ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ακολουθήστε μας:
26 October, 2020
ΚεντρικήΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΗ άγνωστη αλλά ευγενής παράδοση της Αντιπολεμικής Δεξιάς στην Αμερική

Η άγνωστη αλλά ευγενής παράδοση της Αντιπολεμικής Δεξιάς στην Αμερική

του Γιώργου Πισσαλίδη 

21 Σεπτεμβρίου σήμερα και σε όλο τον κόσμο γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο η Παγκόσμια Ημέρα της Ειρήνης. Kαι εμείς κόντρα στο τρέχον αφήγημα που θέλει την ειρήνη να ανήκει δικαιωματικά στην Αριστερά (liberal στις ΗΠΑ), σας παρουσιάζουμε το κατεξοχήν ειρηνιστικό και απομονωτικό κίνημα στις ΗΠΑ: τους Αμερικανούς Συντηρητικούς.

“Οι Συντηρητικοί;” ακούμε κάποιους από εσάς να διαμαρτύρονται. “Και οι Μπους με τον Πόλεμο του Κουβέιτ και την Εισβολή στο Ιράκ;” Σε αυτό θα συμφωνήσουμε μαζί σας και προσωπικά δεν έχουμε να πούμε καλό λόγο για νεο-συντηρητικά “γεράκια”.

Ομως, όπως έχει γράψει ο Μπίλ Κάουφμαν, μία από τις καλύτερες πένες της Αμερικής, στο βιβλίο του “Αin’t My America: Τhe Long and Noble History of Anti-War Conservatism and Middle American Anti-Imperialism (Αυτή δεν είναι η Αμερική μου: Η μακρά  και ευγενής παράδοση του Αντιπολεμικού Συντηρητισμού και ο Αντι-Ιμπεριαλισμός του μέσου Αμερικανού) οι πραγματικοί συντηρητικοί πάντα αντιστεκόταν στο Αυτοκρατορικό ιδεώδες (ήτοι τις στρατιωτικές επεμβάσεις ανά τον κόσμο) και το  στρατιωτικό ένστικτο. Και αυτό γιατί απομυζούν το εθνικό θησαυροφυλάκιο, περικόπτουν τις πολιτικές ελευθερίες, διαλύουν οικογένειες και εκχυδαϊζουν την κουλτούρα.

Από τους Φεντεραλιστές που εναντιωνόταν στον Πόλεμο του 1812 στην προσπαθεια του Ρόμπερτ Ταφτ να κρατήσει τις ΗΠΑ έξω από τον Πόλεμο της Κορέας και από εκεί στους λιμπερτάριανς που ασκούσαν κριτική στον Πόλεμο του Ιράκ, οι Ρεπουμπλικάνοι προσπαθούσαν να αποσωβήσουν η να αποφύγουν τους πολέμους που άναβαν οι Δημοκρατικοί.. Έτσι δεν υπάρχει τίποτα τρελό, δειλό η ακόμα ασυνήθιστο στους πολιτικούς και τα κινήματα της Αμερικάνικης Δεξιάς εναντίον του πολέμου.

Και αυτό το κίνημα συμπεριλαμβάνει και άτομα εκτός Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, όπως ο Πατ Μπιουκάναν, ο Ρον Πώλ και ο εκλιπών διευθυντής του ειδησεογραφικού σάιτ antiwar.com Τζάστιν Ραϋμόντο, οι οποίοι με τον έναν η τον άλλο τρόπο επηρεάσαν το αντιπολεμικό ιδεώδες του American First του Τραμπ.

Σε αυτό το βιβλίο, το οποίο γράφηκε το 2008, ο Κάουφμαν θεωρεί ότι με την επιτυχία του Μπούς και των νεοσυντηρητικών, οι οποίοι κατάφεραν να κάνουν πολλούς Ρεπουμπλικάνους να στηρίζουν την εξωτερική τους πολιτική στο Ιράκ και αλλού,  ο Συντηρητισμός έχει καταλήξει να ταυτίζεται με τον πόλεμο, τις στρατιωτικές επεμβάσεις και τον ιμπεριαλισμό. Και ειναι αυτές οι πολιτικες που καταστρέφουν τις αξίες που κάποτε ταυτιζόταν με τον συντηρητισμό: αποκέντρωση, ελευθερία, οικονομία στο μέγεθος της κυβέρνησης, θρησκευτική πίστη, μια κοινωνία με επίκεντρο την οικογένεια, αίσθηση του μικρού σε κοινότητες και οικονομία.

Για αυτό το βιβλίο που έγινε το ξεσηκωτικό μανιφέστο της Αντιπολεμικής και απομονωτικής Δεξιάς, δείτε ένα απόσπασμα από ένα βίντεο με τον Μπιλ Κάουφμαν να ξεκινά την σύντομη ομιλία του με την άποψη του Ρεπουμπλικάνου της Αντιπολεμικής Δεξιάς, Τζακ Κέρουακ περί Κορέας και καθολικής υποχρεωτικής θητείας. Το βίντεο έχει αγγλικούς υπότιτλους.

Ποιος είναι ο Μπιλ Κάουφμαν

Γεννημένος στις 15 Νοεμβρίου 1959, ο Μπίλ Κάουφμαν (Bill Kauffmann) είναι πολιτικός συγγραφέας, Έχει χαρακτηριστεί ως “μία από τις καλύτερες πένες της Αμερικάνικης Δεξιάς”, όμως στην ουσία είναι δύσκολο να καταταχθεί κάπου.

Ο ίδιος είναι ένθερμος Καθολικός  και λιμπερτάριαν με πολιτιστικά συντηρητικες και απομονωτικές τάσεις. Ασκεί κριτική στην υπέρμετρη ανάπτυξη και την κυριαρχία των μεγάλων εταιρειών, ενώ γραφει θετικά υπέρ των παραδοσιοκρατικών κινημάτων του Διανεμισμού  (distributism) και του αγκραριανισμού της δεκαετίας του 20 και του 30.

Photo by Cage Skidmore

Ο Κάουφμαν αυτοπεριγράφεται ως ένα κράμα οπαδού του “Καθολικού Εργάτη” (του κινήματος της Χριστιανής πασιφίστριας και φιλάνθρωπης Ντόροθυ Νταίη), λιμπερτάριαν της Παλιάς Δεξιάς, ενός οπαδού του Αμερικάνικου Υπερβατισμού (Έμερσον, Θόρω) και τρελλαμένου αποκεντρωτιστή και λάτρη του κάθε τι τοπικού. Δηλώνει “οπαδός του Τόμας Τζέφερσον, αναρχικός, χαρούμενος εχθρός του κράτους, αντιδραστικός υποστηρικτής των κοινοτικών βιβλιοθηκών”.

Αν και είναι εγγεγραμμένος στο “Δημοκρατικό Κόμμα”, ο Κάουφμαν σπάνια ψηφίζει τους εκπροσώπους του η την πολιτική πλατφόρμα του. Αντίθετα, ψήφιζε το “Μεταρρυθμιστικό Κόμμα” του Ρος Περώ και ειδικά τον υποψήφιο του Πατ Μπιουκάναν, έναν από τους ηγέτες της Αντιπολεμικής Δεξιάς στις ΗΠΑ. Ενώ από το 2000 που διαλύθηκε το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα, ψηφίζει το “Πράσινο Κόμμα” και στήριξε τον υποψήφιο του Ραλφ Νέηντερ, σημαντική φυσιογνωμία του οικολογικού κινήματος και του κινήματος προστασίας των καταναλωτών.

Ανάμεσα στα βιβλία που εχει γράψει ξεχωρίζουν:

The Way Of Love : Dorothy Day and American Right  (O Δρόμος της Αγάπης: Η Ντόροθυ Νταίη και η Αμερικάνικη Δεξιά)

Look Homeward America: In Search of Reactionary Radicals and Front Porch Anarchists, Intercollegiate Studies Institute (Γύρνα Πίσω Αμερική: Εις Αναζήτηση Αντιδραστικών Ριζοσπαστών και τοπικιστών Αναρχικών) Ένα βιβλίο όπου μιλάει για ξεχωριστούς Αμερικανούς, όπως η ιδρύτρια του Κινήματος του “Καθολικού Εργάτη” Ντόροθυ Νταίη, ο τοπικός ζωγράφος Γκραντ Γούντ, ο ποιητής -αγρότης Γουέντελ Μπέρυ, ο εκδότης του The Conservative Mind, Χένρυ Ρέγκναρ και ο Δημοκρατικός πολιτικός Γιουτζήν Μακάρθυ που όλοι τους στέκονται πέρα από τις ταμπέλες Δεξιά και Αριστερά.

America First: Its History, Culture and Politics, Prometheus (Το Κίνημα “Πρώτα Αμερική: Η ιστορία του, η κουλτούρα του και οι πολιτικές του απόψεις)

Αin’t My America: Τhe Long and Noble History of Anti-War Conservatism and Middle American Anti-Imperialism, Metropolitan Books (Αυτή δεν είναι η Αμερική μου: Η μακρά  και ευγενής παράδοση του Αντιπολεμικού Συντηρητισμού και ο Αντι-Ιμπεριαλισμός του μέσου Αμερικανού)

Ο Μπίλ Κάουφμαν έχει επίσης γραψει το σενάριο για την ταινία Copperhead , το τρίτο μέρος της τριλογίας του Ρον Μάξουελ για τον Αμερικάνικο Εμφύλιο μετά το “Glory: η πορεία προς την δόξα” και το “Θεοί και Στρατηγοί”

Στο Άβαλον των Τεχνών μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο του : Πήτερ Φόντα: “Ο κόσμος κατάλαβε λάθος τον “Ξένοιαστο Καβαλλάρη”

 

Στην κεντρική φωτογραφία : ο Ρεπουμπλικάνος Τζακ Κέρουακ και ο διευθυντής του antiwar.com Τζάστιν Ραίημοντο 

Μοιραστείτε