορετική από αυτήν που συνθέτες, όπως ο Ντμίτρι Τιόμκιν), έγραφαν για τα γουέστερν του Χόλλυγουντ, όπως το “Το τραίνο θα σφυρίξει τρείς φορές”. Συνδυάζοντας country ρίζες, παραδοσιακά όργανα από την Σικελία, surf κιθάρα αλά Dick Dale, το διάσημο σφύριγμα, φωνές, τσιρίδες, και μια διάχυτη ροκ ατμόσφαιρα, το soundtrack της ταινίας έγινε διεθνής επιτυχία μέσα σε μία βραδιά. Με αυτήν την ταινία, ο Μορρικόνε θα γινόταν ο άνθρωπος που θα μετέτρεπε την κινηματογραφική μουσική σε ανεξάρτητη τέχνη και την επιλογή του συνθέτη σε σημαντικό παράγοντα της ταινίας, όσο και οι ηθοποιοί και ο σκηνοθέτης.

Το σάουντρακ για το “Ο καλός , ο Κακός και ο Άσχημος”

Το «Για Μια Χούφτα δολλάρια» έβαλε τις βάσεις για μία από τις κορυφαίες συνεργασίας σκηνοθέτη και συνθέτη, που μπορεί να συγκριθεί με τις αντίστοιχες του Αϊζενστάϊν με τον Προκόβιεφ, του Φελλίνι με τον Νίνο Ρότα και του Άλφρεντ Χίτσκοκ με τον Μπέρναντ Χέρμαν. Ο Μορρικόνε θα έγραφε την μουσική και για τα υπόλοιπα «σπαγγέτι γουέστερν» του Λεόνε, όπως το «Ο Καλός, Ο Κακός και Ο Άσχημος», «Μονομαχία στο Έλ Πάσο» και «Κάτω τα Κεφάλια» (Α Fistful of Dynamite). Μάλιστα to 1968, ο Ούγκο Μοντενέγκρο (συνθέτης μουσικής για σήριαλ, όπως ο «Άνθρωπος της U.N.C.L.E.) θα έκανε διεθνή επιτυχία την διασκευή του στο μουσικό θέμα του «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος». Για το «Για μια Φορά Στην Δύση» ο Μορρικόνε έγραψε το κλασσικό «Μan with the Harmonica», που έγινε επιτυχία πριν καν κυκλοφορήσει η ταινία.

Πέρα από τα σπαγγέτι γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε, ο Μορρικόνε θα συνεργαζόταν με τον άλλο μεγάλο του είδους τον Σέρτζιο Κορμπούτσι, υπεύθυνο για το αυθεντικό Django που αργότερα θα διασκευαζε ο Ταραντίνο. Έτσι θα έγραφε μουσική για φιλμς, όπως Navajo Joe με τον Μπαρτ Ρέυνολντς και τον Φερνάρντο Ραίη, o “Επαναστατης” (il Mercenari) με τους Φρανκο Νέρο και Τζακ Πάλανς, “Ο Εκδικητής του Διαβόλου” (Il Grande Silenzia) με τους Ζαν Λουί Τρεντινιάν και Κλάους Κίνσκυ και  “Οι Κολασμένοι”(i Crudeli) με τον Τζόσεφ Κόττεν και “Οι Κομπανέρος” ξανά με το ντουέτο Φρανκο Νέρο και Τζακ Πάλανς.

Άλλα σπαγγέτι γουέστερν για τα οποία ο Μορρρικόνε έγραψε μουσική ήταν τα “Η Μεγάλη Μονομαχία” (The Big Gundown)με τον Λη Βαν Κλιφ, “Πρόσωπο με Πρόσωπο” και “Τρέχα Ανθρωπε Τρέχα” του Σέρτζιο Σελλίμα και τα “Ενα Πιστόλι για τον Ρίνγκο” και “Η Επιστροφή του Ρίνγκο” του Ντούτσιο Τεσσάρι, αμφότερα με τον Mοντγκόμερυ Γουντ.

Οι πολιτικές ταινίες

Η μουσική του Μορρικόνε για την “Μάχη της Αλγερίας” του Γκίλιο Ποντεκόρβο

Από το 1965 μέχρι το 1985 ο Μορρικόνε θα γράψει αξεπέραστη μουσική για ταινίες, όπως η «Μάχη της Αλγερίας» του Ποντεκόρβο, ο «Πολίτης Υπεράνω Κάθε Υποψίας» και «Η Εργατική Τάξη πάει στον Παράδεισο» του Ελίο Πέτρι, το «1900» του Μπερτολούτσι και το «Χάος» των Αδελφών Ταβιάνι. Ήταν η περίοδος που έγραφε και για πολιτικοποιημένες ταινίες απαντώντας σε διάφορους κριτές του για το ότι έγραφε μόνο απολιτικές ταινίες. O «μαέστρο» θα γνώριζε διεθνή επιτυχία με το θέμα από το «Σάκκο και Βαντσέτι» του Τζουλιάνο Μοντάλντο, όπου χρησιμοποιούσε ηλεκτρονική μουσική. Eνώ το θέμα της ταινίας, το διάσημο «Ηere’s to Υου» ήταν ερμηνευμένο από την γνωστή τραγουδίστρια της αμερικάνικης φολκ Τζοάν Μπαέζ.

(Συνεχίζεται)

Μοιραστείτε